Zij van dat eiland

Een flauwe titel want Spanje ken geen privatisering. Wij hoeven dus niet (jaarlijks) uitzoeken welke zorgverzekering het beste bij ons past.  De zorg wordt  gefinancierd via de Spaanse belastingen. Al komen er wel wat meer privé zorgverzekeraars op de markt, o ngeveer 90% van de Spaanse bevolking maakt gewoon gebruik van de Seguridad Social en heeft daarmee gratis toegang tot huisartsenposten (Centro de Salud) en de ziekenhuizen.  Er zijn horrorverhalen over de Spaanse zorg, vaak gevoed door vakantiegangers en tijdelijke verblijvers in Spanje. Wij als bewoners hebben die ervaring niet. Je kan het online terugvinden in onderzoeken, de Spaanse zorg staat hoog aangeschreven.  Werk je in loondienst, dan wordt de afdracht van de zorgpremie vrijwel altijd geregeld via de werkgever. Ben je zelfstandig ondernemer dan betaal je zelf je premie. Dat wordt altijd via een automatische incasso geregeld.  Ik schreef er vorige week al over ( in dit blog, helemaal onderaan ), de...

Op de dagen van de Feria neem ik altijd werkmateriaal en voorbeelden mee. Ik kan ter plekke werken aan makkelijke dingen waarbij de bezoeker mee kan kijken en snapt hoe ik werk. Een eenvoudige afbeelding is bijvoorbeeld de vorm van het eiland. Ik schrijf 'alleen maar' de naam van het eiland.  De contour als eerste en daarna is het van buiten naar binnen schrijven, slechts 1-1,5 mm groot. Geen schaduwlijnen, geen ogen die sprekend moeten zijn.  Als een kijker vindt dat hij iets moetcaanwijzen door zijn vinger op het papier of de geschreven tekst te zetten, of iemand komt met een ijsje nogal spetterend over je werk hangen is niet meteen Leiden in last.  (.. je moet eens weten hoeveel gekleurde spettertjes ik na een dag op het papier heb. Zelfs in de winkel kom ik ze tegen op het werk wat aan de wand hangt en met glas is beschermd. Ongemerkt spetteren mensen heel veel....) Dat praten met consumptie wil je in ieder geval niet op een gecompliceerde tekening. Ik calculeer in d...

In de loop van de middag slaat het weer om. De blauwe hemel vult zich langzaam met wolken en er komt een vlagerige wind opzetten. Tussen de bedrijven en gezellige gesprekjes door - het wat vandaag een fijne dag met aardig wat aanloop - ruim ik alvast het een en ander op.  De folkloregroep met zang en dans zorgt voor gezelligheid. Ik hou een paar tasjes apart, net zoals wat inpakmateriaal. De rest gaat alvast in een doos terug naar de winkel.  Het blauw verandert langzaam in grijs... Was de eindtijd eerst 21:00 uur, vanmorgen werd het verschoven - op basis van de diverse weer apps - naar 20:30 uur. En tijdens het schrijven van dit bericht kwam dit binnen:  *Se comunica a todos los artesanos que se va a adelantar el cierre Insular de Artesanía. El cierre se efectuará a las 20:00 pm. La recogida se podrá realizar a las 19:30. Gracias a todos por la comprensión*  Je kan hier goed zien dat aan alle poten van de tenten al loodblokken bevestigd zijn.  De Feria wordt af...

De organisatie van de jaarlijkse Feria is gisteren met de overheid om tafel gaan zitten om te bespreken of  de 3-daagse Feria op de laatste dag - zondag - doorgang kan vinden. Dit, terwijl de overheid al een publicatie op social media had geplaatst dat de Feria gecanceld zou worden in verband met een weercode oranje. Ze hadden twee uur nodig om daarna als organisatie aan ons te vertellen dat de Feria zondag niet door gaat...  Soms zijn de Spaanse wegen ondoorgrondelijk.   Bij serieuze regen - en bij code oranje kan je daar vanuit gaan - worden er serieuze maategelen getroffen.  Bovenstaande werd in de digitale kranten, de officiele website en op de social media kanalen van de overheid gepubliceerd. Op de afbeelding van boven naar beneden: Punt 1, 2 en 3: Het preventief sluiten van wandelroutes, recreatiegebieden en een smalle weersgevoelige weg op het eiland. Door regenval kunnen modderstromen ontstaan, stenen op de weg en wandelpaden worden glibberpaden. Op een uit...

Traditiegetrouw komen op de eerste dag van de Feria de kinderen uit de onderbouw langs om bij elke Artesano de plek én het werk bewonderen. Samen met hun juf en extra begeleiders lopen ze in groepjes langs de kramen. Soms krijgen ze uitleg, soms is er geen uitleg nodig - vooral bij de traditionele ambachten zoals het manden vlechten of het maken van chacaras . Oma of een tante maakt nog steeds manden van palmblad en opa of een ander familielid snijdt uit hout nog steeds de donkerbruine muziekinstrumenten. Vaak gaat het over van vader (of moeder) op zoon en dochter.  Bij een spinnewiel, een keramist of een leerbewerker is soms wat meer uitleg nodig. Zo ook bij mij. Het zeeglas, hoe ik zoek en waar ik het vind en combineer met stukjes hout en/of hele kleine kiezelsteentjes. En daarna laat ik zien hoe klein ik schrijf om een Calligram te maken. Afhankelijk van de grootte en de interesse van de groep vraag ik ze naar hun naam en schrijf die piepklein (ca. 1-2 mm groot) op een visiteka...

  Zoals elk jaar wordt er in de eerste week van november een Feria de Artesanos gehouden. Een driedaagse markt/braderie van 10:00 tot 21:00 uur op vrijddag, zaterdag en zondag - zondag tot 17:00 uur.  De voorbereiding  voor de Feria begint al weken eerder. Nu we er voor het 5e jaar op staan, weten we ongeveer hoe het gaat, maar een checklist is altijd fijn.  Die checklist maak ik zodra we officieel toegelaten zijn als deelnemer. Elk jaar moet iedereen die geinteresseerd is, officieel solliciteren. De sollicitatieperiode is 2 weken, waarin je de tijd hebt om al je documenten (digitaal of bij de eiland-overheid via een registratie loket) in te leveren. Elk jaar is het een hele stapel: je legitimatie, je Spaanse BSN, je ambachtskaart, officiele documenten waar je woont, bewijs van recente betaling van je seguridad social *) en ben je helemaal "bij" qua belastingen. Ja... zo makkelijk is het allemaal niet!  Was ik daar de eerste jaren echt uren mee bezig, nu is het ...

Vrijwel elke ochtend loop ik 'vooruit' met Doerak, op weg naar de winkel, op weg naar de bewoonde wereld. Want dat wij nogal achteraf wonen is (voor velen maar ook) op deze foto wel duidelijk.  Links op de foto zie je nog een stukje van het weggetje wat naar ons gehuchtje en loopt nog verder de bergen in. Op de foto sta ik met mijn rug naar de bergen en kijk richting de bewoonde wereld (San Sebastian), de zee en aan de overkant (met goed weer) Tenerife.  E, de heer des huizes, wacht een minuut of 10 in huis, sluit ondertussen ramen en deuren en gaat richting auto. Hij komt mij dan 'achterop' rijden.  Ik vind het heerlijk dat lopen. Je ziet het meest op dat tempo - met de auto ga je er te snel voorbij. En Doerak kan helemaal zijn gang gaan. Overal nieuwe luchtjes, even hier of daar gluren... ook voor hem is beweging goed.  Zo heeft buurman A, die iets lager aan de weg woont, overal lapjes grond die hij allemaal benut - want ook hier wordt groente in de winkel steeds d...

We hebben een week van windstilte, bewolkte dagen met wat saharastof, af en toe een heel mild buitje en nog hoge temperaturen. Ideale omstandigheden om het fruit te laten rijpen. Ik overdrijf niet als we zo'n tien kilo handsinaasappelen al geplukt hebben, en er wacht ons nog veel meer. Oh wat een heerlijk zoet vooruitzicht!  Om niet om te komen in de grote voorraad handsinaasappelen maak ik veel sinaasappels in op lichte siroop.  Oma's wisten het al: suiker is een goed conserveermiddel tegen bacteriën. Tegenwoordig wordt er minder suiker gebruikt om te conserveren en dat gaat net zo goed. Ik schil de sinaasappels dik, zodat er geen witte velletjes op het vruchtvlees achterblijven. Met een goed scherp mesje snij je precies tussen de schil en de sinaasappel en blijft er weinig sinaasappel aan de schil zitten.  Terwijl ik schil, kook ik suikerwater: ongeveer 300 gram op een liter. Als de sinaasappel geschild is, snij ik de partjes uit de vliesjes. Dat is een handigheidje wat...