Zij van dat eiland

Vandaag was het de laatste dag van ruim zes maanden veel wandelaars, dagjesmensen, eilandhoppers en opvarenden van cruiseschepen. Iets meer dan zes maanden meerden er grote en kleine cruiseschepen aan met vakantiegangers die - afhankelijk van het vaarschema - een paar uur of een hele dag de tijd hadden om een glimp van het eiland te zien.  Vandaag lag er voor dit seizoen voor de laatste keer een groot cruiseschip in de haven. De winkeltjes zijn aangeveegd, de plantjes buiten een extra scheutje water en bij de cafeterias zijn de tafeltjes proper en de stoeltjes aangeschoven. Alles wordt voor een laatste keer uit de kast getrokken. Nog één dagje "knallen" voordat de (betrekkelijke) rust over de eilanden daalt.  foto: Gomera Noticias De economie van de Canarische Eilanden draait voor het grootste gedeelte om het toerisme, dat goed is voor maar liefst 80 procent van het bruto-inkomen van de archipel. Dankzij een van de mooiste klimaten ter wereld trekken de Canarische Eilanden j...

Je komt ze vaak weer tegen als je gaat verhuizen. Oude fotoalbums. Heerlijk om in te kijken en weer even weg te dromen naar vervlogen tijden.... Vaak werden de kiekjes - gelardeerd met bijschrift of hele teksten - netjes ingeplakt. Vaak begint het al met een album met op de eerste pagina je eigen geboortekaartje. Met een beetje geluk heb je ook een hele trits vervolg albums van vakanties, uitstapjes en hoogtepunten.  Zelf heb ik geen geboortekaartje en maar een handvol baby- en kinderfoto's. Ze liggen ergens op zolder in een mapje. Ik kijk er nooit naar, het zegt mij niets. Ook niet de digitaal toegestuurde foto's uit mijn jeugd, die ik nog niet zo lang geleden ontving. Ik heb deze allemaal in de digital prullenbak gegooid (maar dat is een heel ander verhaal)- Tussen 2002 en 2009 werkte ik als freelance fotograaf. Ik maakte voor elke opdracht een digitale map. Productfotografie, beeldmateriaal voor brochures of een trouwreportage, al het ruwe materiaal zette ik in RAW in de map...

Doerak groeit. ..6 maanden: op het smalle pad in de bergen. Hij is nu 8 maanden en is het liefst om ons heen. Als E, de heer des huizes, in de tuin aan het werk is en ik ben in het atelier, is hij druk met controleren of het bij ons allebei nog goed gaat. Hij dribbelt van de één naar de ander en drukt zijn neus zo af en toe tegen mijn been. Steelt het liefst de lap waarmee ik mijn aquarel kwasten schoonmaak en de tuin sleept hij met de afgesnoeide takken en springt achter bijen en vlinders aan.  Hij groeit een beetje uit zijn puppy-lijf, krijgt van die lange slungelige poten en is af en toe ook nog wel onzeker. Volgens Doerak leven we in een heel gevaarlijk gebied en moeten we voor veel gewaarschuwd worden. Want een sloffende buurman, een wapperende handdoek bij het raam of een omwaaiende gieter zijn echt levensbedreigende zaken.  Hij vindt vreemden niet leuk en heeft tijd nodig om aan andere mensen te wennen. Een prima kwaliteit, want het hoeft geen allemansvriend te wo...

Op een eilandje van slechts 30 km doorsnede hebben we lang niet alles binnen handbereik. We leren te leven op een meer simpele manier. Niet zozeer minimalistisch maar meer eenvoudiger. Alles wat we doen - of juist niet doen - heeft invloed op de natuur om ons heen. Dat geldt niet alleen voor ons, maar voor iedereen. Ook als je niet zo afgelegen woont.  Ik probeer iets dichter bij de natuur en met de seizoenen te leven, in de hoop het klimaat minder te belasten. Vaak komen daar hele leuke oplossingen uit voort.  Elk eerste vrijdag van de maand deel ik op mijn blog een tip. Om zuiniger op de natuur te zijn (of op je portemonnee) of gewoon omdat het handig is.  Helaas zag ik mijn tip die voor deze maand al klaar stond, deze week  ook voorbijkomen bij mevrouw Niekje. Helemaal niet erg want haar lezers zijn weer anderen dan die van mij. Dus ik publiceer hem toch!  Afplakband. Je hebt het vast nog wel ergens in de schuur of een gereedschapskist liggen. Het is een bee...

Hier geen tweede Paas-, Pinkster- of kerstdag.  Vanaf afgelopen donderdag (de donderdag voor Pasen) waren er voldoende momenten voor overdenking, processie en vieringen. Vandaag, maandag is het gewoon weer een dag zoals er zovelen zijn. Maandag is over het algemeen onze vrije dag. De boel een beetje aanharken, wat tuinklussen doen, fruit plukken en natuurlijk genieten van alles wat groeit en bloeit. En kijk toch eens....  We hebben klaprozen in de tuin!  Ik ben er heel blij mee want ze zijn zó mooi. De blaadjes verlopen van lichtrood aan het randje, naar dieprood, lila, paars en heel donker bruinachtig in het hart. Amapolas (in het Spaans) zijn fragiel en toch heel sterk - want ze gedijen op heel arme grond. Dat hebben we hier op een vruchtbaar vulkanisch eiland niet veel maar aan de randen van de moestuin en in sommige stukken van de tuin bij de veranda voelt deze schoonheid zich blijkbaar in haar element.  Vlinders laten de klaproos links liggen. Zij zijn dol op n...

Deze afbeelding heb ik ooit eens opgeslagen. Vaak genoeg moet ik er aan denken als ik iets lees of hoor zeggen wat totaal niet klopt. Voor alle duidelijkheid: Ik weet ook niet alles! En ook ik roep weleens iets wat ik bij nader inzien moet bijstellen omdat het genuanceerder ligt dan ik eerst dacht.  Maar wat ik wel weet is dat er veel te makkelijk vanuit wordt gegaan dat, als iets op internet gepubliceerd wordt, het de waarheid zou zijn. En dat is lang niet altijd zo. Het vak als journalist is langzaamaan uitgehold. Onder druk van snel scoren ,  kijkcijfers en pageviews is er geen tijd (meer) voor een gedegen feitenonderzoek, hoor en wederhoor en nog minder aan waarheidsvinding.  Soms lijkt het gewoon een kwestie van 'knippen en plakken' van het ene nieuwsplatform naar het andere.  Het nieuws van tegenwoordig moet vooral snel en het liefst een beetje spectaculair zijn, anders is de lezer alweer afgehaakt. Schreeuwerige koppen en hijgerige tekst. Veel tijd om goed o...

Zomaar twee fotos. Op dezelfde plek gemaakt maar met een heel ander beeld.  Op de eerste heldere dag na de storm. Een strakblauwe lucht en wat "rolwolken" die vanuit het noorden over de toppen van de bergen komen. Een voor ons vertrouwd gezicht.  Bovenstaande foto is op hetzelfde punt genomen, maar dan twee dagen later. Een dikke deken van Saharastof met minimaal zicht. Een stevige Calima hangt over de Canarische Eilanden. Het resultaat is een paar dagen een verstopte neus, een vaag hoestje en prikkende ogen. We zien meer mondkapjes op straat. Het strand is bijna leeg, want de zon komt niet door de dikke laag stof heen.  Dat wordt straks weer stoffen en zien waar je gebleven bent 😉

In de avond en nacht nadat de noodtoestand was uitgeroepen hebben de hulptroepen uit Tenerife de straten met een dikke laag modder, stenen en blubber vakkundig opgeruimd en schoongespoeld. Ook op Tenerife en de andere eilanden wordt het leger ingezet om hulp te bieden. Vooral het westen van het kleine eiland met een doorsnede van 30 kilometer heeft een grote klap gekregen.  Het waren vele handen en grote schuivers die onder het licht van grote lampen in 24 uur de wegen weer begaanbaar maakten.    In de daarop volgende ochtend was goed zichtbaar hoeveel kracht het water heeft. Blubber en zand bedekt de kustweg aan de westkant van het eiland, en op verschillende stukken is het asfalt verdwenen.  Op een aantal plekken is er nog geen stromend water, er wordt met man en macht aan gewerkt om dat op de rit te krijgen.  De buren in ons dorp (die aan de andere kant van de vallei wonen) kunnen weer naar de bewoonde wereld, ze zijn niet meer afgesloten. Er is op een smal g...

 Terwijl we dachten dat de storm gepasseerd was, kwam er toch nog een naar staartje achteraan.... Gisteravond, dinsdag, begon het opnieuw te regenen. Er had zich een nieuw buiencomplex gevormd met onweer en veel regenval, zo luidde het late bericht in de digitale krant. De radarbeelden en animatiebeelden van de buien die over ons heen zouden komen, logen er niet om.  Vanaf een uur of tien gisteravond begon het te regen en het stopte pas rond een uur of zeven vanmorgen, woensdag. Nou, dat hebben we gehad dachten we.... Vanmiddag rond een uur of één kwamen de eerste berichten binnen dat er opnieuw een regenfront over het eiland zou trekken. Er hadden zich opnieuw buien gevormd die vanaf het westen binnen zouden drijven. Het westen wat bekend staat om het meest zonnige deel van het eiland - met de eeuwige lente - kreeg in heel korte tijd 80 millimeter per vierkante meter regen te verwerken. Zware neerslag heet dat in Nederland. En dat had grote gevolgen. Het water wat valt vormt ...

Ik neem je met foto's mee naar buiten, nu alles weer tot rust komt. Het resultaat van storm Theresa.  Op de boulevard is een deel weggevaagd de stenen leuning is compleet los van de trap en als je goed kijkt zie je dat de pilaarboven de grond hangt.  De hele zijkant naar het strand toe is eruit geslagen door de hoge golven. Aardverschuivingen door het vele regenwater wat is gevallen.. ..Ongeveer 30 meter lager van het huis bruist het dat het lieve lust is... ..en bij de stuwmeren bruist het ook al! Het water komt over de dam!  Het wordt via de vallei bij de zee.. ...waar het water in de baai langzaam bruin kleurt.  In sommige straten ziet het er nogal modderig uit... En op de buitenwegen moet je af en toe opletten.... ..of is er een paar dagen geen doorkomen aan.  Dan komt er een driller en een shovel om de boel uit de weg te ruimen. Maar het kan nog erger... Hier is een heel stuk van de asfaltweg het ravijn ingesleurd door de regen. Het resultaat is een groot g...

De afgelopen dagen meldden verschillende  Nederlandse nieuwssites  dat er sneeuw was gevallen op de Canarische Eilanden en dat dit héél uitzonderlijk was.  De grootste krant van Nederland kon zelfs melden dat storm Therese zorgde dat Tenerife veranderde in een winter paradijs.  Het zijn nogal hijgerige krantenkoppen en nieuwsberichten die de lezer op het verkeerde been zet. Berichten waar met woorden gespeeld wordt omwille van het verhogen van het aantal "clicks".   Er ligt sneeuw op Tenerife. Dat is waar. Ook op La Palma overigens. Maar niet zoals de kranten de lezer willen laten geloven.  Als er in de winter een lagedrukgebied langs komt of een storm overtrekt, gaat dit vrijwel altijd gepaard met regen op de Canarische Eilanden. In hogere gebieden valt die regen dan als sneeuw. Net zoals in de Zwitserse Alpen. Op dit moment ligt de sneeuwgrens door de kou die storm Therese brengt, op ongeveer 2000 meter hoogte.  La Palma is op het hoogste punt e...

Gemberthee? Een doodgeslagen pilsje..?  Nee. Na een nacht met heel veel regen ziet ons kraanwater er zo uit... Uit ervaring weten we dat dit twee dagen na de laatste regenbui verdwijnt. Omdat we niet weten wat deze verontreiniging is, gebruiken we het Brita filter op de kraan  niet. Gelukkig hebben we genoeg water in voorraad. Update over afgelopen nacht: De zeer heftige regen, gecombineerd met sterke wind zorgde voor druppels aan de balken van de voormalige "geitenschuur" - nu onze slaapkamer.  We weten dat we in de zomer aan de klus moeten.... Voorlopig blijft het qua weer nog even zo. Kniezen heeft geen zin, ik verdwijn straks lekker in mijn atelier.  Maar het is een rare winter....

 In afwachting van de storm die zou komen, hielden we vandaag de winkel dicht. Over de hele dag vielen er buien met af en toe een windvlaag. Nog niet echt bijzonder. Tijdens de koffie zie ik via een webcam die op de haven gericht staat, dat het daar nog alles behalve stormachtig is. Er schijnt zelfs een zonnetje! En dat op hemelsbreed 6 kilometer afstand. Een kijkje op Windy  verklaart alles: het hele lagedrukgebied verschuift langzamer dan gedacht. Maar het komt wel steeds dichterbij, de wind trekt steeds iets meer aan.  Vandaag, 19 maart, is het in Spanje Vaderdag. Er wordt altijd veel aandacht aan besteed, zowel op school als met allerlei activiteiten in de buitenlucht. Helaas is alles afgelast. Zelfs de begraafplaats - waar men ook graag naar toe gaat op dergelijke dagen om de vaders te herdenken - is dicht. Angélica Padilla, onze burgemeester, is erg attent. Ze heeft om er tóch gepast aandacht aan te besteden, een prachtige krans aan de poort van de begraafplaats lat...

De stuwmeren op het eiland worden deze winter goed gevuld door de regen. In de vallei waar wij wonen liggen vier stuwmeren en alle vier zijn ze tot aan de rand gevuld. Andere stuwmeren op het eiland vullen zich op dezelfde manier. Sommigen door de ligging wat langzamer dan anderen.  Al telt het eiland maar 30 kilometer in doorsnede, het bestaat uit verschillende microklimaten. Je kunt op één dag rijden van een bewolkt, koel nevelwoud in het centrum naar een zonnig, warm strand in het zuiden.  De Zuid- en Westkust van het eiland zijn het warmst, droogst en zonnigst. Daar heerst echt een subtropische klimaat. Aan de noordkust en de hoger gelegen delen zoals het Nationaal Park Garajonay waait vrijwel altijd de passaatwind die bewolking brengt. Het oerbos, de laurierbomen kammen als het ware het vocht uit de wolken. Het is daardoor in die gebieden aanzienlijk vochtiger en koeler.  In diverse reisgidsen wordt vermeld: Over het algemeen heeft La Gomera een warm subtropisch klim...