Zij van dat eiland

Eind vorig jaar schreef ik over de LED kaarsen van Ikea :  .... ik heb al jaren geen echte kaarsen meer. De roet, de aanslag en de stank zijn het mij niet waard. Een prachtig alternatief voor gewone kaarsen vond ik in de ädellövträd LED kaarsen van de IKEA. Ze geven een prachtig zacht licht wat niet gewoon "aan" is, maar van sterkte wisselt, net zoals bij een echte kaars.  Je kan ze instellen op continue branden, of met een timer, waarna ze na zes uur vanzelf uit gaan. Ze werken op batterijen en als je oplaadbare batterijen gebruikt, kan je de de micro-USB-poort en het bijgeleverde snoertje gebruiken om ze weer op te laden. Handiger, veiliger en schoner. En ik heb nog steeds geen spijt van de aanschaf. Dus toen ze in het voorjaar in de aanbieding kwamen kocht ik er een set bij, voor op de buitentafel, de vensterbank in de keuken en eentje in het nisje bij de huiskamer.   Met een knopje kan je ze voor zes uur laten "branden" waarna ze vanzelf uit gaan. De volgende da...

Van de buurman kregen we een tas vol vruchten als bedankje - we namen een  vergeten boodschap mee van de supermarkt. De tas zit tjokvol met paars fruit. Een beetje ei-vormig maar dan iets groter en per stuk lichter in gewicht dan je zou verwachten. Het is een tas vol maracuya's - ook wel bekend als de passievrucht.  De passiebloem, de Passiflora edulis  is een plant die het ook in Nederland goed doet, de bloemen zijn adembenemend mooi en in een goede zomer draagt de plant ook in Nederland vrucht.  Hier worden ze niet zo zeer gekweekt voor hun prachtige "looks" maar voor de vruchten: de maracuya.  Het is supergezond fruit want vol met vitamine C en A, magnesium, koper en ijzer, én vezelrijk. Nou, daar gaan we eens lekker van proeven! De schil is hard en taai. Als er eentje op de grond valt, betekent dat niet meteen een beurse vrucht, de schil vorm een giede bescherming.  Opeten doe je door de vrucht te halveren en het binnenste met een theelepel eruit te hal...

Mensen zijn gewoontedieren en de fabrikanten spelen daar slim op in. Een herkenbare verpakking is daarin een grote speler. Van oudsher zat zuivel in flessen en had elke soort een eigen kleur dop van dun aluminium. Gortepap, vanillevla en chocoladevla waren nog wel te herkennen maar al die flessen met "iets wits" erin waren door die gekleurde doppen toch wel heel handig. Later werden het kartonnen pakken en zat volle melk in donkerblauwe pakken, of pakken met veel donkerblauwe accenten. Lichtblauw was voor halfvolle melk, groen voor yoghurt en rood voor karnemelk. Zo weet je zonder veel nadenken welke soort zuivel je hebt.  Niet hier. Hier heeft het ene merk de volle melk de rode accenten, bij een ander merk heeft juist de halfvolle melk de rode kleur e  is de magere melk zelfs roze accenten. Je moet dus goed opletten welke melk je in je karretje stopt! Twee foto's met twee merken melk naast elkaar. Waar de één donkerblauw voor volle melk gebruikt, heeft de ander daar de l...

De eilanden hebben steile wanden van vulkanisch gesteente. Een weg aanleggen is niet altijd even makkelijk. Helemaal niet als er nog geen gereedschap voor is ontwikkeld... Deze foto is ongeveer een eeuw geleden gemaakt. Een foto van de aanleg van de weg Agaete - La Aldea op Gran Canaria.  Hangend aan touwen aan kliffen, met de zee in hun rug, hakten de mannen stukjes rots weg, boorden gaten voor dynamiet en explosieven, zonder veiligheidssystemen die bij het geringste falen een einde van hun leven zou betekenen. Wegen aanleggen was toen nog noest handwerk... 💕 Superleuk dat je mijn blog leest!  Heb je genoten van dit artikel? Ik deel mijn verhalen en tips met ontzettend veel liefde en plezier met je. Met een klein, virtueel kopje koffie steun je deze blog enorm. Zo help je mij om gratis fijne inspiratie te blijven maken. Klik op de knop hieronder en drink eentje met me mee!  

Eind maart begon ik met de hoorcolleges kunstgeschiedenis  om de grijze bovenkamer actief te houden en te voorzien van nieuwe input en dat is heerlijk. I k merk dat mijn interesse voor een groot deel ligt bij textiel en kleding, oude technieken en verwerkingsvormen. En dat kan je niet (altijd) los zien van de brede kunstgeschiedenis.  Er zijn onderwerpen of stijlperiodes die ik minder interessant vind en andere kunnen mij niet lang genoeg duren.  Soms is hetgeen ik hoor en zie zó overweldigend en is E, de heer des huizes, de pineut als ik na de les de koptelefoon afzet. Dan moet ik het even kwijt. Bijvoorbeeld over het tapijt van Bayeux. Ik zou het graag een keer in het echt willen zien! Het tapijt van Bayeux is eigenlijk geen echt tapijt. Het is een beroemd historisch borduurwerk van maar liefst 70 meter bij 50 centimeter en  wordt ook wel het wandkleed van Bayeux genoemd. Het is rond 1068 gemaakt maar waar  het precies is gemaakt is niet bekend, men...

 Het werd door de schrijvende pers al een maand (of langer!) geleden gemeld. In de loop van weken werd het opgeklopt tot de meest unieke gebeurtenis die je toch echt niet kon en mocht missen!  De zonsverduistering van 12 augustus 2026. Speciale brillen waren niet aan te slepen en men stond er zelfs uren vrijwillig voor in de rij. Er werd een middagje vrij genomen en iedereen ging - al dan niet met familie en vrienden in de auto - op zoek naar het beste plekje om dit  natuurverschijnsel te bekijken.  Ook hier. Op Tenerife werd de toegang tot de Teide - met een hoogte van ruim 3700 meter - afgesloten voor bezoekers, andere eilanden namen dezelfde beslissing. De wegen naar hoger gelegen gebieden zijn smaller en met zoveel mensen op de been, uhm... in de auto, is het risico op volgelopen wegen groot. Er zijn echt niet zoveel parkeerplaatsen en men zet gerust de auto dan even ergens neer waar het niet handig is. De gevolgen zijn niet te overzien bij calamiteiten.  T...

 ...Alleen heeft hij het zelf niet in de gaten. Veel te druk met het nog steeds springen naar vlinders, het volgen van de dikke hommels en het eindeloos terugbrengen van zijn speeltjes. Of ze juist allemaal weer een nieuw plekje geven. Doerak  was gisteren jarig en precies negen maanden bij ons.  Met 53 cm hoog en 13 kilo is het een schrielhaantje. Er zit geen grammetje vet aan en is één bonk spieren. Daardoor is hij ook heel wendbaar en een vliegensvlug ventje: als je naar binnen loopt, loopt hij netjes met je mee. Maar als je de deur sluit, is hij met dezelfde draai naast je, ook weer naar buiten gelopen.  Het gebeurt maar al te vaak dat wij hem na de laatste wandeling binnen zoeken (ligt hij onder de bank..?) maar dat hij nog even een snuffel-rondje doet in het stukje tuin voor de veranda.  Zijn bench is zijn eigen gekozen hol: soms slaapt hij er nog in, soms liggen alleen zijn speeltjes er. Hij vind àlles leuk, als wij er maar bij zijn.  Een Lobo Hereño...

De jaarlijkse sportzomer gaat grotendeels aan ons voorbij. Voor sommigen een geweldige tijd met wedstrijdschema's van Wimbledon en dit jaar het WK voetbal waarbij nabesprekingen, voorbeschouwingen en samenvattingen zowel op de radio als op televisie je om de oren vliegen. Voor ons niets van dat alles. Wimbledon interesseert ons geen bal en het WK voetbal kan ons gestolen worden. We kijken sowieso sporadisch naar een Nederlandse zender. Alleen voor de Tour de France via de NPO maken we een klein beetje tijd om de mooie (helikopter)beelden van de omgeving te zien.  Terwijl ik kijk, tikken mijn naaldjes. Breien en televisie kijken gaan prima samen, vooral als het de Tour betreft. Vlak voor de start van de  Tour hechtte ik de laatste steken af van een zomertrui in een effen kleur: Deze lichtgewicht trui is gebreid van gerecycled garen gemaakt van spijkerbroeken en PET flessen. Het garen kocht ik online bij Jeanet , maar je kan het ook in hun breiwinkel in Zeeland in het echt zien ...

Veel lezers weten dat ik één keer per maand een vast item heb: Tips en Tricks.  Het is een blogbericht over een handigheidje, iets waarmee je geld kan besparen of zuiniger kan zijn op de natuur. Inmiddels zijn er al meer dan twintig Tips en Tricks  terug te vinden op mijn blog.  Maar hoe vind je al die tips en tricks nou in één keer terug zonder eindeloos te scrollen? Heel simpel. Bovenin mijn blog staat een foto én zie je de titel van mijn blog staan. Rechts bovenin zie je ook een vergrootglas staan. Als je daarop klikt, kan je daarna invullen op welke termijn je wilt zoeken.  Zoek je de Tips en Tricks , of wil je alle berichten over Bas , onze border collie nog eens zien of zoek je iets waarover ik ooit geschreven heb? Klik op het loepje, vul het trefwoord in en je krijgt alle berichten te zien die daaraan gelinkt zijn.  Vind je al die Tip en Tricks leuk, heb je eentje kunnen toepassen en heb je er misschien geld mee bespaard?  💕Elke keer als ik schrijf...

De temperaturen 's nachts zijn net zo tropisch als overdag. 28 graden als we gaat slapen, 30 graden als we er om 07:30 weer uit stappen. Op het heetst van de dag, zo tegen 17:00 uur, wijst de thermometer 38 graden aan in de schaduw. In de straten waar de auto overdag geparkeerd staat, is het nog een stuk warmer.  Zomer in topvorm.  Dat betekent drinken, drinken, drinken om je lijf te voorzien van voldoende "koelvloeistof". Met voldoende  koelvloeistof  bedoel ik zorgen dat je lichaamstemperatuur normaal blijft en niet in de oververhitting schiet. Drinken dus. Vocht. Op een gewone dag (in de winter) is het verstandig om ongeveer 1,5 tot 2 liter vocht te drinken. Dat doen we met water, thee, koffie, een sapje en ook door het eten van groenten en fruit. Maar met deze zomerse temperaturen - die normaal gesproken tot minimaal eind augustus aanhouden - verliezen we veel meer vocht en is het drinken van 3 tot 3,5 liter vocht aanbevolen om een beetje "fris" te blijven. ...

Wij kijken niet zoveel televisie. Regelmatig proberen we het Spaanse journaal om half negen te volgen, wat met beeld en geluid (en soms zelfs tekst er onder) best goed te doen is. Het tempo van spreken is hier altijd snel en het Spaans hier op de eilanden heeft een duidelijk dialect.  Verder hebben we Netflix - vooral voor de winter - en E, de heer des huizes, heeft vaak podcasts aan staan. Heerlijk, die gesprekken, meningen of achtergrondinformatie bij gebeurtenissen uit het heden of het verleden, of gewoon humor en vermaak met een knipoog. Ondertussen kan je koken, strijken of de was opvouwen 😉 Jammergenoeg gaan er regelmatig podcasts achter de betaalmuur. Je kan ze dan alleen nog maar beluisteren als je er per maand of per jaar voor betaald.  En ik begrijp het. Die mensen zijn een deel van de week bezig met informatie verzamelen, opnames maken en de boel aan het nabewerken. Al die uren moeten toch ook op een bepaalde manier betaald worden. Al is het voor sommige podcast ma...

Toen we hier net woonden liep ik elke ochtend met de hond over het strand. In tegenstelling tot nu was dat nog niet verboden. Ik liep vroeg, op een tijdstip waarop vrijwel alle toeristen nog aan het ontbijt zaten, zo ergens rond negen uur.  Al lopend over het strand viel mijn oog op kleine glinsterende "steentjes". Bij het oprapen zag ik dat het glas was en stopte het in mijn broekzak. Het werd een gewoonte om dat te doen en elke keer kwam ik thuis met wat stukjes, vooral als de zee onrustig was (geweest) spoelde er veel aan. Soms sorteerde ik alles op kleur, gewoon voor de lol. Ik had geen idee wat ik er mee moest maar laten liggen kon ik ook niet. Overal waar de mens is geweest of heeft gewoond, is zeeglas te vinden. Het is niet anders dan aangespoeld glas wat eerst door de mens in de zee is gekwakt. Een fles wijn werd vroeger nadat ie leeg was gewoon in zee gegooid en brak in stukken op de rotsen.  Al die scherven worden gepolijst door de branding, de beweging van het wate...

Afgelopen weekend bladerde ik door allerlei foto's, digitaal geordend in mapjes per jaar. Ik zocht niets speciaal, gewoon een beetje bladeren. Mijn oog valt op een niet echt fotogeniek plaatje. Niets in scene gezet of opgeruimd maar gewoon een klein moment van "hoe het ooit was".  2016. Een foto uit het eerste jaar dat ik met kleine ingelijste tafereeltjes - gemaakt met strandvondsten - op marktjes stond. We woonden in een echt Spaans appartementen complex: veel gezinnen in kleine woningen en dunne muren. Aan de buitenkant van het complex waren de duurdere huizen, met ramen die uitzicht hadden op de straat.  De minder duren appartementen, zoals de onze, vormden de binnenkant van gebouw met ramen waarbij je ongeveer bij de buren op tafel kon kijken. Het deerde ons niet, we waren zielsgelukkig en voelden ons al echt Spaans.  Het was er (overdag) stil en knus. Vrijwel elke dag maakte ik nieuwe tafereeltjes met gepolijst glas, wat ik vond op het strand. E, de heer des huizes,...

In de zomer vind ik een ijsje heerlijk. Vanille, citroen of straciatella zijn klassiekers maar altijd goed. Hier is het voor Nederlandse begrippen altijd,zomer, maar als het ook op de kalender zomer is, smaakt een ijsje het allerlekkerst! De heladeria  vlakbij onze winkel heeft veel smaken zelfgemaakt ijs. Amarena - met dieppaarse kersen, Menthe, met mint en stukjes chocolade of met Gofio: gemalen geroosterde granen waar hier normaal gesproken ontbijtpap van wordt maakt. En niet zo lang geleden liet hij ons romig ijs proeven waarin Bastognekoekjes zaten...!  We kopen af en toe een ijsje bij hem. Even lekker genieten, een kleine verwennerij. Ondanks dat de smaken geweldig zijn, maak ik nog liever thuis een ijskoude smoothie met fruit wat ik zelf schoongemaakt en in porties ingevroren heb. Wat zelfgemaakte yoghurt of sojamelk erbij en de staafmixer erop. IJsblokjes als topping, en klaar is het! Minder vet en ik weet precies wat erin zit.  Gaven we Bas nooit zoiets, Doerak ...

Saharastof is slecht voor de luchtwegen   stond vorige week in de krant en ook de NOS heeft een item over saharazand . Dat was voor ons al een poosje bekend. Dat Saharazand in declucht, heet hier Calima. Regelmatig komen er Calima  waarschuwingen voorbij op het journaal en de regionale kranten, waarbij er gewaarschuwd wordt: doe het rustiger aan, ga niet intensief buiten sporten, hou ramen en deuren gesloten.  Inmiddels wonen we hier meer dan tien jaar en in die tijd hebben we gezien dat de Calima steeds vaker voorkomt. Was het vroegâh een of twee keer per jaar, nu is zeven of acht keer per jaar echt geen uitzondering meer.  Het zijn dagen van een geelbruine of oranje hemel in plaats van strakblauw en de concentratie stof wordt steeds intenser hoe langer het duurt. Soms blijft het een week of langer hangen! De smaak van stof in je mond, kortademigheid en een laagje poederachtige stof op alles wat je vastpakt.  Het raam in de slaapkamer, waarvan ik het hout...