Zij van dat eiland

Na een heerlijke siësta, waarbij Doerak halverwege even buiten heeft staan blaffen, maak ik koffie en loop naar buiten. De deur staat als we thuis zijn altijd tot laat op de avond open, alleen met flinke wind of regen gaat de deur dicht. Dat Doerak in- en uitloopt is alleen maar fijn. Hoort hij wat, of dénkt hij wat te horen, dan kan hij vrij heen- en weer lopen en aan iedereen laten weten dat hij de waakhond is. In tegenstelling tot Nederland, zijn blaffende honden hier heel gewoon. Veel honden lopen los rond het omheinde huis of worden in hokken gehouden voor de jacht. Loopt er iemand langs, dan wordt er luid geblaft. Horen ze iets wat ze niet kennen, dan wordt er lang geblaft. Dénken ze dat er iemand langs loopt, of dénken ze iets te horen , ook dan wordt er geblaft. Welkom e n el campo -  welkom op het platteland van Spanje.  Geblaf hoort hier bij de geluiden van de natuur, van buiten. Net zoals het geblaat en gemekker van de geiten en schapen die ongeveer 100 meter ...

Samen met Doerak ben ik de over het slingerende pad naar beneden gelopen om rommel uit mijn atelier in de container te gooien. Met een zwaai gaat de zak in de container, terwijl ik in mijn ooghoek iets aan de rand van de weg zie. Een donkere grote kever van het formaat van een dikke duim. Wat een beest! Hij zit stil - is hij bevangen door de hitte van het asfalt?  Een beetje omslachtig (kartonnen bakje uit mijn eigen vuilniszak vissen en er overheen zetten, een plexiglas plaatje, ook uit diezelfde zak, er onder) neem ik het diertje mee naar boven. Op het hete asfalt laten zitten is geen optie, stel dat hij overreden wordt. Ik zal hem daar in de schaduw neerzetten. Mijn omslachtige vangen en een een beetje lopen griezelen, want stel dat ie halverwege de trap onder het kartonnetje vandaan komt , waren overbodig. Het diertje blijkt al een tijdje dood. Door warmte en zon is hij superlicht qua gewicht geworden en ik heb alle tijd om hem eens goed te bekijken.  Het is een neushoornk...

De maaltijden in je kindertijd hebben een grote en blijvende invloed op je keuze van voeding én gezondheid op latere leeftijd. Wetenschappelijk onderzoek laat zien dat de smaken en producten waarmee je als kind opgroeit, de blauwdruk vormen voor het eetgedrag de rest van je leven.  Voor mij heel herkenbaar. De warme maaltijden vroeger waren een weinig creatieve afwisseling van aardappelen, groenten en vlees. Op vrijdag vaak macaroni, die zaterdag opgebakken werd en op zondag aten we soep, die werd zaterdags al gemaakt. De ene week tomatensoep, de andere week groentensoep.  Met een rigide moeder die een afkeer had van vrijwel alle soorten vlees, kwam er eigenlijk alleen een nogal zoute gehaktbal uit de keuken. Of een gehaktgerelateerde variatie zoals een slavink. Heel soms een speklapje of een dikke plak gebakken boterhamworst.  Andersoortig vlees zoals stooflapjes, kipfilet, draadjesvlees of hamlappen kwamen niet op tafel, evenals gevogelte of vis. Het kerstsfeer verhoge...

Afgelopen weekend was het eiland een sportief strijdtoneel voor trailrunners (hardlopers). Hardlopen gaat hier altijd gepaard met het ontwikkelen van flinke kuitspieren want het eiland kent maar weinig horizontale wegen. Het is niet te vergelijken met een trailrun in Nederland. Hier gaan de routes (net als in Nederland) over onverharde paadjes door de natuur naar heeft altijd een flink stijgend of dalend percentage. Kuitenbijters dus.  De Sky Running World Championships werden hier gehouden. Teams uit 36 landen waren naar het kleine eiland in de grote oceaan afgereisd om aan deze wedstrijd deel te nemen.  De wedstrijden waren onderverdeeld in 6 categorieën:  Er was een 11 kilometer lange run voor diegene die willen proeven van het trailrunnen, een marathonloop, de Skyrace van 30 kilometer en de UtraSkyRace van - hou je vast - 63 kilometer(!!) Voor die laatste trail moet je toch echt een beetje gek zijn. Of heel fanatiek.  Om 02:15 uur worden alle deelnemers opgeha...

De vertaling: "We zoeken een professionele serveerster/ober. Hulpkrachten, leerlingen of personen zonder ervaring hoeven niet te solliciteren. (Blijbaar hebben ze daar  al genoeg ervaring mee...). Kennis van de Engelse en Duitse taal heeft een pré. Moet beschikken over vriendelijkheid, teamgeest, een verzorgd uiterlijk en professionaliteit. 2 dagen per week vrij en je salaris wordt €1500,00 per maand, exclusief de fooien." Dat is nogal een verschil met Nederland voor een baan in de bediening... Uit de advertentie kan je opmaken dat ze liever een 'zij' dan een 'hij' in dienst nemen. Camarera is serveerster, camarero is mannelijk. Ook hier is gelijkheid een groot ding maar met een kleine speling van een letter (de a en de o) laten ze subtiel weten dat de voorkeur uit gaat naar een serveerster. De twee vrije dagen zijn willekeurig en kunnen elke week weer anders zijn.  Het geboden salaris is netto, de werkgever betaald (zoals hier altijd in dienstverband) je ziek...

Elk jaar hetzelfde liedje, in September wordt het aan het einde van de vallei - waar we wonen - en waar de bergen aan drie kanten omhoog steken, een kleine oven. Daardoor kan de warmte niet weg. Met nachttemperaturen van 30 graden, en overdag temperaturen die ver boven de 38 uit komen, lijkt de herfst nog ver weg. In het gehuchtje Chejelipes, zo'n 3 kilometer bij ons vandaan, staat een officieel weerstation en werd het gistermiddag 41,6 graden.... Op dit moment is het warmer dan normaal en hangt er al bijna een week Calima over de eilanden. Voor wandelaars, rustzoekers en vakantiegangers het perfecte weer om helemaal niets  te doen. De warmte is té drukkend en de Calima ontneemt het zicht. Bergwandelen, sporten en intensieve inspanning wordt vanuit de overheid dan ook afgeraden.  In het oh zo fotogenieke straatje naast de winkel is uitgestorven. Aan de linkerkant (met het stoeltje)  een stukje van de winkel. De grote laurierbomen op het plein, schuin naadt de winkel, bied...

 Na een klus is - vind ik - niets zo fijn als opruimen en daarna genieten van het resultaat. Dat geldt voor klussen in en om het huis, maar ook als ik klaar ben met een schilderij. De basis maakte ik buiten, ergens in mei. De badkamer stond op zijn kop , mijn atelier ernaast was een no-go zone in verband met stof, gereedschap en materialen.  Dus sleepte E, de heer des huizes, de zware ezel naar de voorkant van het huis, ver weg van de stofwolken. Eenmaal de basis op het doek, verdween het schilderij onder een laken in het atelier. Er was geen rust en tijd om te werken aan details.  Zo'n pauze in je werk - in dit geval noodgedwongen - is heel fijn. Je creëert afstand en ziet zaken waar je aan wilt werken. Pas eind juni kon ik er met enige regelmaat weer aan werken en met kleine stapjes werd het de bloemenweide die ik voor ogen had. Het is vooral veel kijken en op je in laten werken, af en toe wat schilderen en dan weer laten rusten. Je (ik) doe al gauw teveel.  Er zit...

Elk eerste (of tweede 😉) vrijdag van de maand deel ik op mijn blog een tip. Om zuiniger te leven, minder te verspillen of gewoon omdat het handig is. Deze keer heeft het te maken met je mobieltje.  Niet iedereen is er fan van om maar allerlei apps op zijn of haar mobieltje te zetten. Toch is deze app er eentje die het verschil kan maken tussen leven en dood. Het is de app van 112NL. En die ziet er zó uit: In plaats van handmatig de knopjes van je telefoon 1.1.2 in te drukken, tik je bij brand, een ongeluk of een noodgeval op deze app. Hij verbindt je door - net zoals je handmatig 112 belt - met de centrale, maar stuurt dan ook meteen jouw lokatie door . Dat kan heel handig zijn als je onderweg bent en niet precies weet hoe de straat heet, of als je op een afgelegen plek bent. Installeren is niet moelijk. Tijdens de installatie van de app geef je toestemming om uitsluitend bij gebruik van de app je locatie door te geven. Als deze instellingen goed staan, weten de hulpdiensten mete...

De afgelopen nachten waren warm en plakkerig bij 28 - 30 graden, maar het deert ons niet. Toch sliepen we afgelopen nacht onrustig. Niet door de warmte en ook niet door de Calima  die sinds maandagavond weer over het eiland hangt.  Je kan probleemloos recht in de zon kijken.... Ook de jachthonden die hier in grote groepen in hokken worden gehouden, waren onrustig. Veel geblaf en gehuil, terwijl het geen volle maan is. Zelfs Doerak was anders. Hij liep te gluren door het raam en we hoorden hem de hele nacht regematig brommen. Wat is er toch aan de hand?  De onrust komt door de terugkeer van Wally.  Wally...? Dat moet ik even uitleggen.  Misschien ken je de naam nog uit de jaren '80, waarin 'Waar is Wally' een bekende en populaire  kinderboekenserie was met veel  grote, getekende platen. Op heel drukke tekeningen met heel veel mensfiguurtjes stond ergens een mannetje met een rood-wit gestreept shirtje aan. Onder kinderen - en later ook bij volwassenen -...

De nazomer is als vanouds warm. Na een nat voorjaar en een rommelige (niet standaard warme) zomer is het nu al dagen flink warm. Herkenbaar warm zoals het altijd in September is, zeggen de buren. De luchtvochtigheid is hoger door de wind van zee. Soms is het zelf 's nachts warmer dan overdag. Afgelopen weekend was het weer een rare gewaarwording toen we vanuit een redelijk koel huis (24 graden) om 00:30 uur al tanden poetsend naar buiten liepen, waar het kwik in een paar uur gestegen was naar ruim 30 graden!  Plakkerige nachten? Ja. Maar we slapen er niet minder om. We drinken voldoende en doen het rustig aan. We laten ons niet gek maken 🙃 Maak jij weleens een smoothie als het warm is? Als afkoeling en als merienda  (het Spaanse eetmomente rond 18:00 uur)  maak ik regelmatig een smoothie met ingevroren fruit. IJsjes van de buurman   die in zijn ijs veel volle melk en room gebruikt, zijn daarmee verleden tijd.  In de vriezer ligt altijd een voorraad fr...