Zij van dat eiland

Vanaf de veranda van ons huisje hebben we een breed zichtsveld, we hebben zicht van het noordoosten tot het zuidoosten. Aan de zijkanten wordt dit zichtsveld omlijst door de bergen, in het midden kunnen we zelfs een klein stukje oceaan zien. Omdat wij zo'n breed zichtsveld hebben, zien we de zon elke ochtend opkomen. En elke dag is dat punt waar de zon op komt, weer ietsje opgeschoven. Dit heeft te maken met de schuine stand van de aarde én de baan die de aarde om de zon maakt.  Vandaag, 21 juni, kwam de zon op het meest noordoostelijke punt op: het is vandaag de zomer zonnewende en de langste dag. Het startpunt van de astronomische zomer. Verder schuift de zon niet op, het is voor ons het meest "linkse" punt waar de zon op komt.  07:43 uur. Daar piept de zon over de bergen!  De zonsopgang is bij ons om 07:13 uur (bijna 2 uur later dan in Nederland!). Maar omdat we de bergen voor ons hebben, zien wij de zon pas om 07:43 uur ..terwijl ik wacht op de zon ontvouwt zich dit p...

De keelpijn is over, het hoesten bijna verdwenen en mijn stem is ook weer helemaal terug. Alles is weer bij het oude gelukkig! Ik hang dus weer tevreden een wasje op. Deze dagen nog even over de reling langs het huis want onder het handige wasrek wat E de heer des huizes vorig jaar maakte , wordt nog heel even geklust: de badkamer is bijna klaar!   Er zat de volgende ochtend wel een vreemde gast op de was.... ..eerst dacht ik dat het een stukje stro of gras was en wilde het al weg wapperen. Nog nét op tijd hield ik mijn hand stil.  Het is een bidsprinkhaan... Elke keer als ik met mijn camera dichtbij kwam, schoof hij een stukje op waardoor 'ie nét uit beeld was. Hij draaide ook steeds met zijn koppie om goed te zien wat ik van plan was. Maar, geduld is een schone zaak....

07:30 uur. De lichten zijn binnen nog aan en de deuren nog dicht. In niets lijkt het op het 'altijd mooie weer' op de Canarische eilanden.  Zicht vanuit huis....   Dit jaar is zo'n jaar waarin het weer heel anders is dan andere jaren. De temperaturen blijven steken op 24/25 graden, de wind is fris en er hangt vaak (zware) bewolking.  Bovenstaande terug lezend, klinkt het nog best aangenaam maar niet voor Canarische begrippen. De lange broeken zijn nog niet opgeborgen en op straat zie je nog jasjes en vestjes.  De toerist heeft het nergens over en loopt in korte broek, waar melkwit beentjes onder vandaan piepen, over de boulevard. Op het strand - waar we dit jaar nog geen één keer zijn geweest - word je gezandstraald. Normaal gesproken rijgen de dagen vanaf maart zich aaneen met strakblauwe luchten, een stralende zon en temperaturen die vanaf maart boven de 25 graden uitkomen.  Avonden waarop we aan de grote tafel op de veranda eten, want de zon gaat pas tegen 21...

Slechts 5 minuten van ons huis beginnen de uitlopers van het Parque Nacional Garajonay . Een lastige naam? Nee hoor, spreek de G uit als een zachte 'k' en maak van de j een 'g' en je hebt zomaar de Spaans woord te pakken.  Sinds 1986 staat dit natuurgebied op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Het natuurgebied is een van Europa's grootste en best bewaarde laurierbossen. Miljoenen jaren geleden bestonden veel delen van de aarde uit een dergelijk regenwoud. Tijdens ijstijden is dat grotendeels verdwenen, maar hier op la Gomera is nog een deel te vinden. Een groot deel van het gebied bestaat uit laurierbomen die wel 40 meter hoog kunnen worden. Wij wonen aan de rand en wandelen eigenlijk zó het gebied in wat heel uitgestrekt is. Op sommige plekken wijkt het bos een beetje en heb je prachtige doorkijkjes die je meteen heel nietig doen voelen. Het bos is zó uniek en maakt zoveel indruk, daar word je vanzelf een beetje stil van. Soms steken we een smalle waterstroom over. ...

Dit mannetje op Schiphol is altijd bezig met de tijd. In de klok is een acteur in een blauwe overall te zien die de tijd elke minuut tekent, en weer uitwist.   De maker en bedenker van deze geweldige klok is Maarten Baas . Hij heeft oog voor detail: aan de achterkant van de klok is een klein deurtje en een trap te zien, zodat de man ook daadwerkelijk ‘bij zijn werkplek kan komen. De klok verwijst naar de harde werkers op de luchthaven. Ik heb ademloos zitten kijken naar het filmpje hieronder. Wat een creatief idee! Ben je ooit op Schiphol , ga dan eens kijken! De klok hangt in Lounge 2 na de controle en hangt als een grote, transparante box aan het plafond. Je zal niet de enige zijn die met open mond naar dit bijzondere kunstwerk staat te kijken! 

Zwijgzaam zoek ik naar een schroevendraaier. Een passende graag. Ik zie alleen handgrepen en als er dan eentje pak is het een priem of een platte schroevendraaier. Die laatste zijn er in veel maten en uitvoeringen maar daar heb ik helemaal niets aan (zucht..) ik zoek een kruiskopschroevendraaier en ook nog eentje die niet al te groot is.  Dat heb je als er geklust wordt. Overal ligt gereedschap wat in gebruik is. Ik wacht mijn moment af en als E, de heer des huizes, met de douchekraan bezig is pak ik de schroevendraaier. Voor de douchekraan is een Engelse Sleutel nodig en geen kruiskop schroevendraaier. Ik hou de schroevendraaier omhoog - de heer des huizes knikt - en zonder iets te zeggen loop ik naar het bouwpakket van Benotti. Ik pak de doos uit. Eerst een blad met pictogrammen - de taal van plaatjes is internationaal - waarop staat welke volgorde ik moet aanhouden om het kastje goed in elkaar te zetten. Daarna volgen alle onderdelen . Ze zijn netjes genummerd met een stickertje...

Alle materialen, apparaten en machines staan buiten, droog onder de veranda en elke ochtend begint E, de heer des huizes met een nieuwe lijst van werkzaamheden. Terwijl hij zich bezighoudt met de afbraak en daarna opbouw van de badkamer, vertrek ik naar de winkel om te werken. Een prima oplossing.  Zo fijn dat alles redelijk droog buiten kan blijven staan!  Het tweede deel van het huis (de badkamer en aangrenzend mijn atelier) is de bouwplaats, de rest van het huis blijft redelijk netjes. Het heel fijn om na de gedane arbeid aan een schone tafel te eten en op een comfortabele bank neer te ploffen, toch?  Het gaat langzaam. Een oud huis is als een oude dame. Te drastisch renoveren geeft niet het gewenste resultaat. Beter is het om voorzichtig te werk te gaan en voor zover het lukt, het oude te laten zijn voor wat het is. Maar iedereen weet ook dat er bij verbouwingen van een oud huis altijd verrassingen naar boven komen als het een en ander wordt weggebroken. Zo ook nu... ...

 Op een eilandje van slechts 30 km doorsnede hebben we lang niet alles binnen handbereik. We leren te leven op een meer simpele manier. Niet zozeer minimalistisch maar meer eenvoudiger. Alles wat we doen - of juist niet doen - heeft invloed op de natuur om ons heen. Dat geldt niet alleen voor ons, maar voor iedereen. Ook als je niet zo afgelegen woont.  Ik probeer iets dichter bij de natuur en met de seizoenen te leven, in de hoop het klimaat minder te belasten. Vaak komen daar hele leuke oplossingen uit voort.  Elk eerste vrijdag van de maand deel ik op mijn blog een tip. Om zuiniger op de natuur te zijn (of op je portemonnee) of gewoon omdat het handig is. Deze keer heb ik een vraag voor je: Wat staat er in je keukenkastje?  Specifieker gezegd: trek het keukenkastje eens open waarin je schoonmaakspullen staan. Wat staat er allemaal in? Flessen, bussen, potten, doosjes? Luchtverfrissers, toiletblokjes, ontkalker.....Heb je een grote verzameling schoonmaakartikelen?...

Regelmatig schrijf ik over het zelf planten en oogsten van groenten en fruit . Bij een moestuin denk ik inmiddels niet meer aan rechte stukken grond zoals je ze vaak in Nederland ziet. In eerste instantie werkte ik ook zo, op een lager liggend terras, met de kolen, bonen en worteltjes op nette rijtjes.  Inmiddels heb ik dat losgelaten en werk ik volgens een andere methode, mijn eigen rommelige methode. Een mix van permacultuur en polycultuur (voor als je de officiële termen wilt weten) en heel simpel: ik kweekt de groenten en het fruit tussen de rest van de planten in de tuin. En voor alles geldt: als het niet lukt is het helemaal niet erg.  De bruine zaaddozen van de papaver heb ik leeggeschud en samen met de zaden van de witte en zachtroze Cosmea over de tuin en rond de rozemarijn gestrooid.  wat hebben ze toch een mooie stempeltjes,  die zaaddozen van de klaproos!  De rozemarijn kreeg ik vier jaar geleden als een iel takje met wat worteltjes en is inmiddels ...

aardbeien | banaan | amandelen | courgette | uien | vijgen | wortel | nispero | sinaasappel | paprika | champignons | mandarijn | appel | prei | peer | zoete aardappel | ananas | guanábana | doperwten | aardappel | tomaat | walnoten | andijviesla | avocado | bloemkool | citroen | bonen | kikkererwten | komkommer | tamarillo | mango | papaya | dadels ...het is een opsomming wat er door mij ongeveer per week verwerkt wordt in de keuken. Bloemkool wordt weleens vervangen door broccoli, witte kool, boerenkool, verse spinazie of spruitjes, en bij bonen moet je denken aan witte-, bruine of zwarte bonen.  Bijna alles is vers. Spruitjes kan je hier echt niet vers kopen, maar wel bij de grote diepvrieswinkel. Daar kan je ze los scheppen uit een grote bak. Boerenkool kan je daarentegen hier weer wél vers kopen, in mei en juni. Moest daar in NL altijd eerst "de vorst" over, hier is dat absoluut niet nodig om het lekker smakelijk te krijgen. Nispero, mango en avocado zijn een beetje seiz...

Met een badkamer die "in de stijgers" staat, is het even behelpen als het om de persoonlijke verzorging gaat.  Het leek wel of er een ontploft was toen alle tegeltjes van de muur waren... Wat een chaos! Tanden poetsen, wassen of douchen is niet meer mogelijk. Alles is inmiddels weggehaald, alleen de toilet staat nog wiebelig op zijn plaats. Die willen we zo lang mogelijk laten staan... Het is even behelpen en we voelen ons een beetje terug in de tijd: tanden poetsen doen we bij de keukenkraan. De beker met tandenborstels staat gezellig op de plank naast de borden en kopjes.   Douchen doen we buiten met de tuinslang en dat gaat prima met al 20 graden om half acht in de ochtend. Koud douchen deed ik toch al, dus daar veranderd niet zoveel aan. Soms hangt ik de tuinslang met een S-haak aan het wasrek in de nok van de overkapping en heb een heuse buitendouche.  Soms laat ik de tuinslang gewoon op de rol zitten en draai ik de kraan naar gelieve open of dicht. Het voelt da...

Pinksteren is in de Spaanse cultuur volkomen onbelangrijk. Dit weekend wordt er wel in veel Rooms Katholieke kerken de eerste Communie gedaan, iets wat met familie en veel eten en drinken omlijst wordt. Het weer lijkt een omslag te hebben gemaakt dus voor deze familie aangelegenheid is het heel fijn om dat buiten, met klapstoeltjes, muziek partytent en de barbecue te vieren.  Voor ons niets van dat al. Ik stort mij op de grote (voorjaars)schoonmaak nadat we zaterdagochtend Snip voor de laatste keer meenamen naar de dierenarts.  Het ging niet meer. Er was geen verbetering te zien na alle injecties met antibiotica en pijnstilling. Vrijdagavond kon hij nog maar nauwelijks op zijn pootjes staan en begon het holle miauwen, iets wat Droppie in de laatste dagen ook deed. Al had hij zijn oogjes nog open, hij was er niet meer bij en met twee kleine prikjes werd hij uit zijn lijden verlost.  Arme knurft, geboren in het wild, na een jaar gevangen, gecastreerd en tijdens die ingreep ...

 Snip heeft Feline Chronische Gingivostomatitis, een zeer pijnlijke aandoening waarbij het tandvlees en mondslijmvlies hevig ontstoken zijn. Zo erg, dat het niet meer mogelijk is om te eten en waarbij drinken heel veel moeite kost.  De ziekte komt met vlagen weer op en we merken het vaak als eerste aan de nare geur die om hem heen hangt en zijn "mottige" vacht: zichzelf wassen en poetsen lukt dan niet.  Vlak voor het weekend zag ik dat het eten bleef staan en hij liever opgerold in een hoekje in de bank zat in plaats van lekker snorren op het muurtje buiten.  Gelukkig had ik nog pijnstiller en antibiotica liggen van de vorige keren dus ben ik daar op eigen beweging vrijdagmiddag mee begonnen.  Maar in de loop van het weekend werd de medicatie geven steeds moeilijk. Wat wil je als je mond ontstoken is... Dan is een vloeibare pijnstiller voor een mens nog wel te begrijpen en om even "doorheen te bijten", maar een kat snapt daar niets van. Het is veel te pijnlijk o...

Op het kleine eiland kunnen wij geen Nederlandse zenders ontvangen en daar missen we geloof ik niet zoveel mee. We kijken het Canarische "half negen" journaal waarmee we ons Spaans een beetje aanscherpen en meteen op de hoogte zijn van alle ditjes en datjes op de eilanden maar verder zijn er geen speciale zenders die we aanzetten.  Voor E, de heer des huizes is een film kijken pure ontspanning en daar hebben we Netflix voor. I k heb niet zoveel met televisie kijken. Over het algemeen kijk ik met een half oog mee, of ik hoor alleen de gesproken Engelse tekst en kan het op die manier al volgen als een soort luisterboek (met extra bijgeluiden 😉). Er is op dit moment één uitzondering.... Op Netflix is een serie beschikbaar die onder mijn huid kruipt. Een serie waarin een religieus-extremistisch groepering de macht krijgt en hun gedachtengoed langzaam maar zeker in praktijk brengt. Indoctrinatie, manipulatie, vilein en mensen "met twee gezichten". Gevaarlijke mensen met...

  Eindelijk, na heel veel jaar, gaan we naar gewone openingstijden. We werkten in de eerste jaren (vanaf 2016) alleen in de weekenden op lokale (ambachts) marktjes. Heel vroeg op in de ochtend om over slingerweg en naar de andere kant van het eiland te rijden.  We reden in het donker weg en als de zon op kwam waren we ongeveer op het hoogste punt van het eiland, ruim 1350 meter. Vaak was de temperatuur daar niet hoger dan een graad op tien. Daarna zakten we weer af naar beneden, naar de kust, waar de temperatuur alweer een stuk aangenamer was. Op sommige markten moest je wachten tot je een plek toegewezen kreeg, op andere wekelijkse markten hadden we een eigen vaste plek. Alles eigenhandig opbouwen, aankleden, aantrekkelijk maken. Aan het eind van de dag alles weer inruimen en reden we de route in omgekeerde volgorde, maar nog wel bij daglicht. Vertrokken we van de markt, dan was het vaak lekker warm. In de zomers was het op de top van het eiland qua temperatuur ook aangenamer...