Zij van dat eiland

De vertaling: "We zoeken een professionele serveerster/ober. Hulpkrachten, leerlingen of personen zonder ervaring hoeven niet te solliciteren. (Blijbaar hebben ze daar  al genoeg ervaring mee...). Kennis van de Engelse en Duitse taal heeft een pré. Moet beschikken over vriendelijkheid, teamgeest, een verzorgd uiterlijk en professionaliteit. 2 dagen per week vrij en je salaris wordt €1500,00 per maand, exclusief de fooien." Dat is nogal een verschil met Nederland voor een baan in de bediening... Uit de advertentie kan je opmaken dat ze liever een 'zij' dan een 'hij' in dienst nemen. Camarera is serveerster, camarero is mannelijk. Ook hier is gelijkheid een groot ding maar met een kleine speling van een letter (de a en de o) laten ze subtiel weten dat de voorkeur uit gaat naar een serveerster. De twee vrije dagen zijn willekeurig en kunnen elke week weer anders zijn.  Het geboden salaris is netto, de werkgever betaald (zoals hier altijd in dienstverband) je ziek...

Elk jaar hetzelfde liedje, in September wordt het aan het einde van de vallei - waar we wonen - en waar de bergen aan drie kanten omhoog steken, een kleine oven. Daardoor kan de warmte niet weg. Met nachttemperaturen van 30 graden, en overdag temperaturen die ver boven de 38 uit komen, lijkt de herfst nog ver weg. In het gehuchtje Chejelipes, zo'n 3 kilometer bij ons vandaan, staat een officieel weerstation en werd het gistermiddag 41,6 graden.... Op dit moment is het warmer dan normaal en hangt er al bijna een week Calima over de eilanden. Voor wandelaars, rustzoekers en vakantiegangers het perfecte weer om helemaal niets  te doen. De warmte is té drukkend en de Calima ontneemt het zicht. Bergwandelen, sporten en intensieve inspanning wordt vanuit de overheid dan ook afgeraden.  In het oh zo fotogenieke straatje naast de winkel is uitgestorven. Aan de linkerkant (met het stoeltje)  een stukje van de winkel. De grote laurierbomen op het plein, schuin naadt de winkel, bied...

 Na een klus is - vind ik - niets zo fijn als opruimen en daarna genieten van het resultaat. Dat geldt voor klussen in en om het huis, maar ook als ik klaar ben met een schilderij. De basis maakte ik buiten, ergens in mei. De badkamer stond op zijn kop , mijn atelier ernaast was een no-go zone in verband met stof, gereedschap en materialen.  Dus sleepte E, de heer des huizes, de zware ezel naar de voorkant van het huis, ver weg van de stofwolken. Eenmaal de basis op het doek, verdween het schilderij onder een laken in het atelier. Er was geen rust en tijd om te werken aan details.  Zo'n pauze in je werk - in dit geval noodgedwongen - is heel fijn. Je creëert afstand en ziet zaken waar je aan wilt werken. Pas eind juni kon ik er met enige regelmaat weer aan werken en met kleine stapjes werd het de bloemenweide die ik voor ogen had. Het is vooral veel kijken en op je in laten werken, af en toe wat schilderen en dan weer laten rusten. Je (ik) doe al gauw teveel.  Er zit...

Elk eerste (of tweede 😉) vrijdag van de maand deel ik op mijn blog een tip. Om zuiniger te leven, minder te verspillen of gewoon omdat het handig is. Deze keer heeft het te maken met je mobieltje.  Niet iedereen is er fan van om maar allerlei apps op zijn of haar mobieltje te zetten. Toch is deze app er eentje die het verschil kan maken tussen leven en dood. Het is de app van 112NL. En die ziet er zó uit: In plaats van handmatig de knopjes van je telefoon 1.1.2 in te drukken, tik je bij brand, een ongeluk of een noodgeval op deze app. Hij verbindt je door - net zoals je handmatig 112 belt - met de centrale, maar stuurt dan ook meteen jouw lokatie door . Dat kan heel handig zijn als je onderweg bent en niet precies weet hoe de straat heet, of als je op een afgelegen plek bent. Installeren is niet moelijk. Tijdens de installatie van de app geef je toestemming om uitsluitend bij gebruik van de app je locatie door te geven. Als deze instellingen goed staan, weten de hulpdiensten mete...

De afgelopen nachten waren warm en plakkerig bij 28 - 30 graden, maar het deert ons niet. Toch sliepen we afgelopen nacht onrustig. Niet door de warmte en ook niet door de Calima  die sinds maandagavond weer over het eiland hangt.  Je kan probleemloos recht in de zon kijken.... Ook de jachthonden die hier in grote groepen in hokken worden gehouden, waren onrustig. Veel geblaf en gehuil, terwijl het geen volle maan is. Zelfs Doerak was anders. Hij liep te gluren door het raam en we hoorden hem de hele nacht regematig brommen. Wat is er toch aan de hand?  De onrust komt door de terugkeer van Wally.  Wally...? Dat moet ik even uitleggen.  Misschien ken je de naam nog uit de jaren '80, waarin 'Waar is Wally' een bekende en populaire  kinderboekenserie was met veel  grote, getekende platen. Op heel drukke tekeningen met heel veel mensfiguurtjes stond ergens een mannetje met een rood-wit gestreept shirtje aan. Onder kinderen - en later ook bij volwassenen -...

De nazomer is als vanouds warm. Na een nat voorjaar en een rommelige (niet standaard warme) zomer is het nu al dagen flink warm. Herkenbaar warm zoals het altijd in September is, zeggen de buren. De luchtvochtigheid is hoger door de wind van zee. Soms is het zelf 's nachts warmer dan overdag. Afgelopen weekend was het weer een rare gewaarwording toen we vanuit een redelijk koel huis (24 graden) om 00:30 uur al tanden poetsend naar buiten liepen, waar het kwik in een paar uur gestegen was naar ruim 30 graden!  Plakkerige nachten? Ja. Maar we slapen er niet minder om. We drinken voldoende en doen het rustig aan. We laten ons niet gek maken 🙃 Maak jij weleens een smoothie als het warm is? Als afkoeling en als merienda  (het Spaanse eetmomente rond 18:00 uur)  maak ik regelmatig een smoothie met ingevroren fruit. IJsjes van de buurman   die in zijn ijs veel volle melk en room gebruikt, zijn daarmee verleden tijd.  In de vriezer ligt altijd een voorraad fr...

Van de buurman kregen we twee jaar geleden een jonge bananenplant, ongeveer 60 cm groot en nauwelijks wortels. Inmiddels is hij ruim drie meter hoog en elke week komt er weer een opgerold blad uit de kern.  Hij groeit als kool, maar hij staat ook op een perfecte plek: de hele dag zon en zijn voetjes bij de wateruitloop van de wasmachine. Water met een heel klein beetje natuurlijk zeep is blijkbaar goed voor een banaan.  Die nieuwe bladeren zijn diepgroene en zo groot! De "voet" van de plant heeft inmiddels een doorsnede van wel 25 cm - hoog tijd om te gaan bloeien en vrucht te dragen vinden we. Want met een leeftijd van 18 maanden is dit ras klaar voor de bloei. Elke dag kijk ik of ik al een begin van een vrucht zie en inspecteert ik de bladeren. Maar er is nog niets te zien. Wèl groeien er aan de voet van de plant twee nieuwe baby bananenplanten, beiden al ongeveer 80 cm hoog en het teken dat het niet zo lang meer kan duren dat onze banaan vrucht gaat dragen. Want na het dr...

 ...dat leek mij nog een heel gedoe, overstappen van energieleverancier hier in Spanje. Waar ik tegenop zag, was toch nog een beetje de taal. Elke taal heeft zijn eigenaardigheden en de Canarische eilanden zijn daar geen uitzondering op. Sterker nog, het Spaans wat hier gesproken wordt, is niet echt het klassieke Spaans te noemen wat je op school of in een cursus leert. Het is een dialect wat doorspekt is met woorden en verbasteringen uit Cuba, Venezuela en Zuid Amerika.  Een bus van bujvoorberld het openbaar vervoer heet geen autobús maar guagua , aardappelen zijn geen patatas maar papas , cholas zijn teenslippers en niet chanclas en de levering van electriciteit in huis noemen ze hier luz , licht - en niet electricidad.  Enfin, terug naar de overstap van de ene naar de andere electeiciteitsleverancier. Het leek mij best een horde om te nemen in een land waar het er regelmatig erg bureaucratisch aan toe gaat. Met veel documenten, papieren, stempels en handtekeningen. En...

Zo lang ik mij kan herinneren liggen ze in mijn atelier, in de schuur en onderin het aanrechtkastje: poetslappen. Handig om van alles even snel mee schoon te maken. De modderpoten van Doerak, vieze schoenen, vuile handen na een schilderklusje en het schoonmaken van de kwast: met een poetslap haal je heel makkelijk het grote vuil er vanaf.  Is de poetslap heel erg vies, dan verdwijnt hij met een grote boog in de vuilnisbak. In alle andere gevallen worden de poetslappen op hoge temperatuur gewassen en gaan ze weer een ronde mee.  Poetslappen zijn iets anders dan de moderne microvezeldoekjes of speciale schoonmaakdoekjes uit de winkel. Poetslappen zijn op maat geknipte lappen uit (het liefst katoenen) kleding en worden zelf gemaakt.  Ik spaar oude t-shirts op en als de mand vol is, of als ik er zin in heb, komt de naaimachine op tafel.  Ik knip niets op maat maar werk met het hele t-shirt:  ik zet de machine op zigzaggen en daarmee zigzag ik naast elkaar allerlei v...

Eat the frog is een uitdrukking uit het bedrijfsleven waarbij je jouw grootste, moeilijkste of lastigste taak als eerste doet aan het begin van de dag.  Als je dat achter de rug hebt, ziet de dag er een stuk lichter en fijner uit. En dat werkt echt. Zie hieronder.... Op dit moment werk ik aan een huzarenstukje. Het papierformaat is 50 x 70 cm en wordt normaal gesproken gebruikt voor olieverf. Het papier is speciaal geprepareerd, het is dik en toch heel soepel en heeft de structuur van linnen. Ik heb er een complex lijnenspel op gemaakt wat een groep zebra's vormt. Het is gebaseerd op een digitaal ontwerp wat ik ergens zag. Die lijnen, die je nog heel goed op een groot deel aan de rechterkant van de afbeelding kan zien, zijn echter geen gewone lijnen, maar is  geschreven tekst . Zie hieronder: Als eerste maakte ik door woorden te schrijven, alle lijnen. In totaal schreef ik meer dan 9800 keer het woord cebra voordat het hele lijnenspel af was.  . Ik zag wat het werd maa...

Eind vorig jaar schreef ik over de LED kaarsen van Ikea :  .... ik heb al jaren geen echte kaarsen meer. De roet, de aanslag en de stank zijn het mij niet waard. Een prachtig alternatief voor gewone kaarsen vond ik in de ädellövträd LED kaarsen van de IKEA. Ze geven een prachtig zacht licht wat niet gewoon "aan" is, maar van sterkte wisselt, net zoals bij een echte kaars.  Je kan ze instellen op continue branden, of met een timer, waarna ze na zes uur vanzelf uit gaan. Ze werken op batterijen en als je oplaadbare batterijen gebruikt, kan je de de micro-USB-poort en het bijgeleverde snoertje gebruiken om ze weer op te laden. Handiger, veiliger en schoner. En ik heb nog steeds geen spijt van de aanschaf. Dus toen ze in het voorjaar in de aanbieding kwamen kocht ik er een set bij, voor op de buitentafel, de vensterbank in de keuken en eentje in het nisje bij de huiskamer.   Met een knopje kan je ze voor zes uur laten "branden" waarna ze vanzelf uit gaan. De volgende da...