Zij van dat eiland

Op het kleine eiland kunnen wij geen Nederlandse zenders ontvangen en daar missen we geloof ik niet zoveel mee. We kijken het Canarische "half negen" journaal waarmee we ons Spaans een beetje aanscherpen en meteen op de hoogte zijn van alle ditjes en datjes op de eilanden maar verder zijn er geen speciale zenders die we aanzetten.  Voor E, de heer des huizes is een film kijken pure ontspanning en daar hebben we Netflix voor. I k heb niet zoveel met televisie kijken. Over het algemeen kijk ik met een half oog mee, of ik hoor alleen de gesproken Engelse tekst en kan het op die manier al volgen als een soort luisterboek (met extra bijgeluiden 😉). Er is op dit moment één uitzondering.... Op Netflix is een serie beschikbaar die onder mijn huid kruipt. Een serie waarin een religieus-extremistisch groepering de macht krijgt en hun gedachtengoed langzaam maar zeker in praktijk brengt. Indoctrinatie, manipulatie, vilein en mensen "met twee gezichten". Gevaarlijke mensen met...

  Eindelijk, na heel veel jaar, gaan we naar gewone openingstijden. We werkten in de eerste jaren (vanaf 2016) alleen in de weekenden op lokale (ambachts) marktjes. Heel vroeg op in de ochtend om over slingerweg en naar de andere kant van het eiland te rijden.  We reden in het donker weg en als de zon op kwam waren we ongeveer op het hoogste punt van het eiland, ruim 1350 meter. Vaak was de temperatuur daar niet hoger dan een graad op tien. Daarna zakten we weer af naar beneden, naar de kust, waar de temperatuur alweer een stuk aangenamer was. Op sommige markten moest je wachten tot je een plek toegewezen kreeg, op andere wekelijkse markten hadden we een eigen vaste plek. Alles eigenhandig opbouwen, aankleden, aantrekkelijk maken. Aan het eind van de dag alles weer inruimen en reden we de route in omgekeerde volgorde, maar nog wel bij daglicht. Vertrokken we van de markt, dan was het vaak lekker warm. In de zomers was het op de top van het eiland qua temperatuur ook aangenamer...

Vandaag reden we naar de winkel waar we drie weken geleden een waslijst aan spullen hadden besteld. We gaan namelijk de badkamer compleet vervangen!  Dat mag ook wel, want wat er nu in staat, komt uit de jaren '80 en is echt helemaal "op". De tegels zijn niet meer goed schoon te krijgen, de voegen kruimelen eruit en achter een flink aantal tegels klinkt het hol. Hoog tijd voor een renovatie dus. Het stond ook al drie jaar op ons wensenlijstje.  We hadden een mooie keuze gemaakt uit het kleine aanbod van wand- en vloertegels. Voor de rest wordt hier bijna alles uit de catalogus besteld. Prima als je al goed voor ogen hebt hoe de badkamer er straks uit moet zien.  Op de tegels na werd vandaag alles gebracht op straatniveau , zoals ze dat hier zeggen. Voor de rest moet je zelf zorgen dat je het in huis krijgt.  Zakken cement, tegellijm en voegen spul, een nieuwe toilet (met waterbesparende knop!) een douchewand en een wastafelmeubel. Alles staat onderaan de trap.  ...

 Op een eilandje van slechts 30 km doorsnede hebben we lang niet alles binnen handbereik. We leren te leven op een meer simpele manier. Niet zozeer minimalistisch maar meer eenvoudiger. Alles wat we doen - of juist niet doen - heeft invloed op de natuur om ons heen. Dat geldt niet alleen voor ons, maar voor iedereen. Ook als je niet zo afgelegen woont.  Ik probeer iets dichter bij de natuur en met de seizoenen te leven, in de hoop het klimaat minder te belasten. Vaak komen daar hele leuke oplossingen uit voort.  Elk eerste vrijdag van de maand deel ik op mijn blog een tip. Om zuiniger op de natuur te zijn (of op je portemonnee) of gewoon omdat het handig is. Deze keer een Tips en Tricks  over Baking Soda.  Want Baking Soda is een echte alleskunner!  Je kan het vinden in het schap van de bakbenodigdheden Het wordt ook verkocht als zuiveringszout of natriumbicarbonaat . Prijs: Een pak van 500 gram kost vaak nog geen € 2,00  Maar let op! Baking Soda is ni...

Elk voorjaar is het "bal". Dan kruipen er zwarte duizendpoten uit de aarde richting de muren van ons huis. Vorig jaar rond deze tijd schreef ik er ook al over. Het ene voorjaar is het wat meer dan het andere voorjaar, alles is afhankelijk van de hoeveelheid regen, de temperatuur en de hoeveelheid zon. Meer regen, matige kou en veel bewolkte dagen zijn een garantie voor veel Ommatoiulus moreleti,  De Portugese duizendpoot.  Het is een plaag op de Canarische Eilanden, helemaal na een vochtige winter en nat voorjaar. Nou... laten we zo'n seizoen nou net achter de rug hebben!  Het is de natuur, en dat is waar. Maar het beestje heeft hier geen natuurlijke vijanden en dan is het hek van de dam... De eerste weken, zo ergens in februari gaat de plaag "pieken" en komen we ze overal tegen. Ze kruipen vanuit de aarde richting het huis, tegen de muren op richting het dak.  Elke ochtend veeg ik alles van de muren en het terras en schuif alles in een plastic zakje. Knoop eri...

Het is 1 mei. Dag van de arbeid, een dag die hier nog "groots" gevierd wordt. Overheidsgebouwen zijn dicht en supermarkten en kledingwinkels sluiten zich daar bij aan. Wat rest zijn de restaurantjes en koffie barretjes. Die doen al vroeg goede zaken met zoveel mensen die een dag vrij hebben.  Tel daarbij op dat het een puente is, een dag die aansluit op het weekend waardoor er een lang weekend ontstaat. Hierdoor gaan veel mensen op pad naar familie, vrienden of zoeken ontspanning aan het water of in de bergen.  Er is dus geen hond op straat. En ook geen kip. Alle reden om de winkel op tijd dicht te doen en ook te genieten van deze dag van de arbeid. Beentjes omhoog en toet in de zon! 

Misschien kan je het je nog herinneren dat ik er over schreef: ik zou de grijze bovenkamer wel weer aan het werk willen zetten, tijd voor iets nieuws om te leren. Kan je het je niet meer herinneren of lees je nog niet zo lang mee? Hier kan je het teruglezen: de grijze bovenkamer. foto: Freekpik We zijn ongeveer negen maanden verder en het opnieuw iets willen leren bleef terugkomen. Regelmatig zocht ik op internet naar een studievorm waarbij ik zelf het tempo kan bepalen en eventueel in delen een hele studie bij elkaar kan sprokkelen, als ik dat zou willen.  En.... lang leve het digitale tijdperk, er is héél veel mogelijk! Als je weet wat je wilt, of juist nog niet.. je kan heel veel online studeren. Bijvoorbeeld bij Laudius , de LOI  of bij de Open Universiteit . Je kan jezelf online verrijken met kennis! Je hebt alleen wel wat discipline nodig om er ook elke week voor te gaan zitten. Maar als het je interesse heeft, is dat geen probleem.  Uiteindelijk heb ik een week of ...

 "Fruit en groenten zijn minder voedzaam dan voorheen" Zo kopt de National Geographic in een artikel uit 2022.   En het is niet het laatste artikel wat hierover gaat. De hoeveelheid voedingsstoffen in verse groenten en fruit is sterk afgenomen in vergelijking met dat was onze grootouders aten..... De reden is het grootschalige telen, het optimaliseren van de opbrengst (hoe meer hoe beter..) en de wijze van oogsten.  An apple a day keeps the dochter away gaat dus niet meer op....  Ik pak mijn krukje en ga maar wat níspero's plukken. Daarvan weet ik 100% zeker dat die nog vol vezels, vitamines en mineralen zitten en nog niet aangetast zijn door de welvaart. Nísperos groeien hier overal, je vindt ze aan de kant van de weg, in het wild en op verlaten stukken land. De boom staat twee terrassen lager dan ons huis en is metershoog. De bloesem was in november van verre al te ruiken en na drie maanden draagt de boom honderden oranje vruchten ter grootte van een pruim. Z...

Vandaag was het de laatste dag van ruim zes maanden veel wandelaars, dagjesmensen, eilandhoppers en opvarenden van cruiseschepen. Iets meer dan zes maanden meerden er grote en kleine cruiseschepen aan met vakantiegangers die - afhankelijk van het vaarschema - een paar uur of een hele dag de tijd hadden om een glimp van het eiland te zien.  Vandaag lag er voor dit seizoen voor de laatste keer een groot cruiseschip in de haven. De winkeltjes zijn aangeveegd, de plantjes buiten een extra scheutje water en bij de cafeterias zijn de tafeltjes proper en de stoeltjes aangeschoven. Alles wordt voor een laatste keer uit de kast getrokken. Nog één dagje "knallen" voordat de (betrekkelijke) rust over de eilanden daalt.  foto: Gomera Noticias De economie van de Canarische Eilanden draait voor het grootste gedeelte om het toerisme, dat goed is voor maar liefst 80 procent van het bruto-inkomen van de archipel. Dankzij een van de mooiste klimaten ter wereld trekken de Canarische Eilanden j...

Je komt ze vaak weer tegen als je gaat verhuizen. Oude fotoalbums. Heerlijk om in te kijken en weer even weg te dromen naar vervlogen tijden.... Vaak werden de kiekjes - gelardeerd met bijschrift of hele teksten - netjes ingeplakt. Vaak begint het al met een album met op de eerste pagina je eigen geboortekaartje. Met een beetje geluk heb je ook een hele trits vervolg albums van vakanties, uitstapjes en hoogtepunten.  Zelf heb ik geen geboortekaartje en maar een handvol baby- en kinderfoto's. Ze liggen ergens op zolder in een mapje. Ik kijk er nooit naar, het zegt mij niets. Ook niet de digitaal toegestuurde foto's uit mijn jeugd, die ik nog niet zo lang geleden ontving. Ik heb deze allemaal in de digital prullenbak gegooid (maar dat is een heel ander verhaal)- Tussen 2002 en 2009 werkte ik als freelance fotograaf. Ik maakte voor elke opdracht een digitale map. Productfotografie, beeldmateriaal voor brochures of een trouwreportage, al het ruwe materiaal zette ik in RAW in de map...

Doerak groeit. ..6 maanden: op het smalle pad in de bergen. Hij is nu 8 maanden en is het liefst om ons heen. Als E, de heer des huizes, in de tuin aan het werk is en ik ben in het atelier, is hij druk met controleren of het bij ons allebei nog goed gaat. Hij dribbelt van de één naar de ander en drukt zijn neus zo af en toe tegen mijn been. Steelt het liefst de lap waarmee ik mijn aquarel kwasten schoonmaak en de tuin sleept hij met de afgesnoeide takken en springt achter bijen en vlinders aan.  Hij groeit een beetje uit zijn puppy-lijf, krijgt van die lange slungelige poten en is af en toe ook nog wel onzeker. Volgens Doerak leven we in een heel gevaarlijk gebied en moeten we voor veel gewaarschuwd worden. Want een sloffende buurman, een wapperende handdoek bij het raam of een omwaaiende gieter zijn echt levensbedreigende zaken.  Hij vindt vreemden niet leuk en heeft tijd nodig om aan andere mensen te wennen. Een prima kwaliteit, want het hoeft geen allemansvriend te wo...

Op een eilandje van slechts 30 km doorsnede hebben we lang niet alles binnen handbereik. We leren te leven op een meer simpele manier. Niet zozeer minimalistisch maar meer eenvoudiger. Alles wat we doen - of juist niet doen - heeft invloed op de natuur om ons heen. Dat geldt niet alleen voor ons, maar voor iedereen. Ook als je niet zo afgelegen woont.  Ik probeer iets dichter bij de natuur en met de seizoenen te leven, in de hoop het klimaat minder te belasten. Vaak komen daar hele leuke oplossingen uit voort.  Elk eerste vrijdag van de maand deel ik op mijn blog een tip. Om zuiniger op de natuur te zijn (of op je portemonnee) of gewoon omdat het handig is.  Helaas zag ik mijn tip die voor deze maand al klaar stond, deze week  ook voorbijkomen bij mevrouw Niekje. Helemaal niet erg want haar lezers zijn weer anderen dan die van mij. Dus ik publiceer hem toch!  Afplakband. Je hebt het vast nog wel ergens in de schuur of een gereedschapskist liggen. Het is een bee...

Hier geen tweede Paas-, Pinkster- of kerstdag.  Vanaf afgelopen donderdag (de donderdag voor Pasen) waren er voldoende momenten voor overdenking, processie en vieringen. Vandaag, maandag is het gewoon weer een dag zoals er zovelen zijn. Maandag is over het algemeen onze vrije dag. De boel een beetje aanharken, wat tuinklussen doen, fruit plukken en natuurlijk genieten van alles wat groeit en bloeit. En kijk toch eens....  We hebben klaprozen in de tuin!  Ik ben er heel blij mee want ze zijn zó mooi. De blaadjes verlopen van lichtrood aan het randje, naar dieprood, lila, paars en heel donker bruinachtig in het hart. Amapolas (in het Spaans) zijn fragiel en toch heel sterk - want ze gedijen op heel arme grond. Dat hebben we hier op een vruchtbaar vulkanisch eiland niet veel maar aan de randen van de moestuin en in sommige stukken van de tuin bij de veranda voelt deze schoonheid zich blijkbaar in haar element.  Vlinders laten de klaproos links liggen. Zij zijn dol op n...

Deze afbeelding heb ik ooit eens opgeslagen. Vaak genoeg moet ik er aan denken als ik iets lees of hoor zeggen wat totaal niet klopt. Voor alle duidelijkheid: Ik weet ook niet alles! En ook ik roep weleens iets wat ik bij nader inzien moet bijstellen omdat het genuanceerder ligt dan ik eerst dacht.  Maar wat ik wel weet is dat er veel te makkelijk vanuit wordt gegaan dat, als iets op internet gepubliceerd wordt, het de waarheid zou zijn. En dat is lang niet altijd zo. Het vak als journalist is langzaamaan uitgehold. Onder druk van snel scoren ,  kijkcijfers en pageviews is er geen tijd (meer) voor een gedegen feitenonderzoek, hoor en wederhoor en nog minder aan waarheidsvinding.  Soms lijkt het gewoon een kwestie van 'knippen en plakken' van het ene nieuwsplatform naar het andere.  Het nieuws van tegenwoordig moet vooral snel en het liefst een beetje spectaculair zijn, anders is de lezer alweer afgehaakt. Schreeuwerige koppen en hijgerige tekst. Veel tijd om goed o...

Zomaar twee fotos. Op dezelfde plek gemaakt maar met een heel ander beeld.  Op de eerste heldere dag na de storm. Een strakblauwe lucht en wat "rolwolken" die vanuit het noorden over de toppen van de bergen komen. Een voor ons vertrouwd gezicht.  Bovenstaande foto is op hetzelfde punt genomen, maar dan twee dagen later. Een dikke deken van Saharastof met minimaal zicht. Een stevige Calima hangt over de Canarische Eilanden. Het resultaat is een paar dagen een verstopte neus, een vaag hoestje en prikkende ogen. We zien meer mondkapjes op straat. Het strand is bijna leeg, want de zon komt niet door de dikke laag stof heen.  Dat wordt straks weer stoffen en zien waar je gebleven bent 😉