In afwachting van de storm die zou komen, hielden we vandaag de winkel dicht. Over de hele dag vielen er buien met af en toe een windvlaag. Nog niet echt bijzonder. Tijdens de koffie zie ik via een webcam die op de haven gericht staat, dat het daar nog alles behalve stormachtig is. Er schijnt zelfs een zonnetje! En dat op hemelsbreed 6 kilometer afstand.
Een kijkje op Windy verklaart alles: het hele lagedrukgebied verschuift langzamer dan gedacht. Maar het komt wel steeds dichterbij, de wind trekt steeds iets meer aan.
Vandaag, 19 maart, is het in Spanje Vaderdag. Er wordt altijd veel aandacht aan besteed, zowel op school als met allerlei activiteiten in de buitenlucht. Helaas is alles afgelast. Zelfs de begraafplaats - waar men ook graag naar toe gaat op dergelijke dagen om de vaders te herdenken - is dicht. Angélica Padilla, onze burgemeester, is erg attent. Ze heeft om er tóch gepast aandacht aan te besteden, een prachtige krans aan de poort van de begraafplaats laten bevestigen.
´Voor alle Vaders - Gemeente San Sebastián´
In de hoek van het atelier ligt al een paar weken een zgn. topper: een dun matras van ca. 6 cm dik. We hebben een nieuwe gekocht en deze mag met pensioen. Maar zomaar wegdoen is geen optie. We zijn niet zo van het weggooien, er is altijd wel weer iets anders van te maken. Een prima klus om daar vandaag eens de tanden in te zetten!
Eerst rits ik de grote molton hoes eraf en haal het matras eruit. Met mijn grootste stofschaar knip ik het in de stukken die ik eerst uitgetekend heb. Met zijn bijna 30 cm is het een enorme schaar en knippen is een fluitje van een cent. Helemaal met Storm, en daarna Winter van Vivaldi op je koptelefoon.
Op deze foto kan je goed zien hoe groot de stoffenschaar is!
Doerak komt af en toe binnenwandelen en gaat dan altijd in de lage vensterbank zitten.
"Is er nog wat te beleven buiten...?"
Na een uurtje meten en knippen heb ik twee nieuwe zachte kussens voor op de eetkamerstoelen, een kussen voor op het buitenbankje, nieuwe zachte slaapplekken voor Snip en Doerak en zes tochtslangen voor alle deuren en ramen. Zes tochtslangen? Ja....
We hebben afgelopen winter ontdekt dat de ramen en deuren nogal "luchtig" in ons huisje zitten. Hier en daar bemerkten we flinke kieren tussen de houten kozijnen en de dikke stenen muur, en onder de deuren zit flink wat ruimte. Fijn als het in de zomer 30 graden is, maar niet in deze koude winter! En alles is scheef in ons oude huisje, dus even makkelijk of snel bijwerken is er niet bij. Tochtslangen van 10 x 10 cm zijn dan de perfecte oplossing.
De molton hoes knip ik in passende stukken zodat de geknipte stukken van het matras straks ook weer een mooie beschermhoes hebben. Wat ik straks als sierstofje er overheen doe, weet ik nog niet.
Al het knipwerk is gedaan. Hoog tijd voor nog een koffie! In de huiskamer is E, de heer des huizes, de muren van de huiskamer aan het witten. Dit weekend wonen we vier jaar in ons huisje in de bergen. Hoog tijd om de muren even op te frissen! En wat ziet alles er dan weer knap uit!
In de middag naai ik de beschermhoezen om de stukken van de matras. Een lekker werkje met ook nu weer mijn koptelefoon op. Anna Lapwood met Hans Zimmer knalt in mijn oren. En daarna Hauser's uitvoering van Adagio di Albinoni. Probleemloos schakel ik daarna over naar muziek van een heel ander kaliber zoals George Michael, Prince of - my guilty pleasure - ABBA. Ik hou van muziek, het maakt niet uit wat het is, als ik het maar voel in mijn ziel. En wat is zo'n koptelefoon dan een geweldige uitvinding want op die manier kan ik lekker alles lekker hard luisteren terwijl E, de heer des huizes, ongestoord podcasts op heeft staan.
Als ik klaar ben met de naaimachine houdt het op met zachtjes regenen. Het komt met bakken uit de lucht en de wind loeit. De voorspelling is dat dit voorlopig aanhoudt......
Reacties
Een reactie posten
Plaats je reactie.
Anonieme reacties worden niet geplaatst.