Zij van dat eiland

Onze winkel met 45 vierkante meter staat vol met zelfgemaakte spullen. Allemaal met liefde gemaakt en naar eigen idee. Items met zeeglas, drijfhout en steentjes, of afbeeldingen gemaakt met handgeschreven woorden, boekenleggers met een kleine handgeschilderde decoratie of kaarten met een aquarel erop.  De twee openslaande deuren aan de voorkant staan altijd helemaal open, uitnodigend om een kijkje te komen nemen. Wij zitten achterin de winkel en werken daar aan nieuwe items. Het leek ons leuk om de bezoeker een kijkje in de keuken te geven en de maker aan het werk te zien.  Als er mensen binnenkomen, begroeten we ze, maar stuiven niet meteen op ze af. We vinden het zelf ook niet fijn om in een winkel meteen belaagd te worden. Als er interesse is, is het vroeg genoeg om actie te ondernemen en een praatje aan te knopen. We zijn trots op ons werk, vertellen dan graag over welke materialen we gebruiken en hoe het gemaakt wordt. We pakken de aankoop (hoe klein ook) transport-waardi...

Voor hen die mij vroegen welke keuze ik heb gemaakt met het overstappen naar een Europese provider en hosting : mijn voorkeur ging uit naar Proton .  Proton is een Zwitsers bedrijf en heeft verschillende abonnementen. Je kan je mail heel simpel overzetten in een gratis account, met vrijwel alle functies die Gmail en Hotmail ook hebben. Dat  overzetten is een fluitje van een cent, en je berichten door laten sturen vanuit je oude naar je nieuwe mailadres is ook niet al te ingewikkeld.  Ik heb besloten om mijn oude mailaccount (nu) nog een paar weken ernaast te houden, puur om zeker te weten of alles loopt zoals het moet lopen. Iets met wachtwoorden, control-freak en een gevoel.  Zakelijk (een betaald account) is ook alles over naar Proton. De mappenstructuur op Google Drive is precies hetzelfde in Proton, het heeft alleen een ander kleurtje 😉 Afgelopen weekend heb ik mij bezig gehouden met emailadressen veranderen bij bedrijven waar ik inlog om te bestellen. Ook even ...

Je kent ze vast wel, de Haagse Hopjes. Het verhaal gaat dat Baron Hendrik Hop zijn koffie met room en suiker te lang op de kachel had laten staan, waardoor het een soort ingekookte gekarameliseerde massa was geworden. In stukjes gehakt, als een soort snoepje, bleek het alsnog heel smakelijk. Het hopje was geboren. Ik vond ze altijd erg lekker, vooral onderweg in de auto, vlak na aanvang van de reis, hoe klein of groot ook, een Haags Hopje.  Lange tijd was Rademaker de bekendste producent en kon je de hopjes in zo'n schattig rood blikje kopen.  Helaas het de producent begin 2025 besloten de productie van de hopjes te beëindigen, wegens economische redenen (?) en teruglopende vraag....  En dat laatste geloof ik niet. Volgens mij waren de Haagse Hopjes niet meer "hip" en misschien wel een beetje ouderwets. Konden niet meer mee in de moderne tijd.... Zo jammer! Want nu moeten we op zoek naar een alternatief. En de hopjes-die-op-hopjes lijken, smaken lang niet zo lekker als di...

Zou de man (of vrouw) die de auto tijdelijk repareerde met veters, spijt gehad hebben omdat hij zijn eigen veters gebruik had?  Spijt, omdat veterloze schoenen bij nader inzien helemaal niet zo fijn lopen?  Heeft hij daarom de veterloze schoenen maar weer ergens neergezet?  In de hoop dat iemand anders de veterloze schoenen nog kan gebruiken?  Of heeft hij helemaal niet zijn eigen veters gebruikt?  Heeft hij iemand staande gehouden en onder dwang zijn veters opgeëist?  Of heeft hij schoenen meegenomen van het strand en de veters van die schoenen hebben toegeëigend?  Of zag hij deze schoenen naast de container en kreeg hij een creatieve ingeving om de veters te gebruiken voor een tijdelijke reparatie? Zoveel vragen...

Het hing voor ons al een poosje in de lucht. maar afgelopen week namen we écht de  beslissing. We stappen over van hosting en provider.  De beslissing werd versneld omdat de oranje baviaan aan de overkant van de grote oceaan steeds gekkere dingen ging doen en zeggen. En al zal niet alles wat hij uitkraamt bewaarheid worden, er zit een risico in dat we op een dag niet meer bij onze data kunnen. Althans, dat denken wij.  Even de knop omdraaien omdat hem de houding van Europa niet aanstaat en de toegang tot Hotmail, Microsoft en Google is niet meer mogelijk. En al zou dat tijdelijk zijn (en waarschijnlijk weer teruggedraaid worden) daar zit ik niet op te wachten. De digitale afhankelijkheid van Amerika is te groot. Dus ging ik op zoek naar een Europese leverancier. En die zijn er genoeg. Voor Europese mail programma's kan je hier kiezen naar wat jou aanspreekt. En zo kan je ook kiezen welke Europese aanbieder je wilt voor je foto opslag of Cloud.  Daarna is het een kw...

Een paar weken geleden kreeg ik een vraag of ik een olifantje kon maken op basis van de illustratie op een geboortekaartje.  Bij een opdracht moet ik altijd inschatten of het maken van een calligram (heel) gecompliceerd, of redelijk eenvoudig is. Hoe gecompliceerder de foto (of het voorbeeld) hoe meer tijd ik nodig heb om het te maken, en hoe langer de klant tijd/geduld moet hebben.   Het is voor mij geen probleem om de hele dag woorden, een naam of een tekst te schrijven, maar om de hele dag slechts één woord of een naam te schrijven is nogal geestdodend.  Ik wissel daarom mijn werk (en dus de opdrachten) graag af op een dag. Vaak begin ik met een gecompliceerde afbeelding en na een uur leg ik dat weg en werk aan iets eenvoudigs zoals twee harten voor een huwelijk .  Terug naar het olifantje op het geboortekaartje. Ik schatte het in als niet te gecompliceerd, maar wel bewerkelijk omdat er wat nuances in licht en donker in zitten.  Het verzoek was om geen ...

Veters strikken. Kinderen leren het al in groep 1 of 2 en krijgen er een heus diploma voor.  Het is een handigheidje wat je daarna in de rest van je leven vaak zonder nadenken doet. Je verleert het nooit meer. En dat is soms heel handig... Ik hoop dat de eigenaar van deze veters niet struikelt over zijn -nu- losse schoenen....

Net zoals in Nederland hebben wij een weerswaarschuwing dit weekend. Niet eentje voor ijzel, gladheid of sneeuw, maar een Alerta Fenómenos Costeros. Een waarschuwingen voor verraderlijk weer aan de kust. Dat kan harde wind zijn, of hoge golven, of een combinatie daarvan. Dit keer hebben we code geel, met golven van 4-5 meter op de kust.   Code geel is de laagste van de drie: geel, oranje en rood. Deze codes en waarschuwingen worden via social media en digitale kranten gepubliceerd.  Ook worden de vlaggen op de stranden gewisseld van groen naar rood. Bij heel zware fenómenos costeros  wordt soms (de toegang tot) een strand afgezet met lint.  Zoals je op de afbeelding ziet, zijn niet alle kusten van de eilanden voorzien van code geel. Dit heeft alles te maken met stroming, golf- en windrichting. In de luwte van het grote buur-eiland zijn de zuidelijke stranden nog rustig, maar is het ook daar opletten geblazen. Bij zo'n weer/zee waarschuwing kan het overigens windstil ...

De afgelopen week heb je kunnen meelezen over ons korte verblijf in Madrid. Het was slechts 3 dagen, maar het voelde als veel langer en er was genoeg om over te schrijven 😉, zoals het wolwinkeltje waar ik als laatste nog even naar binnen glipte. Bij El Gato Negro koop je de wol per streng in plaats van per bolletje. En alles wordt op grote weegschalen afgewogen. Dat kon ik natuurlijk niet weerstaan, dat is gewoon smullen!  Er gaat natuurlijk een bol sokkenwol mee naar huis en een zacht fluffy turquoise garen voor een warm vest. En dan is het ochtend, tijd om te vertrekken. De terugreis ging net zo voorspoedig als de heenreis. Om precies te zijn hadden we voor de heenreis 10 uur nodig om van vertrek thuis tot aankomst in de hotelkamer in Madrid te komen. De terugreis van hotelkamer naar het moment dat we thuis onze schoenen uit schopten, ging een stuk sneller: 8 uur. En in die 8 uur hadden we  ook  nog eens tijd om bij een grote supermarkt op het buur-eiland even flink i...

 Al dwalend door Madrid kreeg ik een vreemd winkeltje in het vizier. Er hingen heel veel kleine papiertjes aan de buitenkant van het pand en bij elk briesje ritselde het... Het winkeltje heet La Tienda de los Deseos   de wenswinkel   en geeft iedereen de mogelijkheid om een wens op een klein papiertje te schrijven en op te hangen in, of buiten de winkel. In ruil daarvoor vragen ze een kleine donatie voor een stichting tegen jeugdkanker.  Je kan zelfs online een wens doen , uiteraard een donatie geven of online een klein cadeautje kopen waarbij de magie van een wens doen wordt benadrukt..... Wat een leuk, lief en bijzonder initiatief! 

We wilden graag de grootste en één van de oudste warenmarkt en bezoeken die Madrid rijk is, de Mercado de San Miguel . Bij de voorbereidingen thuis, kwamen we er op tijd achter dat deze markt tijdelijk gesloten is in verband met renovatie. Voor ons jammer, maar gelukkig op tijd om iets anders te kiezen.  Ik heb de link van de beroemde markt wel gewoon hierboven geplaatst want zou je ooit in de toekomst in de gelegenheid zijn om het gebouw en de markt te bezoeken, doen!  Onze tweede keuze was de markt in het district Barceló. Een "wijk" met prachtige oude hoge huizen met ijzeren balkonnetjes waarachter een appartement schuilt. Veel gebouwen zijn in prachtige pasteltinten geschilderd, die door de zachte winterzon warm kleuren.  We lopen als twee echte toeristen door de straten en genieten. Vooral omdat in deze wijk de geijkte winkels zoals H&M en Mango een beetje lijken te ontbreken. Het zijn vooral kleine bijzondere winkeltjes in oude panden met mooie gevels waar we op...

Madrid telt meer dan 3 miljoen  inwoners en is qua oppervlakte en aantal inwoners ongeveer 3 x groter dan Amsterdam....Daar heb je veel meer tijd voor nodig om het te ontdekken en te leren kennen.  Het hotel waar wij verblijven ligt in de wijk Barajas, een wijk met een aantal leuke eettentjes. Een aanrader om vanuit het vliegveld een hotel te zoeken en van daaruit Madrid te verkennen. Nadat de verplichtingen met betrekking tot het  aanvragen van de paspoorten  gedaan waren, hadden we een hele middag en avond voor ons om een  glimp  van Madrid te zien - maar daarover later meer. Eerst die metro...... Wist je dat het metro-netwerk van Madrid ruim 300 kilometer lang is en dat het gemiddeld op 45 meter diepte ligt? De eerste metro reed trouwens al in 1919.... Met ruim 300 metrostations ben je nooit ver weg om ondergronds weer naar een andere locatie te reizen. Alle metro's rijden heel frequent, als je een metro mist, duurt het maar een paar minuten voordat de v...

  En dan ontvouwt zich langzaam een drama. Of chaos. Of iets onverwachts. Het is maar net hoeveel slaap je hebt gehad die nacht, hoe flexibel je van nature bent en hoe makkelijk je de agenda kunt omgooien.  De meegebrachte pasfoto's blijken niet goed te zijn, ondanks de officiële papieren die de ambassade bij de aanvraag heeft toegevoegd.  Met die betreffende papieren zijn wij naar onze plaatselijke fotowinkel gegaan, die op basis daarvan de pasfoto's heeft geleverd. Deze zijn dus hier, bij de ambassade afgekeurd.  Het totale formaat klopt wel, maar de grootte van ons hoofd niet. Ik schiet uit mijn slof en vraag nijdig om een schaar, dan knip ik ze wel even op maat. Komen we 2000 kilometer gevlogen om dan te horen dat het niet klopt? Nee, legt de dame aan de andere kant van het glas uit, jullie hoofden zijn te dichtbij. Knippen heeft dus geen zin. Wat een idioot gedoe, we hebben het volgens jullie papieren laten maken.... Maar er is geen speld tussen te krijgen, het ...

Die Citymapper-app is een geweldige uitkomst. In mum van tijd weer je welke metro of bus bus moet hebben. Je stelt in waar je op dat moment bent, en daarna waar je naartoe moet. En dat kan zelfs een apotheek in de buurt zijn, Citymapper loodst je er helder en duidelijk naar toe.  Om de paspoorten te verlengen moeten we naar de Nederlandse ambassade, die gevestigd is in één van de vier hoge torens die de skyline van Madrid bepalen.  Vanuit het vliegtuig waren ze al goed te zien! E, de heer des huizes, typt het adres in en na twee keer knipperen met je ogen heb je een duidelijk reisplan én de verwachte reis/aankomsttijd. Na een klein ontbijtje van 2 koffie en een broodje (we betaalden €8,00 - totaal andere prijzen dan op het vliegveld) lopen we in 10 minuten naar de metro. Daarna staan we aan de voet van deze enorme gebouwen.  De Spaanse ambassade zit in het KPMG-gebouw met de naam Torre de Cristal. Met een hoogte van 249 meter hoog is het het hoogste gebouw van Spanj...

Om nog even iets te eten, kopen we na het inchecken ieder een broodje en wat te drinken. Het is in het vliegtuig is vaak behoorlijk aan de prijs, is onze redenatie.  We rollen bijna om als we een bocadillo met kaas en een mini broodje moeten afrekenen: €14,00!! En dan zit er nog niet eens boter op de broodjes..... Rustig en met aandacht kauwen om er maar zo lang mogelijk van te genieten dus. Aansluitend - van de schrik bekomen - kunnen we boarden.  Het vliegtuig vertrekt zonder vertraging richting Madrid. Vlak na ons vertrek begint het op veel plekken op de eilanden zwaar te regen en ook de wind blaast zijn partijtje mee.  Zo heftig zelfs, dat de stroom op het eiland waar wij wonen, voor een paar uur uitvalt. Het is niet de eerste keer. In 2023 was er op het hele eiland ook geen stroom , toen duurde het meerdere dagen (!). We missen het, zonder het op dat moment te weten, allemaal nét op tijd. Als we uit het raampje kijken zien wij alleen lieflijke witte wolkjes onder ons...