Zij van dat eiland

Het is een jaarlijks terugkerend item in de krant: de publicatie van het kerstmenu, wat geserveerd zal worden in het ziekenhuis.  Elk ziekenhuis wat verbonden is aan het ministerie van Volksgezondheid van de regering van de Canarische Eilanden, heeft zijn eigen menu. En dat menu wordt officieel gepubliceerd in de krant. Zo schattig....!  Het ziekenhuis hier op het eiland zal op kerstavond een menu presenteren van zeevruchtensoep als voorgerecht, varkenslende met pruimen- en appelmoes als hoofdgerecht, en als dessert nogamousse met chocoladewafel en kerst lekkernijen. Op eerste kerstdag bestaat de lunch (hier wordt doorgaans de lunch als warme maaltijd geserveerd) uit tuinkerscrème soep met witte kaas en croutons als voorgerecht, kabeljauwhaas met zoete aardappelen en rode wijn saus als hoofdgerecht, en als dessert Uruguayaans pudding.  Op een van de buur-eilanden, ziet het menu er heel anders uit:  Groente roomsoep of kippensoep als voorgerecht, als tweede gang wordt...

In Nederland zijn de donkere dagen voor kerst heel geschikt om in huis de boel sfeervol aan te kleden. Een kerstboom, slingers, lampjes en kaarsjes. Schreef ik eerder dat het nog altijd wennen is om kerst in zomerse sferen te vieren, ons huisje in de bergen met kleine vierkante raampjes en luikjes  vraagt op de één of andere manier om kerstversiering.  De kerstboom en bijpassende versiering die we nog hadden, gebruiken we in de winkel. Daar zijn we immers een groot deel van de week. Thuis liggen alleen twee antieke dikke glazen kerstballen op de eettafel. Dat vraagt om meer, maar hoe  ga ik dat aanpakken zónder er een bonte (Spaanse) kerst-kerstmis van te maken. Zullen we het hele huis aan de dakrand voorzien van kleine warm-gele lampjes zoals bij een Coca Cola reclame? Met bewegende rendieren en kerstmannen in de tuin? Nee, zó bont gaan we het niet maken.  De buitenkant van het huisje is opgetrokken uit grote rotsblokken, opgevuld met kleiner gesteente, gruis en l...

 .. zonneschijn. Toch? Nou, hier deze dagen geen zonneschijn. Storm Dorothea draaide met de klok mee over de Canarische eilanden richting de kust van Afrika en zoog daar heel veel Saharazand uit het Oosten mee de lucht in. Het gevolg is een hevige Calima die vergeleken wordt met die van februari 2020.  Die Calima (uit 2020) stak begin februari op en met slechte en minder slechte dagen was de lucht bijna een maand gevuld met geel stof - het fijne zand uit de Sahara. De laatste dagen van februari was de hemel verzadigd van het stof. De zon was minimaal te zien. Gecombineerd met de onheilsberichten van Covid-19 leek het het einde der tijden wel.... 😉 Enfin. De huidige Calima wordt met de Calima van hierboven vergeleken. Als de wind uit het (Zuid) Oosten komt, is het bal. Naast stof brengt het ook warme lucht onze kant op. We houden ramen en deuren maar zoveel mogelijk dicht - afstoffen doen we wel weer als deze Calima voorbij is!  Zó ziet het eruit vanuit de ruimte.... De d...

 In tegenstelling tot Nederland begint de kerstperiode hier meteen in de eerste dagen van December. Na tien jaar is het nog steeds wennen om bij een strakblauwe lucht en 24 graden een opgetuigde kerstboom te zien. Alle winkels doen hun best om een mooie winterse etalage te maken met veel witte watten als sneeuw en vooral veel rood, glitter en gekleurde lampjes.  In de eerste twee weekenden van december hadden we van donderdag tot en met zondag een kerstmarkt op het plein voor het gemeentehuis. We kregen een mooie houten 'casette' toegewezen en konden de spulletjes er gedurende drie dagen gewoon in laten.  Het ziet er een beetje somber uit door de bewolking maar dat gaf een beetje méér kerstsfeer. ´s Avonds trokken we de molen (midden) en de ezel (links) naar binnen. De kerstboom bleef gewoon buiten staan. Alle luiken dicht en het deurtje op slot. Vorig jaar was het de eerste keer dat dit georganiseerd werd, er stonden toen vier stalletjes. Echt een probeerseltje. En nu......

Elke tweede vrijdag van de maand, deelt  Elizabeth  leuke Tips en Tricks die bloggers publiceren. Iedereen heeft wel een handigheidje. In het huishouden, bij het klussen, tijdens de vakantie of om te besparen.... Zo'n tip delen is heel handig, ik heb deze keer een handige tip om zelf heel eenvoudig yoghurt te maken. Ik had deze tip al een poosje geleden geschreven en ingepland voor de Tips en Tricks van Elizabeth, (deze maand de laatste keer). Grappig genoeg las ik onderstaande tip deze week ook op een ander blog 😲.  Maar ik deel hem toch maar - niet iedereen leest dezelfde blogs.  Yoghurt maken zonder extra toevoegingen Hier is men niet zo van de zuivel zoals in Nederland. Geen schaaltje yoghurt als toetje, geen literpakken verse melk, karnemelk of gele vla in het koelvak (die laatste twee zijn wel héél erg Hollands....) wél lang-houdbare melk in literpakken en zakken gedroogde melk in de supermarkt schappen.  Het zal vast te maken hebben met de hogere tempera...

 Toen ik in november op de Feria stond zag ik aan het eiland van ons "straatje" met tenten, een spinnewiel staan. Spinnewielen zie je op dit eiland niet zoveel. Men maakt manden van palmbladeren, prachtige schalen en stoofpotten uit rode klei en Chacaras (een groot soort castagnette) maar doet eigenlijk niet(s) (meer) met de wol van schapen. Terwijl Spanje de bakermat is van het huidige en populaire Merino schapenras....  Ik raakte in gesprek met de eigenaresse van het spinnewiel (wonend op een ander eiland) en zij vertelde dat ze tot op heden op dit eiland nog geen spinner/spinster te vinden is, ondanks dat er op kleine schaal wel schapen zijn. Met een grote grijns kon ik haar vertellen dat ze nu iemand gevonden had die kan spinnen. Dat ik zelfs met lokale wol ging spinnen, omdat ik van onze buurman-met-schaapjes  wol had gekregen! Ze werd enthousiast en we wisselden onze telefoonnummers uit om later - na de Feria - ervaringen uit te wisselen. Niet lang geleden kreeg i...

 Na bijna twee weken continue werken zijn we wel toe aan een weekend. Het begon op een vrijdag met de Feria die voor ons raar afliep , gevolgd door vrijwel alle dagen een cruiseschip in de haven.  Zo'n cruiseschip kan een luxe driemaster met slechts 64 personen zijn, maar ook een immens gevaarte met meer dan 3500 mensen aan boord. Allemaal mensen die op vakantie zijn en genieten van het zomerse weer in de winterse maanden. Vrijwel iedereen die van boord komt is vrolijk en in een goed humeur. We heten ze met hetzelfde goede humeur welkom in onze winkel, die slechts op enkele minuten van de haven af ligt.  Wat je ook van deze manier van vakantie vieren vindt, het is indrukwekkend wat er dan aan de havenarm ligt. Het is een enorm gevaarte! Op de onderste foto links van het cruiseschip (buiten beeld) is een kleine haven met uitsluitend zeilboten en een paar vissersbootjes. Geen vrachtschepen, containerschepen of olietankers die hier binnen komen. Ze komen nog niet eens in d...

 Zoals ik al eerder schreef , is het aanbod op het eiland beperkt. Daarom plannen we ongeveer eens in het jaar een dagje 'naar de overkant'. Door ons wordt de overkant weleens gekscherend "de grote boze buitenwereld" genoemd omdat daar snelwegen zijn, en héél veel winkels, bedrijventerreinen en alle daarbij behorende drukte van auto's en mensen. En dat zijn we inmiddels niet meer gewend. Terwijl ik het schrijf, klinkt het bijna een beetje wereldvreemd 😉  Vanuit ons terras kunnen we het eiland duidelijk zien liggen, als de schemer invalt twinkelen kleine lichtjes van de dorpen ver weg en steken de hoge pieken van de bergen strak tegen de hemel af. Er staat weer een dagje naar de overkant in de planning. Op de koelkast hangt eigenlijk het hele jaar een papiertje waarop ik de dingen schrijf, die bij ons niet te koop zijn. Veel is hier in de basis te koop maar wil ik een bepaalde soort verf, een ander merk aquarelpapier of goede schoenen (om maar wat te noemen), dan...

 Het weekend van de Feria liep anders dan dat iemand had kunnen bedenken!  Nadat we op donderdag alles hadden neergezet en "aangekleed" was er vrijdag de officiële opening. Er volgde een gezellige dag met heel veel aanloop en bekende gezichten die even een praatje kwamen maken of iets kwamen kopen 'alvast voor de feestdagen'.  Het was even wennen, want het was alweer een jaar geleden dat ik op een dergelijke markt stond. Maar zoals bij zoveel dingen: ik had al snel weer alles op de goede plek liggen om de aankopen goed in te pakken voor transport naar huis, of om er een mooi cadeautje van te maken. En dan is het genieten!  Klaar voor drie dagen Feria!  Op de foto rechts kan je nog net de hippe schildersezel zien in tropisch blauwe kleur. Er op staan twee werken. Om zeker te zijn dat een passant niet per ongeluk het werk van de ezel stoot, heeft E, de heer des huizes, ze vastgemaakt met tyraps. Je zit er toch niet op te wachten dat het omgestoten wordt.  De ...

 Het hoogseizoen is nu echt wel begonnen. In de winkel hebben we de vrijwel de hele dag aanloop en spreken we afwisselend Spaans, Engels en Duits, met af en toe een woordje Frans. En natuurlijk praten we tegen elkaar in het Nederlands. Aan het eind van de dag zijn we moe in ons hoofd van al dat wisselen en schakelen tussen de talen. Maar dat mag de pret niet drukken, het is nu in het hoogseizoen weer gezellig druk in de "stad".   Vanaf morgen is er voor drie dagen een grote Feria op het centrale plein. De jaarlijkse markt heeft de naam Artes Manus. Een Feria laat zich moeilijk vertalen naar een Nederlands woord. Het is een ambachtsmarkt/vakbeurs met oude, traditionele ambachten (die nog steeds in het dagelijks leven worden toegepast) maar ook met modern handkunstwerk. Er worden demonstraties gegeven en vaak is er ook het een en ander aan folklore (dans, muziek en zang) te zien en te horen. Het is altijd een hele happening en toeristen vinden het geweldig! Om deel te moge...

Sommige zaken zijn hier best heel modern. We hebben Bizum - de Spaanse versie van Tikkie , een groot ziekenhuis voorzien van de modernste apparatuur en via een app kunnen we een afspraak maken met de huisarts of verpleegkundige. We kunnen online de resultaten van een groot aantal medische onderzoeken inzien en als er afspraken gepland zijn, krijgen we 24 uur tevoren een herinnering via SMS.  Maar over het algemeen is het leven hier een stuk eenvoudiger. Op dit eiland geen bioscoop, geen openbaar zwembad, geen discotheek en al helemaal geen fastfoodketen. Door je oogharen heen, lijkt het nog een beetje op de jaren '50 en '60. Lief en aandoenlijk. Groenten en fruit verbouw je zelf en als je over hebt kan je het aanbieden bij de supermarkt of aan een marktkoopman. Geen grote winkelcentra, alleen twee supermarktketens die op verschillende plekken op het eiland een filiaal hebben. Op zaterdagmiddag en zondag zijn bijna alle winkels gesloten en het openbaar vervoer bestaat hier uit e...

Elke tweede vrijdag van de maand, deelt  Elizabeth  leuke Tips en Tricks die bloggers publiceren. Iedereen heeft wel een handigheidje. In het huishouden, bij het klussen, tijdens de vakantie of om te besparen. Deze keer een tip om je groenten optimaal te gebruiken.  Alle restjes van verse groenten verzamelen Als ik groenten snij voor het avondeten, blijft er altijd wel een stukje over: een halve ui, wat worteltjes, een stronkje prei, wat pompoen of het stukje paprika wat rond het steeltje zit. Dit verdwijnt niet meer op de composthoop of (erger) in de vuilnisbak.  Nee, alles stop ik rauw in een ziplock zak, die ik bewaar in de vriezer. Je hoeft niet eens de restjes heel klein te snijden, het kan er gewoon per stronkje in.  Ik laat geen handvol worteltjes meer verschrompelen of verschimmelen achterin de koelkast (om ze daarna weg te gooien..) maar alles gaat in de verzamelzak in de vriezer.   Begint de zak vol te raken (maar meestal red ik dat niet) stoof ik...

Toen we hier kwamen wonen, stonden ons een paar grote klussen te wachten om het huisje naar huidig woongenot aan te passen. Het huis bestond uit drie delen: een voormalige stal die inmiddels getransformeerd was tot slaapkamer, een keuken/eetkamer en een gedeelte met twee slaapkamertjes en een smalle badkamer.  Om van de keuken naar de badkamer te gaan, moest je "buitenom". Weliswaar onder de veranda en maar een paar meter, maar het was niet meer van deze tijd. Op je pantoffeltjes vanaf de huiskamer naar buiten, onder de veranda door naar badkamer, slaapkamer of de keuken. En vice versa.. E, de heer des huizes heeft dikke muren doorgebroken, puin verzameld en opgeslagen. Want van oudsher wordt hier niets afgevoerd naar een stortplaats. De traditionele en vaak oude huisjes zijn niet gebouwd met bakstenen, of betonblokken, maar met rotsblokken en grote keien uit de buurt. Ze worden kundig gestapeld tot muren en aan de binnenkant van het huis werd het (vaak) afgesmeerd met leem o...

De smaakt van het Spaanse brood vinden we maar niets. Het is te zoet, te weeïg en te zacht ("eeuwig vers" noemen ze dat hier....) Dus ben ik ooit in een ver verleden zelf brood gaan bakken. Er stond een fijne gasoven in de keuken van het huis waar we toen woonden. Het duurde even voordat ik het hele proces van mengen, kneden, rijzen, kneden en 'doorslaan' in de vingers had maar uiteindelijk toverde ik lekkere knapperige broden uit de oven. Veel smakelijker dan wat er uit de winkel kwam.   Nu we in ons oude huisje tegen de berg wonen, staat er - bij gebrek aan een gasoven - een geweldige broodbakmachine en een fijne oven voor de pizza´s cake en appeltaart. Misschien een beetje "dubbelop" maar brood bakken in mijn elektrische oven werd elke keer een mislukking. En wat ben ik blij met deze aankoop! Het scheelt veel tijd want brood bakken op de "ouderwetse" manier is tijdrovend: als je eenmaal in het proces van kneden en rijzen zit, moet je steeds de k...

Vanuit ons huis kijken we tegen een brede bergkam aan (ik schreef er al eerder over) van ca. 900 meter hoogte en vele kilometers breed. Het is een grote "muur" van pieken en dalen, met struiken, gras, kruiden, palmen en bomen. Het is een ruig gebied waar schapen en geiten leven. Gevaarlijke dieren zoals beren, elanden, vossen of wolven, leven hier niet. Voor de schapen en geiten is het dus - net als voor ons - een paradijs.  Vanaf de veranda zien we regelmatig 's morgens een kleine kudde schapen de bergkam in trekken. Ze hebben een grote stal-met-uitloop die dieper in het dal ligt, waar ze 's nachts verblijven. In de ochtend opent een buurman de kraal, zijn altijd waakse hond drijft de kleine kudde een stukje de bergkam op. In de avond, als de zon bijna achter de bergen verdwijnt, komt de hele schapenfamilie weer naar beneden gesukkeld. Soms zichtbaar, dan weer even achter een rots of een stel bomen. Maar elke keer zien we kleine witte stipjes die zich langzaam naar b...