Zij van dat eiland

  Zoals elk jaar wordt er in de eerste week van november een Feria de Artesanos gehouden. Een driedaagse markt/braderie van 10:00 tot 21:00 uur op vrijddag, zaterdag en zondag - zondag tot 17:00 uur.  De voorbereiding  voor de Feria begint al weken eerder. Nu we er voor het 5e jaar op staan, weten we ongeveer hoe het gaat, maar een checklist is altijd fijn.  Die checklist maak ik zodra we officieel toegelaten zijn als deelnemer. Elk jaar moet iedereen die geinteresseerd is, officieel solliciteren. De sollicitatieperiode is 2 weken, waarin je de tijd hebt om al je documenten (digitaal of bij de eiland-overheid via een registratie loket) in te leveren. Elk jaar is het een hele stapel: je legitimatie, je Spaanse BSN, je ambachtskaart, officiele documenten waar je woont, bewijs van recente betaling van je seguridad social *) en ben je helemaal "bij" qua belastingen. Ja... zo makkelijk is het allemaal niet!  Was ik daar de eerste jaren echt uren mee bezig, nu is het ...

Vrijwel elke ochtend loop ik 'vooruit' met Doerak, op weg naar de winkel, op weg naar de bewoonde wereld. Want dat wij nogal achteraf wonen is (voor velen maar ook) op deze foto wel duidelijk.  Links op de foto zie je nog een stukje van het weggetje wat naar ons gehuchtje en loopt nog verder de bergen in. Op de foto sta ik met mijn rug naar de bergen en kijk richting de bewoonde wereld (San Sebastian), de zee en aan de overkant (met goed weer) Tenerife.  E, de heer des huizes, wacht een minuut of 10 in huis, sluit ondertussen ramen en deuren en gaat richting auto. Hij komt mij dan 'achterop' rijden.  Ik vind het heerlijk dat lopen. Je ziet het meest op dat tempo - met de auto ga je er te snel voorbij. En Doerak kan helemaal zijn gang gaan. Overal nieuwe luchtjes, even hier of daar gluren... ook voor hem is beweging goed.  Zo heeft buurman A, die iets lager aan de weg woont, overal lapjes grond die hij allemaal benut - want ook hier wordt groente in de winkel steeds d...

We hebben een week van windstilte, bewolkte dagen met wat saharastof, af en toe een heel mild buitje en nog hoge temperaturen. Ideale omstandigheden om het fruit te laten rijpen. Ik overdrijf niet als we zo'n tien kilo handsinaasappelen al geplukt hebben, en er wacht ons nog veel meer. Oh wat een heerlijk zoet vooruitzicht!  Om niet om te komen in de grote voorraad handsinaasappelen maak ik veel sinaasappels in op lichte siroop.  Oma's wisten het al: suiker is een goed conserveermiddel tegen bacteriën. Tegenwoordig wordt er minder suiker gebruikt om te conserveren en dat gaat net zo goed. Ik schil de sinaasappels dik, zodat er geen witte velletjes op het vruchtvlees achterblijven. Met een goed scherp mesje snij je precies tussen de schil en de sinaasappel en blijft er weinig sinaasappel aan de schil zitten.  Terwijl ik schil, kook ik suikerwater: ongeveer 300 gram op een liter. Als de sinaasappel geschild is, snij ik de partjes uit de vliesjes. Dat is een handigheidje wat...

Pepernoten eind augustus, chocolademuizen in  september en de (altijd lekkere) chocoladeletters in oktober... Ik hoor en lees het elk jaar, de Sinterklaas-zoetigheden liggen steeds vroeger in de winkels. Wij hebben geen last van de Sinterklaas-perikelen in kktober en novemer want het verhaal gaat dat hij dan op reis is naar Nederland 😉 maar ook hier lijkt het wel of men elk jaar vroeger met de december-feestelijkheden wil beginnen: de kerst.  De eerste kerstversiering is al gesignaleerd: dit jaar zijn het sneeuwvlokken-met-lichtjes voor aan de lantaarnpalen in het centrum. En de bundels met honderden meters kerstlampjes die over de straten gespannen worden liggen ook al klaar.  Het is een beste klus want vrijwel elke lantaarnpaal wordt met lichtjes of een ornament versiert, ook in de kleine dorpjes en gehuchtjes - ja, zelfs tot bij ons in de bergen! En dat versieren is elke keer ladder op en ladder af, stekkertje erin, even controleren of alles het doet. Daarna wordt all...

Een wolwinkel zoals die van haar , een toko met allerlei kruiden en specerijen, een stoffenwinkel, een naaimachinehandel, fourniturenzaak of een leuke handwerkwinkel, allemaal niet op het eiland te vinden zijn.  En soms kan ik dat heel erg missen. - De winkel van 'Blij dat ik brei' in Zeeland - Het voelen van wolletjes, het aanraken en knijpen in de stof (kreukt het erg..?) terwijl in je hoofd de radertje draaien: wat ga ik ervan maken.  De vreemde zakjes en onbekende pakjes bij de toko en de mengeling van alle geuren, kruiden, specerijen..... Gewoon even binnenlopen en rondstruinen. Voelen, aanraken, bedenken wat je ervan gaat/kunt maken,  de beschrijving lezen (of, in een toko: NIET kunnen lezen 😉).  Herkenbaar? Aan de overkant, op het buur-eiland zijn wel wat van die winkeltjes. Misschien maar weer eens een dagje inplannen......  Superleuk dat je mijn blog leest!  Heb je genoten van dit artikel? Ik deel mijn verhalen en tips met ontzettend veel liefde e...

Verderop in het straatje van onze winkel is de gemeentelijke muziekschool. Regelmatig zien we kinderen door het straatje lopen met vreemd gevormde "rugzakken", waar hun muziekinstrument in zit. Op pad naar muziekles. De ramen van het lage gebouw staan bijna altijd open en op straat hoor je dan de klarinet, trompet, dwarsfluit of timple waarop gespeeld wordt.  Muziek leren is een geweldige basis voor de rest van je leven! Ooit had ik op een blauwe maandag blokfluit les op school. Maar dat stierf een vroege dood. Iets met desinteresse van amuzikale ouders, frivool gedoe en "wereldse zaken wat geen pas gaf"...... Tot zover mijn liefde voor muziek en het zelf willen leren spelen. April 2026. Elke week, als we op vrijdag vanuit de winkel naar de auto lopen, horen we in het park ook muziek. Niet een enkele gitaar, zangers of een viool, maar een groep die vol vrolijkheid en plezier uit volle borst muziek maakte met grote en kleine trommels, tamboerijnen en een rocar - een ...

We voelen ons op het eiland altijd veraf van alles, ver van de grote boze wereld. Ver van allerlei leuke of nuttige winkels en ver van alle Europese onrust. E, de heer des huizes, leest online diverse kranten en luistert naar verschillende podcasts om op die manier zich een beeld te vormen van wat er zich afspeelt in de wereld. Ik luister parttime mee. We houden soms ons hart vast voor wat er allemaal gebeurt en zijn blij dat we hier wonen.  Door de afstand blijft het nieuws een beetje op afstand. We zitten niet te wachten op de grote boze wereld.  Ondanks dat we allebei in de Randstad zijn opgegroeid zijn we na zoveel jaar op een heel rustig eiland (bijna) niets meer gewend als het gaat om grote steden, veel mensen, fastfood, winkelcentra, snelwegen en drukte. Grote winkelketens zoals de Aldi, Lidl, El Corte Ingles, Leroy Merlin en Mac Donalds zijn hier niet. Daarvoor moet je aan de overkant zijn, op één van de grotere eilanden zoals Tenerife of Gran Canaria. Ook dat noemen w...

Er is weer heel wat fruit wat geoogst kon worden tussen alle bedrijven door. De peertjes zitten al in potten, de kleine appeltjes zullen snel volgen. Een grote hoeveelheid grapefruits, perssinaasappels en mandarijnen zijn al door onze handen gegaan.  Op de foto van voor naar achteren: grapefruit, 2 soorten avocado's, perssinaasapels en een schaal mandarijnen.  De mandarijnen waren dit jaar klein en het schilletje dun. Lastig om te pellen. Ik heb ze in twee porties geschild met een héél scherp mesje en toen door de sapcentrifuge gedrukt: een grote fles zacht vruchtensap, dat was heel lekker bij het ontbijt! De perssinaasappels zijn heel goed nog wat langer te bewaren, al is nog lang niet alles geoogst, net zoals de grapefruits. Elke dag drinken we een glaasje vitamines en de rest gaat op een vrije dag geperst in flessen. We plukken alleen het fruit met een blosje en nu het wat koeler is (met zelfs wat regen) rijpt het citrusfruit iets langzamer.  De avocado's halveer ik en...

Drie weken geleden stond er een verrassing voor het hekje . Het bleek een zak met zeven "jasjes" van de lammetjes die in het late voorjaar in het dal werden geboren, ongeveer 100 meter lager van ons huisje.  Zo'n vachtje gaat vele keren door je handen eer dat je kan gaan breien. Uitzoeken, wassen, spoelen, uitpluizen, kaarden, spinnen en twijnen. En dan nog een keer wassen om de draai te fixeren.....En dan ziet de wol er zo uit: Tijd om te breien! En dat gaat eigenlijk heel snel. Al heb ik heel dun gesponnen, door het met drie draden te twijnen wordt het een draad voor breinaald nummer 4. Het garen is donker, een speciaal steekje daardoor overbodig, het wordt 1 recht 1 averecht.  En dan is een muts met een omslag in twee avonden klaar. En dan gaat 'ie voor de laatste keer een kwartiertje in een handwarm wolwasmiddel. Hierdoor ontspant de wol en grijpen de steken mooier in elkaar: het breiwerk wordt egaler.  Goed nat gaat dan de muts over een opgerolde handdoek om in...

Spanjaarden vinden een traditionele rij om te wachten - tien mensen die onnodig achter elkaar staan ​​en naar iemands achterhoofd staren - dom en niet sociaal. Ze hebben een heel andere manier om op hun beurt te wachten.  Ik moest er aan wennen... Ooit stond ik in een winkel en wilde bij de vleesafdeling iets uit de vitrine. Er stonden twee mensen te wachten. Oh fijn, dan kan het nooit lang duren! Maar toen verscheen er vanaf de zijkant een vrouw met toetjes in haar hand. En een man komt uit een andere hoek met tomaten. En voor ik het wist had ik vier mensen voor me. WAT GEBEURT ER? Dat is de onzichtbare Spaanse wachtrij . En er is een simpele systeem : Je komt aan en roept: " ¿Quién es el último?” (wie is de laatste?). I emand steekt zijn hand op. " Yo.” Dat is alles. Die persoon is nu het persoon die je in de gaten moet houden. Je on thoudt het gezicht, het shirt of de jurk. Heb je het goed onthouden? Perfect. Want vanaf dat moment ben je "VRIJ". Vrij om even te ...