Zondag rustdag

Nou, dat was wel even nodig, de zondag als rustdag. In de eerste twee weken van oktober staat het eiland - en vooral San Sebastian - in het teken van feestelijkheden ter ere van de patroonheilige van het eiland Virgen de Guadalupe. 

Gisteren (zaterdag) werd er een 'Muestra de Artesania' georganiseerd. Strik vertaald is dat een ambachtelijke tentoonstelling maar in de praktijk is het een gezellige braderie waarbij de producten van verschillende nieuwe en oude ambachten verkocht worden. 

Een week geleden kreeg ik de vraag om ook deelnemer te zijn aan deze dag. Na een rustige zomer had ik daar best wel weer zin in.

Mjjn werk is deels reciclado de materiales (hergebruik van materialen) in de vorm van het gebruik van zeeglas en strandvondsten maar ik maak ook werk met geschreven teksten - een afgeleide van kalligrafie. Beiden gaan goed samen in mijn stand. 

Om de boel op te bouwen worden we om 08:30 uur verwacht. Door de jaren heen zijn E, de heer des huizes en ik heel goed op elkaar ingespeeld met het inrichten en aankleden van de 3 x 3 meter tent. Super rápido staat de boel en zitten we net iets over negenen verderop al aan de koffie met een bocadillo. 

Tijdens het opbouwen begroeten we de buren aan beide kanten en maken we een klein praatje. Deze keer staat aan de ene kant een wat oudere vrouw met gehaakte spullen en aan de andere kant een wat jongere vrouw met sieraden. Op het midden van het terrein is een afgeloten stuk waar alleen de deelnemers in kunnen. Er staan thermoskannen met thee, koffie, flessen water en vruchtensap en natuurlijk schalen met de nodige amandelkoekjes en zoete hapjes. 

We staan samen met een cuchillero (messenmaker) en een houtbewerker op een rij, niet ver van het podium af. Voor mij het teken om mijn oorpluggen mee te nemen. Livemuziek gaat hier altijd een tikkeltje harder en dan zijn die pluggen perfect. Tegenwoordig heb ik ze met een draadje en hangen ze geknoopt om mijn hals. 

 En dat was best slim want tot een uur of twee speelden er twee groepen op het podium. 

Beide groepen bestaan voornamelijk uit mannen, met teksten waarbij het er soms heel emotioneel aan toe gaat. Liedjes over (natuurlijk) diefde, maar ook heel veel over de de hang naar je geboortegrond en je eiland en de trots op het feit dat je op de Canarische eilanden geboren bent. 

Het werd afgewisseld met Spaanse liedjes die een niet-Canario ook wel zou kunnen herkennen, zoals Tie a yellow ribbon round the ole oak tree. Maar,dan in het Spaans. Er werd zoals gebruikelijk veel meegezongen, soms tot tranen geroerd en spontaan gingen hier en daar de beentjes van de vloer.

De 3 x 3 tentjes staan onder een hele grote witte tent, dat zie je op bovenstaande foto. Een soort dubbele isolatie 😉

Mooie zelfgedraaid aardewerk in zachte tinten. 

Doosjes met drie soorten Layla bier uit een dorp verderop..

Handgesneden chacaras (de veel grotere versie van de Spaanse castagnette).

Manden en tassen gevlochten van palmbladeren. Bekijk vooral eens de linker tas die op heel bijzondere manier is gevochten. 

Speciale hoedjes voor het werk op het land....

..iedereen kreeg een certificaat van deelname van Angélica, onze burgemeester. Ook ik. Zo'n certificaat heet hier Diploma. Ik heb inmiddels heel wat diploma's aan de wand 😊

Op zo'n Muestra wordt ook voor de inwendige mens gezorgd. Je wordt al deelnemer in de rij van tentjes in 'groep 1' en 'groep 2' verdeeld. Ik was '2' en daarmee mijn buurvrouw dus '1'. Men gaat per groep eten, en terwijl mijn buurvrouw lekker smikkelt, hou ik een oogje op de stand van haar. Straks doet ze dat ook bij mij. Ook als je even naar de toilet moet of even weg bent hou je van elkaar de zaak in de gaten. Het zijn ongeschreven regels waar iedereen zich aan houdt. Dat kan nog op een klein eiland.

Alles is vers gemaakt, gekoeld of juist warm gehouden in speciale boxen en verpakt in eenpersoons doosjes en bakjes. Als vooraf een aardappelsalade met groenten en tonijn, daarna zacht gegaarde kip samen met zoute aardappeltjes, en als toetje.....

...een slagroomsoesje samen met een blokje chocolade"mousse" met aardbeien. 

Om 20:00 uur, na de gebruikelijke loterij voor de bezoekers - want ook dat hoort erbij - is de koek op en kunnen we de boel opruimen. Ook dat gaat snel: alles terug in de bakken terwijl E, de heer des huizes de grote stukken al naar de winkel brengt. Een kwartiertje werk. Niet lang daarna rijden we tevreden in het donker naar huis. 

Vandaag, zondag doen we niets. We zijn moe. Alhoewel, E, de heer des huizes kon het niet laten om de ingang van de tuin even te knippen.

De ingang wordt links gevormd door druivenranken en rechts met een rij Lantana's met een dieprode roos er tussendoor. De Lantana is geen echte 'heg'plant maar we behandelen hem wel zo. Hij kan goed tegen knippen en snoeien en is zeer vergevingsgezind. Hij geeft heel veel bloemen en wordt veel hoger dan wat in de beschrijving van een Lantana staat. Maximaal 150 cm hoog... nou kijk eens op de foto.

Mooi hé.....

Superleuk dat je mijn blog leest! 

Heb je genoten van dit artikel? Ik deel mijn verhalen en tips met ontzettend veel liefde en plezier met je. Met een klein, virtueel kopje koffie steun je deze blog enorm. Zo help je mij om gratis fijne inspiratie te blijven maken. Klik op de knop hieronder en drink eentje met me mee!