Zij van dat eiland

Elk voorjaar hebben we er last van als de temperatuur zo ergens tussen de 17 en 20 graden is en als het regelmatig een beetje regent: de Ommatoiulus moreleti - de miljoenpoot. Hij rukt dan op uit de aarde richting de muren van het huis.  Bang om te verdrinken in de regen (met zoveel pootjes is de schoolslag hem nooit aangeleerd denk ik...) is hij op zoek naar een droger plekje. Ik schreef er vorig voorjaar al over: de bichos zijn er weer .  Dit jaar was een jaar met veel regen in het voorjaar en daarna een zomer die minder warm, maar wel vochtiger was dan voorgaande jaren. Het beekje wat door het dal stroomt hebben we de hele zomer gehoord, het heeft niet droog gestaan. Het geeft aan dat het vochtiger was deze zomer.  Inmiddels heeft bij ons ook de herfst zijn intrede gedaan: de hoge temperaturen zijn verdwenen (het is overdag 24-27 graden) en in de nacht zakt de temperatuur naar 18/19 graden. We hadden af en toe zelfs al een serieuze regenbuien.  De vochtigheid van...

Begin mei sjouwden we samen alles nasr boven voor een nieuwe badkamer in een huisje van 200 jaar oud . De start van de renovatie van de badkamer door E, de heer des huizes.  Het duurde in totaal wat langer dan wat we tevoren hadden ingeschat maar op de badkamerdeur na, is het nu echt af.  De badkamerdeur haalde E, de heer des huizes, er aan het begin van de verbouwing uit. Dat scheelde een boel ruimte op de werkvloer! Nu is het het laatste wat er nog ingehangen moet worden.   De deur was diepbruin geschilderd en werd van alle verf ontdaan. Een enorme klus van vele uren schuren en krabben.... Wat er onder vandaan kwam was een mooie houten deur die nog vele jaren mee kan.   De afgelopen dagen zijn er met nauwkeurige precisie een aantal lagen lijnolie op de deur aangebracht. Een mooi natuurproduct wat bescherming bied én de deur mooier en geleefder maakt.  Kijk, zò zag de badkamer eruit voordat de sloophamer er doorheen ging en de helft van het huis een b...

Zwijgzaam zoek ik naar een schroevendraaier. Een passende graag. Ik zie alleen handgrepen en als er dan eentje pak is het een priem of een platte schroevendraaier. Die laatste zijn er in veel maten en uitvoeringen maar daar heb ik helemaal niets aan (zucht..) ik zoek een kruiskopschroevendraaier en ook nog eentje die niet al te groot is.  Dat heb je als er geklust wordt. Overal ligt gereedschap wat in gebruik is. Ik wacht mijn moment af en als E, de heer des huizes, met de douchekraan bezig is pak ik de schroevendraaier. Voor de douchekraan is een Engelse Sleutel nodig en geen kruiskop schroevendraaier. Ik hou de schroevendraaier omhoog - de heer des huizes knikt - en zonder iets te zeggen loop ik naar het bouwpakket van Benotti. Ik pak de doos uit. Eerst een blad met pictogrammen - de taal van plaatjes is internationaal - waarop staat welke volgorde ik moet aanhouden om het kastje goed in elkaar te zetten. Daarna volgen alle onderdelen . Ze zijn netjes genummerd met een stickertje...

Alle materialen, apparaten en machines staan buiten, droog onder de veranda en elke ochtend begint E, de heer des huizes met een nieuwe lijst van werkzaamheden. Terwijl hij zich bezighoudt met de afbraak en daarna opbouw van de badkamer, vertrek ik naar de winkel om te werken. Een prima oplossing.  Zo fijn dat alles redelijk droog buiten kan blijven staan!  Het tweede deel van het huis (de badkamer en aangrenzend mijn atelier) is de bouwplaats, de rest van het huis blijft redelijk netjes. Het heel fijn om na de gedane arbeid aan een schone tafel te eten en op een comfortabele bank neer te ploffen, toch?  Het gaat langzaam. Een oud huis is als een oude dame. Te drastisch renoveren geeft niet het gewenste resultaat. Beter is het om voorzichtig te werk te gaan en voor zover het lukt, het oude te laten zijn voor wat het is. Maar iedereen weet ook dat er bij verbouwingen van een oud huis altijd verrassingen naar boven komen als het een en ander wordt weggebroken. Zo ook nu... ...

Met een badkamer die "in de stijgers" staat, is het even behelpen als het om de persoonlijke verzorging gaat.  Het leek wel of er een ontploft was toen alle tegeltjes van de muur waren... Wat een chaos! Tanden poetsen, wassen of douchen is niet meer mogelijk. Alles is inmiddels weggehaald, alleen de toilet staat nog wiebelig op zijn plaats. Die willen we zo lang mogelijk laten staan... Het is even behelpen en we voelen ons een beetje terug in de tijd: tanden poetsen doen we bij de keukenkraan. De beker met tandenborstels staat gezellig op de plank naast de borden en kopjes.   Douchen doen we buiten met de tuinslang en dat gaat prima met al 20 graden om half acht in de ochtend. Koud douchen deed ik toch al, dus daar veranderd niet zoveel aan. Soms hangt ik de tuinslang met een S-haak aan het wasrek in de nok van de overkapping en heb een heuse buitendouche.  Soms laat ik de tuinslang gewoon op de rol zitten en draai ik de kraan naar gelieve open of dicht. Het voelt da...

Elk voorjaar is het "bal". Dan kruipen er zwarte duizendpoten uit de aarde richting de muren van ons huis. Vorig jaar rond deze tijd schreef ik er ook al over. Het ene voorjaar is het wat meer dan het andere voorjaar, alles is afhankelijk van de hoeveelheid regen, de temperatuur en de hoeveelheid zon. Meer regen, matige kou en veel bewolkte dagen zijn een garantie voor veel Ommatoiulus moreleti,  De Portugese duizendpoot.  Het is een plaag op de Canarische Eilanden, helemaal na een vochtige winter en nat voorjaar. Nou... laten we zo'n seizoen nou net achter de rug hebben!  Het is de natuur, en dat is waar. Maar het beestje heeft hier geen natuurlijke vijanden en dan is het hek van de dam... De eerste weken, zo ergens in februari gaat de plaag "pieken" en komen we ze overal tegen. Ze kruipen vanuit de aarde richting het huis, tegen de muren op richting het dak.  Elke ochtend veeg ik alles van de muren en het terras en schuif alles in een plastic zakje. Knoop eri...

 In afwachting van de storm die zou komen, hielden we vandaag de winkel dicht. Over de hele dag vielen er buien met af en toe een windvlaag. Nog niet echt bijzonder. Tijdens de koffie zie ik via een webcam die op de haven gericht staat, dat het daar nog alles behalve stormachtig is. Er schijnt zelfs een zonnetje! En dat op hemelsbreed 6 kilometer afstand. Een kijkje op Windy  verklaart alles: het hele lagedrukgebied verschuift langzamer dan gedacht. Maar het komt wel steeds dichterbij, de wind trekt steeds iets meer aan.  Vandaag, 19 maart, is het in Spanje Vaderdag. Er wordt altijd veel aandacht aan besteed, zowel op school als met allerlei activiteiten in de buitenlucht. Helaas is alles afgelast. Zelfs de begraafplaats - waar men ook graag naar toe gaat op dergelijke dagen om de vaders te herdenken - is dicht. Angélica Padilla, onze burgemeester, is erg attent. Ze heeft om er tóch gepast aandacht aan te besteden, een prachtige krans aan de poort van de begraafplaats lat...

Nee, geen koningshuis met een 24 jarig huwelijksjubileum en ook niet leven het koningshuis nu twee dames zich aangemeld hebben als reservist. Nee joh! Oranje boven voor ons omdat we hem eindelijk in huis hebben ... De Pyrostegia Venusta . In het Nederlands beter bekend als de vlamtrompet. Hij doet zijn naam eer aan met die kleur!  Oorspronkelijk groeit deze oranje vrolijkerd in Brazilië, Argentinië, Paraguay en Bolivia. Hij heeft een (sub)klimaat nodig om uitbundig te groeien en bloeien.  Het is een snelle klimmer die wel 10 meter hoog kan groeien en in de wintermaanden een zee van oranje bloemen geeft. In onze vallei zie je er veel en ze verbergen vaak een lelijk hekje, een afzichtelijke muurtje of een vervallen bouwwerk.  Nou hebben wij niets van dat alles, maar wel een nietszeggend stalen hekje wat ons behoedt om op het aardappelveld wat lager ligt te kukelen, als we langs het huis lopen. Het pad is ruim anderhalve meter breed hoor, maar toch staat daar een hek. Daar z...

 Met de aanstaande komst van ons nieuwe gezinslid, zijn de voorbereidingen in volle gang! De grote werkzaamheden worden voornamelijk in het weekend uitgevoerd. Doerak (want zo gaat de pup heten!) gaat stapje voor stapje wennen aan het huis, de tuin en de omgeving. Het is immers nog maar een hummeltje als hij over twee weken bij ons is. Teveel ruimte ineens maakt onoverzichtelijk en is veel teveel indrukken voor een pup.  Een mooie bench als slaapplek is inmiddels besteld bij de dierenarts. En een tweede, voor in de winkel. Zo heeft hij straks zijn eigen herkenbare vaste slaapplekje op de beide plekken waar hij heel veel zal zijn. Ook maakten we een rondje door het huis en de tuin.  E, de heer des huizes, heeft afgelopen weekend een mooi hek gemaakt aan de achterkant van ons huis. Vanuit onze tuin gaat een stenen trap naar lager gelegen terrassen waar groenten en fruit verbouwd en waar bijvoorbeeld de onlangs gesnoeide olijfboom staat.  Zo hoeven we Doerak niet tuss...

Het is tijd voor de olijvenoogst en daarna gaan we het een en ander snoeien: het is de goede tijd qua maanstand en de allerergste warmte is verdwenen. In eerste instantie dachten we aan een BobCat bomenschudder om te oogsten. Dat is een handige machine waarbij je de grijper tegen de boom aan zet, waarna de machine de boom laat schudden. Alle rijpe olijven trillen dan heel eenvoudig uit de boom. Scheelt een boel werk, helemaal als je eerst een groot zeil om de boom heen legt, dan is het een klusje van niets. Helaas zijn deze apparaten niet te huur op het eiland en - we hadden het vermoeden al - is zo'n grote machine met geen mogelijkheid onze berg op te krijgen, waarbij de toegang tot ons huisje en het land alleen een pad is met trappen. Naar ons huisje alleen al 100 treden met nogal wat bochten.... Zou een schudvork iets zijn dan? Iets meer werk, vooral voor de armen en de schouders,  maar oplaadbaar, dus geen gedoe met snoeren. Het is een soort oogst-vork waarbij de tanden trillen...

Ons huisje is tegen een berg aangeplakt, samen met nog 8 andere huisjes. Vanaf de weg is het welgeteld 100 traptreden lopen om bij ons huis te komen. Vooral in het begin waren we niet gewend aan zoveel treden. We stampten lekker door - hóp even die trap op - maar stonden dan de eerste weken hijgend bovenaan de trap zogenaamd 'te genieten van ons uitzicht', met onze tong op de schoenen.. 😉 Inmiddels weten we niet beter en draaien we er onze hand niet meer voor om maar teruggerekend naar een gemiddeld flatgebouw, lopen we elke dag naar de zesde verdieping.  Het is een dagelijkse goede oefening! Hoger op de berg - nog meer traptreden - liggen nog een aantal huisjes, voornamelijk van parttime bewoners. Eer dat zij weer een beetje gewend zijn aan de vele trappen lopen, gaan ze weer naar huis!  Na de traptreden volgt een licht oplopend pad naar rechts, naar ons huisje, niet ver daarna begint het pad van onze tuin naar ons huis. Aan de linkerkant loopt een trap naar het huis van de ...

Onze kleine badkamer van 1 x 3 meter is ruim 40 jaar geleden gebouwd, ingericht en betegeld. Het is een soort pijpenlaatje, met een douche achterin, waarbij er een verdiept gedeelte is gemaakt (dus geen douchebak) gevolgd door het toilet en dan een wastafel vlakbij de deur. Het is klein, maar functioneel. De tegels - ooit hoogglans wit - zijn dof geworden na alle jaren gebruik en de voegen zijn grotendeels verdwenen.  Omdat de oude muren in ons huisje niet waterpas en strak zijn, zijn de badkamertegels dat ook niet. Er is zo hier en daar flink wat lijm en voegmiddel gebruikt om de glooiingen van de muren een beetje te overbruggen. En dat gaat zich na zoveel jaar toch wreken: achter sommige tegels zit lucht, je hoort het als je erop klopt. Vooralsnog zit alles er nog op en hebben we geen lekkage, maar het wordt wel tijd dat we moeten gaan nadenken hoe we het willen veranderen. We maken lijstjes met wensen, maken schetsjes en doen online inspiratie op. En dat brengt me op de zeep-met...