Vieze beestjes

Elk voorjaar hebben we er last van als de temperatuur zo ergens tussen de 17 en 20 graden is en als het regelmatig een beetje regent: de Ommatoiulus moreleti - de miljoenpoot. Hij rukt dan op uit de aarde richting de muren van het huis. 

Bang om te verdrinken in de regen (met zoveel pootjes is de schoolslag hem nooit aangeleerd denk ik...) is hij op zoek naar een droger plekje. Ik schreef er vorig voorjaar al over: de bichos zijn er weer. 

Dit jaar was een jaar met veel regen in het voorjaar en daarna een zomer die minder warm, maar wel vochtiger was dan voorgaande jaren. Het beekje wat door het dal stroomt hebben we de hele zomer gehoord, het heeft niet droog gestaan. Het geeft aan dat het vochtiger was deze zomer. 

Inmiddels heeft bij ons ook de herfst zijn intrede gedaan: de hoge temperaturen zijn verdwenen (het is overdag 24-27 graden) en in de nacht zakt de temperatuur naar 18/19 graden. We hadden af en toe zelfs al een serieuze regenbuien. 

De vochtigheid van de zomer en deze huidige temperaturen zijn perfect voor de miljoenpoot. Diep in de grond hadden ze het in de zomer heerlijk vochtig en zochten ze elkaar waarschijnlijk gezellig op.....

Nu de temperaturen zakken en er regelmatig wat regen valt zoeken ze 'en masse' naar een droger plekje. Dat resulteert in horrorfilm-achtige taferelen: een zwart tapijt zoekt langzaam schuivend een droog heenkomen. Het klimt omhoog tegen de muren van elk schuurtje en heeft maar één doel: droogte. Buiten kraakt het onder je schoenen en de vertrapte miljoenpoten stinken een uur in de wind. Bij het plattrappen komt blauwzuur of benzochinonen vrij, een afschuwelijk lucht. Maar je kan ze niet ontwijken, het zijn er teveel. Het lange smalle lint asfalt knispert onder de autobanden op weg naar de winkel. 

Hoe verder we naar beneden rijden, hoe stiller het wordt: geen miljoenpoot meer op de weg. Alles heeft te maken met de verschillende microklimaten op het eiland. Ook al ligt het gehuchtje Chejelipe (hierboven op de foto) hemelsbreed slechts een kilometer van ons af, het microklimaat is er anders doordat de vallei zich hier meer opent richting de zee. 

Omdat ze geen natuurlijke vijanden hebben*) is er niets wat ze tegenhoudt. Het terras ligt bezaaid met lijkjes - want doodgetrapt, of door de temperatuur overdag uitgedroogd. 

Ze komen door elk kiertje het huis in. Eenmaal binnen blijven ze wel een week in leven en kom je ze overal tegen: op de vloer, in de voorraadkast, de wasmand en in de badkamer. Maar ook in je droge was die je van de lijn haalt, je tandenborstel of in een beker uit de kast. Niet fijn. 

In de loop van de afgelopen weken werden we er een beetje gefixeerd op en hysterisch van want het is gewoon vies. 

Dit treffen we 's morgens aan naast de muur van het huis. En dat elke dag opnieuw.. 

*) We gingen online op zoek naar een natuurlijke bestrijding en kwamen op een aaltje uit, de Steinernema carpocapsae. Een aaltje wat met het blote oog niet te zien is maar veel werk kan verzetten. Hij lééft van de miljoenpoot: dringt naar binnen, smikkelt hem op en gaat op zoek naar de volgende. Helaas zijn deze aaltjes hier vrijwel niet te koop. Transport moet gekoeld zij  omdat het om levend materiaal gaat. 

Een half uurtje vegen door E, de heer des huizes. En dat elke dag weer. 

Hoe afschuwelijk ook en hoezeer het ons tegen staat: we hebben nu een niet-eco middel (in andere bewoording: gif) wat we gebruiken om de miljoenpoten buiten te houden. Het is een poeder wat we spaarzaam tegen de randen van de muren en voor deuren en ramen strooien. Een barriere waardoor de monsters niet naar binnen komen. Doerak heeft geen interesse voor het poeder.

Het helpt tot onze opluchting heel erg goed en zorgt ervoor dat we geen koffie-met-miljoenpoot drinken of een pan pakken waar toevallig ook twee opgekrulde zwarte jongens in zitten. En dat geeft veel rust. Nu maar hopen op een droge winter 😉

Superleuk dat je mijn blog leest! 

Heb je genoten van dit artikel? Ik deel mijn verhalen en tips met ontzettend veel liefde en plezier met je. Met een klein, virtueel kopje koffie steun je deze blog enorm. Zo help je mij om gratis fijne inspiratie te blijven maken. Klik op de knop hieronder en drink eentje met me mee!