Zij van dat eiland

Nou, dat was wel even nodig, de zondag als rustdag. In de eerste twee weken van oktober staat het eiland - en vooral San Sebastian - in het teken van feestelijkheden ter ere van de patroonheilige van het eiland Virgen de Guadalupe.   Gisteren (zaterdag) werd er een 'Muestra de Artesania' georganiseerd. Strik vertaald is dat een ambachtelijke tentoonstelling maar in de praktijk is het een gezellige braderie waarbij de producten van verschillende nieuwe en oude ambachten verkocht worden.  Een week geleden kreeg ik de vraag om ook deelnemer te zijn aan deze dag. Na een rustige zomer had ik daar best wel weer zin in. Mjjn werk is deels reciclado de materiales (hergebruik van materialen) in de vorm van het gebruik van zeeglas en strandvondsten  maar ik maak ook werk met geschreven teksten - een afgeleide van kalligrafie. Beiden gaan goed samen in mijn stand.  Om de boel op te bouwen worden we om 08:30 uur verwacht. Door de jaren heen zijn E, de heer des huizes en ik hee...

Natuurlijk kon ik na het sorteren van de zeven lammetjes niet meteen aan de slag om er garen van te maken. Eerst worden alle vachtjes netjes gewassen en daarna voorzichtig gespoeld. Schapen lopen dag en nacht buiten en vangen heel wat stof. Dat plakt aan hun vettige vacht en met een druppeltje afwasmiddel in lauwwarm water haal je dat er makkelijk uit. Ik zette een hoge Ikea opbergbak met lauwwarm water en dat druppie zeep in de zon en dompelen zachtjes de vacht onder. Daarna gewoon afblijven, tijd doet de rest. Niet roeren, niet knijpen, niet schrobben. Beweging in warm water maakt de kans op vervilten groot en dat willen we niet.   Na een uurtje "hijs" ik alle wol omhoog en laat het vuile water eruit lopen. Bak met vuil water legen en dan vullen met schoon handwarm water. Alle wol er weer in, even goed onderdompelen en weer omhoog hijsen. Na drie keer spoelen blijft het water schoon en hebben de plantjes een extra slok water gekregen.  De natte wol gaat in kleine porti...

Terwijl het kwik nog steeds rond of boven de 30 graden is, probeer ik in de kerststemming te komen. Met soms een druppeltje zweet leg ik de laatste hand aan de serie kerstkaarten voor in de winkel. Het zijn er ondertussen meer dan 100... Allemaal handgemaakt, getekend en ingekleurd met aquarel en hier en daar een gouden accent. De eersten zijn overigens al verkocht. Er komen klanten speciaal langs, of sturen tevoren een berichtje: "ik ben eind juli drie weken op het eiland op vakantie, heb je toevallig al kerstkaarten klaar?" Natuurlijk, geen probleem.  Ze vertrekken met een tasje vol, klaar om de liefste wensen te versturen in de drukke decembermaand. Voor hen die niet elk jaar op vakantie langs kunnen komen heb ik een prachtig alternatief. Daar zal ik volgende week iets over schrijven. Eerst nog even verder schilderen, voordat alles droog is.... Superleuk dat je mijn blog leest!  Heb je genoten van dit artikel? Ik deel mijn verhalen en tips met ontzettend veel liefde en ple...

Na een heerlijke siësta, waarbij Doerak halverwege even buiten heeft staan blaffen, maak ik koffie en loop naar buiten. De deur staat als we thuis zijn altijd tot laat op de avond open, alleen met flinke wind of regen gaat de deur dicht. Dat Doerak in- en uitloopt is alleen maar fijn. Hoort hij wat, of dénkt hij wat te horen, dan kan hij vrij heen- en weer lopen en aan iedereen laten weten dat hij de waakhond is. In tegenstelling tot Nederland, zijn blaffende honden hier heel gewoon. Veel honden lopen los rond het omheinde huis of worden in hokken gehouden voor de jacht. Loopt er iemand langs, dan wordt er luid geblaft. Horen ze iets wat ze niet kennen, dan wordt er lang geblaft. Dénken ze dat er iemand langs loopt, of dénken ze iets te horen , ook dan wordt er geblaft. Welkom e n el campo -  welkom op het platteland van Spanje.  Geblaf hoort hier bij de geluiden van de natuur, van buiten. Net zoals het geblaat en gemekker van de geiten en schapen die ongeveer 100 meter ...

Samen met Doerak ben ik de over het slingerende pad naar beneden gelopen om rommel uit mijn atelier in de container te gooien. Met een zwaai gaat de zak in de container, terwijl ik in mijn ooghoek iets aan de rand van de weg zie. Een donkere grote kever van het formaat van een dikke duim. Wat een beest! Hij zit stil - is hij bevangen door de hitte van het asfalt?  Een beetje omslachtig (kartonnen bakje uit mijn eigen vuilniszak vissen en er overheen zetten, een plexiglas plaatje, ook uit diezelfde zak, er onder) neem ik het diertje mee naar boven. Op het hete asfalt laten zitten is geen optie, stel dat hij overreden wordt. Ik zal hem daar in de schaduw neerzetten. Mijn omslachtige vangen en een een beetje lopen griezelen, want stel dat ie halverwege de trap onder het kartonnetje vandaan komt , waren overbodig. Het diertje blijkt al een tijdje dood. Door warmte en zon is hij superlicht qua gewicht geworden en ik heb alle tijd om hem eens goed te bekijken.  Het is een neushoornk...

De maaltijden in je kindertijd hebben een grote en blijvende invloed op je keuze van voeding én gezondheid op latere leeftijd. Wetenschappelijk onderzoek laat zien dat de smaken en producten waarmee je als kind opgroeit, de blauwdruk vormen voor het eetgedrag de rest van je leven.  Voor mij heel herkenbaar. De warme maaltijden vroeger waren een weinig creatieve afwisseling van aardappelen, groenten en vlees. Op vrijdag vaak macaroni, die zaterdag opgebakken werd en op zondag aten we soep, die werd zaterdags al gemaakt. De ene week tomatensoep, de andere week groentensoep.  Met een rigide moeder die een afkeer had van vrijwel alle soorten vlees, kwam er eigenlijk alleen een nogal zoute gehaktbal uit de keuken. Of een gehaktgerelateerde variatie zoals een slavink. Heel soms een speklapje of een dikke plak gebakken boterhamworst.  Andersoortig vlees zoals stooflapjes, kipfilet, draadjesvlees of hamlappen kwamen niet op tafel, evenals gevogelte of vis. Het kerstsfeer verhoge...

Afgelopen weekend was het eiland een sportief strijdtoneel voor trailrunners (hardlopers). Hardlopen gaat hier altijd gepaard met het ontwikkelen van flinke kuitspieren want het eiland kent maar weinig horizontale wegen. Het is niet te vergelijken met een trailrun in Nederland. Hier gaan de routes (net als in Nederland) over onverharde paadjes door de natuur naar heeft altijd een flink stijgend of dalend percentage. Kuitenbijters dus.  De Sky Running World Championships werden hier gehouden. Teams uit 36 landen waren naar het kleine eiland in de grote oceaan afgereisd om aan deze wedstrijd deel te nemen.  De wedstrijden waren onderverdeeld in 6 categorieën:  Er was een 11 kilometer lange run voor diegene die willen proeven van het trailrunnen, een marathonloop, de Skyrace van 30 kilometer en de UtraSkyRace van - hou je vast - 63 kilometer(!!) Voor die laatste trail moet je toch echt een beetje gek zijn. Of heel fanatiek.  Om 02:15 uur worden alle deelnemers opgeha...

De vertaling: "We zoeken een professionele serveerster/ober. Hulpkrachten, leerlingen of personen zonder ervaring hoeven niet te solliciteren. (Blijbaar hebben ze daar  al genoeg ervaring mee...). Kennis van de Engelse en Duitse taal heeft een pré. Moet beschikken over vriendelijkheid, teamgeest, een verzorgd uiterlijk en professionaliteit. 2 dagen per week vrij en je salaris wordt €1500,00 per maand, exclusief de fooien." Dat is nogal een verschil met Nederland voor een baan in de bediening... Uit de advertentie kan je opmaken dat ze liever een 'zij' dan een 'hij' in dienst nemen. Camarera is serveerster, camarero is mannelijk. Ook hier is gelijkheid een groot ding maar met een kleine speling van een letter (de a en de o) laten ze subtiel weten dat de voorkeur uit gaat naar een serveerster. De twee vrije dagen zijn willekeurig en kunnen elke week weer anders zijn.  Het geboden salaris is netto, de werkgever betaald (zoals hier altijd in dienstverband) je ziek...

Elk jaar hetzelfde liedje, in September wordt het aan het einde van de vallei - waar we wonen - en waar de bergen aan drie kanten omhoog steken, een kleine oven. Daardoor kan de warmte niet weg. Met nachttemperaturen van 30 graden, en overdag temperaturen die ver boven de 38 uit komen, lijkt de herfst nog ver weg. In het gehuchtje Chejelipes, zo'n 3 kilometer bij ons vandaan, staat een officieel weerstation en werd het gistermiddag 41,6 graden.... Op dit moment is het warmer dan normaal en hangt er al bijna een week Calima over de eilanden. Voor wandelaars, rustzoekers en vakantiegangers het perfecte weer om helemaal niets  te doen. De warmte is té drukkend en de Calima ontneemt het zicht. Bergwandelen, sporten en intensieve inspanning wordt vanuit de overheid dan ook afgeraden.  In het oh zo fotogenieke straatje naast de winkel is uitgestorven. Aan de linkerkant (met het stoeltje)  een stukje van de winkel. De grote laurierbomen op het plein, schuin naadt de winkel, bied...