Zij van dat eiland

Het leek mij leuk om af en toe een inkijkje te geven in mijn werk, het atelier en de winkel. Hieronder zie je een kort filmpje van onze winkel hoe deze er de afgelopen vijf(!) jaar uit zag.  We zijn de afgelopen maanden op papier bezig geweest om de winkel een klein beetje anders in te richten. E, de heer des huizes, heeft losse kasten en de werktafels op schaalgrootte gemaakt en daarmee zijn we creatief gaan schuiven. Eerst werd het heel spectaculair, maar na een paar dagen nadenken en kauwen werd het een iets minder ingrijpende herinrichting. En daarna veranderde er nog wel wat, maar dat waren details.  We wilden in ieder geval meer ruimte achterin de winkel waar we werken, koffie drinken, een broodje eten en waar sinds enkele maanden Doerak ook verblijft. Met twee werkplekken, een bench en vier stellingkasten met materialen is het al snel krap. Helemaal als er een leverancier is geweest! Een paar extra vierkante meters bewegingsruimte was dus zeer gewenst. Na april wordt he...

Bij Elizabeth las ik er over en ook in de reacties op haar blog: een hoofd vol creatieve ideeën maar nergens aan kunnen of willen beginnen. Soms is een nieuw project nogal groot en heb je moeite om ermee te starten. Want even zo op een halve middag ergens aan beginnen, werkt dan niet. Je hebt wat meer tijd nodig voor de voorbereidingen en daarna ermee aan de slag te gaan. Soms zitten er teveel ideeën in je hoofd of teveel "aanbod" in de kast waaruit je kan kiezen. Keuzestress, en uiteindelijk kom je tot niets.... Ik ben gezegend dat ik elke dag op het creatieve vlak bezig mag zijn, al is het qua werk beperkt tot papier, pen en verf. Zomaar een idee wat in je hoofd 'plopt' kan ik naar eigen believen wel of niet uitvoeren. Maar een hele dag in het atelier betekent niet automatisch dat het altijd "lukt" of dat ik doe wat ik eigenlijk eerst van plan was. Er moet ook "zin" zijn. Vooral als ik net een project het afgerond, voel ik een vacuüm.  Genoeg...

Op een eilandje van slechts 30 km doorsnede hebben we lang niet alles binnen handbereik. We leren te leven op een meer simpele manier. Niet zozeer minimalistisch maar meer eenvoudiger. Want alles wat we doen - of juist niet doen - heeft invloed op de natuur om ons heen. Ik probeer iets dichter bij de natuur en met de seizoenen te leven, in de hoop het klimaat minder te belasten. Vaak komen daar hele leuke oplossingen uit voort.  Ik deel hieronder op de  eerste  vrijdag (🤔 de tijd vliegt... het is vandaag de tweede vrijdag!!) van de maand een tip. Om wat zuiniger op de natuur te zijn, of op je portemonnee. De tip voor maart is er eentje voor in de keuken: Kook voor meerdere dagen tegelijk.  Wie heeft ooit bedacht dat je elke dag iets anders op tafel moet zetten?  Natuurlijk is de nodige afwisseling op tafel fijn en is het belangrijk om dagelijks zo veel mogelijk verschillende voedingsstoffen binnen te krijgen.  Maar als je de geplande maaltijd drie keer zo ...

De laatste weken was het stil op mijn blog. Terwijl er genoeg gebeurde en te vertellen was, er was gewoonweg geen tijd voor! Heel onverwacht kwam half februari een vriend van E, de heer des huizes, naar het eiland. Hij had een bezoek aan ons hoog op zijn lijstje staan, maar zijn werk nam al zijn tijd in beslag. Tót het moment dat hij besloot dat het roer om moest, zijn agenda definitief leeg maakte en spontaan een ticket met bestemming La Gomera boekte.  Hij kwam aan op het lokale vliegveld in het zuiden,waar alleen kleine vliegtuigen kunnen landen. Ik wist ervan. E, de heer des huizes, niet. Je kan je voorstellen dat de verrassing groot was!  We schoven in de agenda en lieten hem in etappes een deel van het eiland zien. Reden naar Hermigua , de voormalige hoofd"stad" in een altijd groene vallei en bekend om het voormalige bananentransport over zee. We overspoelden hem met alles wat we wisten over waar we langs reden. We aten allerlei kleine gerechtjes bij La Viaja Escuela ...

Marlou vroeg of ik een seintje wilde geven als er oranje bloemen verschenen.... Ik had het nog niet zo snel verwacht maar ze zijn er, Marlou! Er zitten wel twee bloemen in de Pyrostegia !  Op de voorgrond zien je de geopende bloem, op de achtergrond een knop van de tweede oranje bloem... 

Schrijf ik afgelopen vrijdag in mijn Tips and Tricks hoe je op een efficiënte manier je hele huis met bezemen kan keren, krijgen we hier vanaf vandaag te maken met stof in de lucht! Nou ja, stof.. Het is heel fijn zand, geblazen uit de Saharawoestijn, wat bij ons neer daalt. De eerste Calima dit jaar.   Wonderlijk dat het over de oceaan gedragen wordt. De NASA maakt er mooie foto's van...  Op bovenstaande foto zie je iets uit het midden aan de linkerkant twee grotere eilanden: Gran Canaria en Tenerife. Rechts daarvan liggen nóg drie eilanden, ze zijn al niet meer zichtbaar door het stof. Links kan je nog wel eilanden zien - op het eerste kleine eiland ná de twee grote, wonen wij.  We hadden nog een redelijk heldere lucht gisteren maar inmiddels hangt er ook bij ons een dikke deken van Calima. Dat ziet er zo uit. Blijft de Calima langer hangen, dan krijg je dit soort beelden - zie de foto hieronder.  Niet bepaald gezond.... Stoffen en stofzuigen helpt niets, elk...

Opnieuw hebben we veel wind en hoge golven, met 20 graden en een strakblauwe lucht. Voor toeristen een vreemde combinatie. Storm en een gevaarlijke zee (het filmpje is van drie weken geleden) bij een strakblauwe lucht... Dat de wind nu heel krachtig is, laten onderstaande foto's zien. Deze palmbomen staan op de boulevard, aan het eind van een vallei. Deze vallei vormt een soort trechter vanuit de bergen, waardoor de wind flink in kracht kan toenemen in heel korte tijd. De oplettende kijker 😉 ziet op bovenstaande foto dat de kop van de eerste palmboom ontbreekt. Wat er nog staat, is een stam van ca 10-12 meter hoog. De kruin, met meterslange palmbladeren is verdwenen.  De kruin ligt op de grond, op het voetgangersgebied. Zo'n kruin met bladeren weegt ongeveer 400/500 kilo. Als je dat op je pet krijgt, kan je het niet navertellen.... Jaarlijks worden de palmbomen gesnoeid en ontdaan van de oude meterslange bladeren, waar aan het einde stekels zitten van ca. 30 cm lang. Ook  di...

 Vanaf het kleine eiland waar wij wonen, deel ik elke tweede vrijdag van de maand een tip. Soms om tijd te besparen, of om zuiniger op de natuur te zijn, of op je portemonnee...  Of gewoon omdat het handig is. Wie weet heb je er wat aan 😉 Vroegâh leefden de mensen (natuurlijk) heel anders. Kleinere huizen, met vaak veel meer mensen bij elkaar en minder goed geïsoleerd. In de herfst en winter was de (kolen)kachel het middelpunt in de huiskamer. Andere ruimtes werden niet of nauwelijks verwarm. Badderen in een teil voor de kachel en vooral de uitroep "deur dicht!" bij iedereen die binnenkwam of naar buiten ging. Alles zat de hele winter potdicht om te voorkomen dat er warmte zou ontsnappen.  In de lente kon er eindelijk weer gelucht worden. Een mooi moment om het interieur te onderwerpen aan een grondige schoonmaak. Want die kachel was fijn, maar ook een bron van heel wat stof en roet. Dus húp de emmers met sop werden gevuld en de hele boel ging naar buiten.  Opeens, ...

 .... want de teller van bezoekers op mijn weblog staat bijna op de 100.000 - wie weet als jij dit bericht leest, ben je misschien wel nummer 100.000! En dat vind ik een kleine mijlpaal! In werkelijkheid is het veel meer, maar mijn blogs van vóór 2016 heb ik niet meer online staan. In de beginjaren was ik weleens aan het pionieren op het bloggers-vlak, en veranderde ik twee keer van hosting/provider. Daardoor is veel online verdwenen. De reizen naar de vluchtelingenkampen in Oeganda en Zuid Sudan bijvoorbeeld, en de belevenissen in en rondom het vestingstadje Muiden.  Die laatsten werden toentertijd zelfs gepubliceerd op de kabelkrant.... Ik heb nog wel de teksten als document maar het is heel veel werk om dat met terugwerkende kracht, inclusief foto's en linkjes weer online te zetten. Tijdrovend, dus blijft het liggen. Ik blog in ieder geval gewoon dóór.  Een gebruiksvriendelijke blog vind ik erg belangrijk, maar ook dat het geheel er mooi uit ziet voor de lezer - het is...

Google is bij iedereen bekend. Even iets 'googelen' (iets op internet opzoeken) is een werkwoord geworden en niemand vindt het gek als je dat zegt. De dominantie van Google is echter groot. Het marktaandeel in Europa schommelt nu rond de 90%. Dus Google heeft daarmee heel veel gebruikers in Europa.  Maar Google verzamelt zonder dat je het in de gaten hebt, daardoor veel informatie over jou en kan deze mogelijk delen met de Amerikaanse overheid, of verkopen. Dat idee staat mij niet aan.  In mijn tocht om zoveel mogelijk mijn digitale zaken los te koppelen van het land waar de oranje dwaas onzin uitkraamt, kwam ik op de website ioplus uit. Hierop worden verschillende (Europese) alternatieven uitgelegd. Nadat ik mijn mail al had verhuisd naar Proton, wilde ik nu weleens weten of er ook een goed alternatief is voor een zoekmachine. Nou, die is er.  Er is een Franse zoekmachine met de naam  Qwant , die privacy van de gebruiker belangrijk vindt, die geen persoonlijke gege...

Wij zijn fans, grote  fans van Rugby. De sport oogt nogal ruig en ruw maar in praktijk is dat minder. Regels worden nageleefd, gevaarlijk spel afgestraft en de spelers hebben absoluut respect voor de beslissingen van de scheidsrechter.  Er is een bekende Engelse uitspraak: Rugby is a hooligan’s sport played by gentleman, football is a gentleman’s sport played by hooligans. (Rugby is een sport voor hooligans, gespeeld door gentleman; voetbal is een sport voor gentlemans, gespeeld door hooligans.) Vandaag is de "aftrap" van het Zeslandentoernooi (The Six Nations) waaraan Frankrijk, Wales, Engeland, Schotland, Ierland en Italië mee doen. Grote jongens, zowel als individu als team in de Rugby wereld.  Ik ben niet zo van aan de televisie gekluisterd zitten, maar dit is een uitzondering. We schuiven zelfs met het avondeten om op tijd klaar te zitten voor die paar weken in het jaar! 

Nee, geen koningshuis met een 24 jarig huwelijksjubileum en ook niet leven het koningshuis nu twee dames zich aangemeld hebben als reservist. Nee joh! Oranje boven voor ons omdat we hem eindelijk in huis hebben ... De Pyrostegia Venusta . In het Nederlands beter bekend als de vlamtrompet. Hij doet zijn naam eer aan met die kleur!  Oorspronkelijk groeit deze oranje vrolijkerd in Brazilië, Argentinië, Paraguay en Bolivia. Hij heeft een (sub)klimaat nodig om uitbundig te groeien en bloeien.  Het is een snelle klimmer die wel 10 meter hoog kan groeien en in de wintermaanden een zee van oranje bloemen geeft. In onze vallei zie je er veel en ze verbergen vaak een lelijk hekje, een afzichtelijke muurtje of een vervallen bouwwerk.  Nou hebben wij niets van dat alles, maar wel een nietszeggend stalen hekje wat ons behoedt om op het aardappelveld wat lager ligt te kukelen, als we langs het huis lopen. Het pad is ruim anderhalve meter breed hoor, maar toch staat daar een hek. Daar z...

Onze winkel met 45 vierkante meter staat vol met zelfgemaakte spullen. Allemaal met liefde gemaakt en naar eigen idee. Items met zeeglas, drijfhout en steentjes, of afbeeldingen gemaakt met handgeschreven woorden, boekenleggers met een kleine handgeschilderde decoratie of kaarten met een aquarel erop.  De twee openslaande deuren aan de voorkant staan altijd helemaal open, uitnodigend om een kijkje te komen nemen. Wij zitten achterin de winkel en werken daar aan nieuwe items. Het leek ons leuk om de bezoeker een kijkje in de keuken te geven en de maker aan het werk te zien.  Als er mensen binnenkomen, begroeten we ze, maar stuiven niet meteen op ze af. We vinden het zelf ook niet fijn om in een winkel meteen belaagd te worden. Als er interesse is, is het vroeg genoeg om actie te ondernemen en een praatje aan te knopen. We zijn trots op ons werk, vertellen dan graag over welke materialen we gebruiken en hoe het gemaakt wordt. We pakken de aankoop (hoe klein ook) transport-waardi...

Voor hen die mij vroegen welke keuze ik heb gemaakt met het overstappen naar een Europese provider en hosting : mijn voorkeur ging uit naar Proton .  Proton is een Zwitsers bedrijf en heeft verschillende abonnementen. Je kan je mail heel simpel overzetten in een gratis account, met vrijwel alle functies die Gmail en Hotmail ook hebben. Dat  overzetten is een fluitje van een cent, en je berichten door laten sturen vanuit je oude naar je nieuwe mailadres is ook niet al te ingewikkeld.  Ik heb besloten om mijn oude mailaccount (nu) nog een paar weken ernaast te houden, puur om zeker te weten of alles loopt zoals het moet lopen. Iets met wachtwoorden, control-freak en een gevoel.  Zakelijk (een betaald account) is ook alles over naar Proton. De mappenstructuur op Google Drive is precies hetzelfde in Proton, het heeft alleen een ander kleurtje 😉 Afgelopen weekend heb ik mij bezig gehouden met emailadressen veranderen bij bedrijven waar ik inlog om te bestellen. Ook even ...

Je kent ze vast wel, de Haagse Hopjes. Het verhaal gaat dat Baron Hendrik Hop zijn koffie met room en suiker te lang op de kachel had laten staan, waardoor het een soort ingekookte gekarameliseerde massa was geworden. In stukjes gehakt, als een soort snoepje, bleek het alsnog heel smakelijk. Het hopje was geboren. Ik vond ze altijd erg lekker, vooral onderweg in de auto, vlak na aanvang van de reis, hoe klein of groot ook, een Haags Hopje.  Lange tijd was Rademaker de bekendste producent en kon je de hopjes in zo'n schattig rood blikje kopen.  Helaas het de producent begin 2025 besloten de productie van de hopjes te beëindigen, wegens economische redenen (?) en teruglopende vraag....  En dat laatste geloof ik niet. Volgens mij waren de Haagse Hopjes niet meer "hip" en misschien wel een beetje ouderwets. Konden niet meer mee in de moderne tijd.... Zo jammer! Want nu moeten we op zoek naar een alternatief. En de hopjes-die-op-hopjes lijken, smaken lang niet zo lekker als di...