Zij van dat eiland

 ...als je 's morgens wakker wordt met een droge neus en een keel als schuurpapier, als het water uit de koude  kraan niet meer koud is maar warm en als de nacht temperatuur niet onder de 30 graden komt.... Dan is het zomerrrrrr...!! Dus lange luchtige broeken (katoen, linnen), veel drinken, goed eten, altijd een flesje water in de handtas, je niet druk maken (dus een stapje langzamer lopen) en  zoveel mogelijk in de schaduw blijven.  Heerlijk!   Hou jij ook zo van de zomer? 

Sinds mei hebben we na vele jaren werken weer een weekend zoals een groot deel van de bevolking: op zaterdag en zondag.  Zeker hier is het weekend nog heilig: op zaterdagmiddag om 14:00 uur sluiten de winkels en die gaan pas weer maandagochtend open. Een heerlijke rust daalt dan neer in de straten.  Sommige souvenirwinkels en een supermarkt blijven open maar met uitzondering van de restaurants kan je in het weekend nergens terecht. Zelfs het VVV kantoor en de paar kleine museums zijn in het weekend dicht!  Dat laatste vind ik dan wel weer een beetje vreemd op een eiland waar je van het toerisme leeft, maar voor de rest is het eigenlijk een verademing, zo'n weekend waarop alles dicht is. Een beetje zoals de jaren '70 in Nederland. Ben je iets vergeten? Pech. Maandag ben je de eerste.  Zelf genieten we er nu ook van, een heel echt weekend vrij. Helemaal nu de badkamerklus gedaan is. Qua "logistiek" zorg ik op vrijdag, als we naar huis gaan en langs de grote supermark...

Half elf. Er zijn zeven wachtende voor mij in het postkantoor. Best wel veel maar ik kan het niet veroorloven om op een ander moment terug te komen. De opdracht van een klant in Italië moet vandaag echt verzonden worden. Dus na mijn vraag  ¿ Quién es el último? (wie is de laatste) sluit ik mij aan bij de wachtenden en z oek een plekje op één van de verschillende bankjes die er staan. Buiten is het al warm maar in het postkantoor is het lekker koel, ook al h eerst er een gelaten sfeer en ik hoor af en toe een diepe zucht. Achter de balie zitten twee medewerkers, waarvan eentje nieuw is en dus nog veel moet navragen en lang niet alles weet.  Vóór de balie staat een mevrouw die net aan de beurt is en een carrito aan het uitladen is. Zo'n boodschappenwagentje wat je achter je aan trekt zodat je geen boodschappentassen hoeft te sjouwen.  Uit het karretje komen allerlei pakjes. Of die verstuurd kan worden, vraagt de vrouw in gebrekkig Spaans aan de nieuwe medewerker. Natuurli...

De serene stilte in de middag wordt ruw verstoord door het snerpende geluid van een zaagmachine. We kijken op, en weten eigenlijk al direct wie er op dit uur van de dag aan het klussen is. Het is de nieuwe buurman die het huis beneden aan de weg nog niet zo lang geleden gekocht heeft. Hij leeft nog met Nederlandse gewoontes: "Geen gezeur, gewoon doorwerken, ook al houden ze hier van siesta".  Ach die buurman toch... Hij moet nog even wennen aan 's lands wijs 's lands eer zullen we maar zeggen.  Wij zakken onderuit en maken ons niet druk. Dat helpt toch niet. Straks gaan we weer aan de slag, maar nu sparen we energie door het vooral rustig aan te doen. Want, s inds afgelopen weekend is   het bij ons echt zomer! Het kwam allemaal een beetje later op gang door een nat en koud voorjaar, maar nu hebben we minder wind en hogere temperaturen. Eindelijk! De openingstijden van de winkel zijn aangepast naar Horario de Verano  en we genieten van het moment en van elkaar. Dit b...

Een bekende uitdrukking uit de reclamecampagne uit 1996 voor de margarine van Zeeuws Meisje. Maar daar gaat dit blog niet over. Wij zijn op een andere manier zuunig . Als je al even mee leest, weet je dat we in de bergen wonen. Niet echt afgelegen, maar in een klein gehuchtje op ongeveer 450 meter boven zeeniveau.  De "bewoonde wereld" is aan de kust waar alle faciliteiten zijn zoals een ruim gezondheidscentrum, een modern ziekenhuis, supermarkten en ook onze winkel.  Hemelsbreed is het 6 kilometer, over de weg is dat het dubbele:   12 kilometer. Het is een lange slingerende weg naar beneden van huis uit gezien.  De heenweg, naar de bewoonde wereld, rijden we geheel in zijn"vrij", want we rijden naar beneden. Regelmatig remmen we bij, om ons aan de veilige snelheid te houden maar in feite rijden we zonder benzineverbruik naar beneden.  ...al 204,4 kilometer gereden en volgens de teller kunnen we nog 620 kilometer vooruit.... We verbruiken daardoor aanienlijk min...

Begin mei sjouwden we samen alles nasr boven voor een nieuwe badkamer in een huisje van 200 jaar oud . De start van de renovatie van de badkamer door E, de heer des huizes.  Het duurde in totaal wat langer dan wat we tevoren hadden ingeschat maar op de badkamerdeur na, is het nu echt af.  De badkamerdeur haalde E, de heer des huizes, er aan het begin van de verbouwing uit. Dat scheelde een boel ruimte op de werkvloer! Nu is het het laatste wat er nog ingehangen moet worden.   De deur was diepbruin geschilderd en werd van alle verf ontdaan. Een enorme klus van vele uren schuren en krabben.... Wat er onder vandaan kwam was een mooie houten deur die nog vele jaren mee kan.   De afgelopen dagen zijn er met nauwkeurige precisie een aantal lagen lijnolie op de deur aangebracht. Een mooi natuurproduct wat bescherming bied én de deur mooier en geleefder maakt.  Kijk, zò zag de badkamer eruit voordat de sloophamer er doorheen ging en de helft van het huis een b...

Feestjes worden hier eigenlijk altijd buitenshuis gevierd: de huiskamers zijn doorgaans niet groot genoeg om een verjaardag te vieren. Vaak wordt het buitenshuis gevierd met tantes, ooms, opa's en oma's en neefjes en nichtjes...  In het park - de kinderen kunnen heerlijk ravotten - op een algemene recreatieplek met barbecues in het buitengebied of op het terras van een restaurant.  Men versiert de boel zelf met veel ballonnen en vlaggetjes en de taart neemt men over het algemeen zelf mee. Gebakjes zij  hier onbekend.  We zien regelmatig feestelijke dames met een mooi gevouwen taartdoos langs onze winkel lopen naar een restaurantje met een binnentuin. De ideale plek voor een gezellig feestje! Een mooi gouden taartdoos van een bekende bakkerij, of een wat moderne doos van een taartenwinkeltje wat nog maar een paar jaar aan de weg timmert.   Het formaat van de doos is ook afhankelijk van de hoogte van de taart, de taarten zijn geen van allen plat zoals een Lim...

Vanaf de veranda van ons huisje hebben we een breed zichtsveld, we hebben zicht van het noordoosten tot het zuidoosten. Aan de zijkanten wordt dit zichtsveld omlijst door de bergen, in het midden kunnen we zelfs een klein stukje oceaan zien. Omdat wij zo'n breed zichtsveld hebben, zien we de zon elke ochtend opkomen. En elke dag is dat punt waar de zon op komt, weer ietsje opgeschoven. Dit heeft te maken met de schuine stand van de aarde én de baan die de aarde om de zon maakt.  Vandaag, 21 juni, kwam de zon op het meest noordoostelijke punt op: het is vandaag de zomer zonnewende en de langste dag. Het startpunt van de astronomische zomer. Verder schuift de zon niet op, het is voor ons het meest "linkse" punt waar de zon op komt.  07:43 uur. Daar piept de zon over de bergen!  De zonsopgang is bij ons om 07:13 uur (bijna 2 uur later dan in Nederland!). Maar omdat we de bergen voor ons hebben, zien wij de zon pas om 07:43 uur ..terwijl ik wacht op de zon ontvouwt zich dit p...

De keelpijn is over, het hoesten bijna verdwenen en mijn stem is ook weer helemaal terug. Alles is weer bij het oude gelukkig! Ik hang dus weer tevreden een wasje op. Deze dagen nog even over de reling langs het huis want onder het handige wasrek wat E de heer des huizes vorig jaar maakte , wordt nog heel even geklust: de badkamer is bijna klaar!   Er zat de volgende ochtend wel een vreemde gast op de was.... ..eerst dacht ik dat het een stukje stro of gras was en wilde het al weg wapperen. Nog nét op tijd hield ik mijn hand stil.  Het is een bidsprinkhaan... Elke keer als ik met mijn camera dichtbij kwam, schoof hij een stukje op waardoor 'ie nét uit beeld was. Hij draaide ook steeds met zijn koppie om goed te zien wat ik van plan was. Maar, geduld is een schone zaak....

07:30 uur. De lichten zijn binnen nog aan en de deuren nog dicht. In niets lijkt het op het 'altijd mooie weer' op de Canarische eilanden.  Zicht vanuit huis....   Dit jaar is zo'n jaar waarin het weer heel anders is dan andere jaren. De temperaturen blijven steken op 24/25 graden, de wind is fris en er hangt vaak (zware) bewolking.  Bovenstaande terug lezend, klinkt het nog best aangenaam maar niet voor Canarische begrippen. De lange broeken zijn nog niet opgeborgen en op straat zie je nog jasjes en vestjes.  De toerist heeft het nergens over en loopt in korte broek, waar melkwit beentjes onder vandaan piepen, over de boulevard. Op het strand - waar we dit jaar nog geen één keer zijn geweest - word je gezandstraald. Normaal gesproken rijgen de dagen vanaf maart zich aaneen met strakblauwe luchten, een stralende zon en temperaturen die vanaf maart boven de 25 graden uitkomen.  Avonden waarop we aan de grote tafel op de veranda eten, want de zon gaat pas tegen 21...

Slechts 5 minuten van ons huis beginnen de uitlopers van het Parque Nacional Garajonay . Een lastige naam? Nee hoor, spreek de G uit als een zachte 'k' en maak van de j een 'g' en je hebt zomaar de Spaans woord te pakken.  Sinds 1986 staat dit natuurgebied op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Het natuurgebied is een van Europa's grootste en best bewaarde laurierbossen. Miljoenen jaren geleden bestonden veel delen van de aarde uit een dergelijk regenwoud. Tijdens ijstijden is dat grotendeels verdwenen, maar hier op la Gomera is nog een deel te vinden. Een groot deel van het gebied bestaat uit laurierbomen die wel 40 meter hoog kunnen worden. Wij wonen aan de rand en wandelen eigenlijk zó het gebied in wat heel uitgestrekt is. Op sommige plekken wijkt het bos een beetje en heb je prachtige doorkijkjes die je meteen heel nietig doen voelen. Het bos is zó uniek en maakt zoveel indruk, daar word je vanzelf een beetje stil van. Soms steken we een smalle waterstroom over. ...

Dit mannetje op Schiphol is altijd bezig met de tijd. In de klok is een acteur in een blauwe overall te zien die de tijd elke minuut tekent, en weer uitwist.   De maker en bedenker van deze geweldige klok is Maarten Baas . Hij heeft oog voor detail: aan de achterkant van de klok is een klein deurtje en een trap te zien, zodat de man ook daadwerkelijk ‘bij zijn werkplek kan komen. De klok verwijst naar de harde werkers op de luchthaven. Ik heb ademloos zitten kijken naar het filmpje hieronder. Wat een creatief idee! Ben je ooit op Schiphol , ga dan eens kijken! De klok hangt in Lounge 2 na de controle en hangt als een grote, transparante box aan het plafond. Je zal niet de enige zijn die met open mond naar dit bijzondere kunstwerk staat te kijken! 

Zwijgzaam zoek ik naar een schroevendraaier. Een passende graag. Ik zie alleen handgrepen en als er dan eentje pak is het een priem of een platte schroevendraaier. Die laatste zijn er in veel maten en uitvoeringen maar daar heb ik helemaal niets aan (zucht..) ik zoek een kruiskopschroevendraaier en ook nog eentje die niet al te groot is.  Dat heb je als er geklust wordt. Overal ligt gereedschap wat in gebruik is. Ik wacht mijn moment af en als E, de heer des huizes, met de douchekraan bezig is pak ik de schroevendraaier. Voor de douchekraan is een Engelse Sleutel nodig en geen kruiskop schroevendraaier. Ik hou de schroevendraaier omhoog - de heer des huizes knikt - en zonder iets te zeggen loop ik naar het bouwpakket van Benotti. Ik pak de doos uit. Eerst een blad met pictogrammen - de taal van plaatjes is internationaal - waarop staat welke volgorde ik moet aanhouden om het kastje goed in elkaar te zetten. Daarna volgen alle onderdelen . Ze zijn netjes genummerd met een stickertje...

Alle materialen, apparaten en machines staan buiten, droog onder de veranda en elke ochtend begint E, de heer des huizes met een nieuwe lijst van werkzaamheden. Terwijl hij zich bezighoudt met de afbraak en daarna opbouw van de badkamer, vertrek ik naar de winkel om te werken. Een prima oplossing.  Zo fijn dat alles redelijk droog buiten kan blijven staan!  Het tweede deel van het huis (de badkamer en aangrenzend mijn atelier) is de bouwplaats, de rest van het huis blijft redelijk netjes. Het heel fijn om na de gedane arbeid aan een schone tafel te eten en op een comfortabele bank neer te ploffen, toch?  Het gaat langzaam. Een oud huis is als een oude dame. Te drastisch renoveren geeft niet het gewenste resultaat. Beter is het om voorzichtig te werk te gaan en voor zover het lukt, het oude te laten zijn voor wat het is. Maar iedereen weet ook dat er bij verbouwingen van een oud huis altijd verrassingen naar boven komen als het een en ander wordt weggebroken. Zo ook nu... ...

 Op een eilandje van slechts 30 km doorsnede hebben we lang niet alles binnen handbereik. We leren te leven op een meer simpele manier. Niet zozeer minimalistisch maar meer eenvoudiger. Alles wat we doen - of juist niet doen - heeft invloed op de natuur om ons heen. Dat geldt niet alleen voor ons, maar voor iedereen. Ook als je niet zo afgelegen woont.  Ik probeer iets dichter bij de natuur en met de seizoenen te leven, in de hoop het klimaat minder te belasten. Vaak komen daar hele leuke oplossingen uit voort.  Elk eerste vrijdag van de maand deel ik op mijn blog een tip. Om zuiniger op de natuur te zijn (of op je portemonnee) of gewoon omdat het handig is. Deze keer heb ik een vraag voor je: Wat staat er in je keukenkastje?  Specifieker gezegd: trek het keukenkastje eens open waarin je schoonmaakspullen staan. Wat staat er allemaal in? Flessen, bussen, potten, doosjes? Luchtverfrissers, toiletblokjes, ontkalker.....Heb je een grote verzameling schoonmaakartikelen?...