Zij van dat eiland

Afgelopen weekend bladerde ik door allerlei foto's, digitaal geordend in mapjes per jaar. Ik zocht niets speciaal, gewoon een beetje bladeren. Mijn oog valt op een niet echt fotogeniek plaatje. Niets in scene gezet of opgeruimd maar gewoon een klein moment van "hoe het ooit was".  2016. Een foto uit het eerste jaar dat ik met kleine ingelijste tafereeltjes - gemaakt met strandvondsten - op marktjes stond. We woonden in een echt Spaans appartementen complex: veel gezinnen in kleine woningen en dunne muren. Aan de buitenkant van het complex waren de duurdere huizen, met ramen die uitzicht hadden op de straat.  De minder duren appartementen, zoals de onze, vormden de binnenkant van gebouw met ramen waarbij je ongeveer bij de buren op tafel kon kijken. Het deerde ons niet, we waren zielsgelukkig en voelden ons al echt Spaans.  Het was er (overdag) stil en knus. Vrijwel elke dag maakte ik nieuwe tafereeltjes met gepolijst glas, wat ik vond op het strand. E, de heer des huizes,...

Alle materialen, apparaten en machines staan buiten, droog onder de veranda en elke ochtend begint E, de heer des huizes met een nieuwe lijst van werkzaamheden. Terwijl hij zich bezighoudt met de afbraak en daarna opbouw van de badkamer, vertrek ik naar de winkel om te werken. Een prima oplossing.  Zo fijn dat alles redelijk droog buiten kan blijven staan!  Het tweede deel van het huis (de badkamer en aangrenzend mijn atelier) is de bouwplaats, de rest van het huis blijft redelijk netjes. Het heel fijn om na de gedane arbeid aan een schone tafel te eten en op een comfortabele bank neer te ploffen, toch?  Het gaat langzaam. Een oud huis is als een oude dame. Te drastisch renoveren geeft niet het gewenste resultaat. Beter is het om voorzichtig te werk te gaan en voor zover het lukt, het oude te laten zijn voor wat het is. Maar iedereen weet ook dat er bij verbouwingen van een oud huis altijd verrassingen naar boven komen als het een en ander wordt weggebroken. Zo ook nu... ...

  Eindelijk, na heel veel jaar, gaan we naar gewone openingstijden. We werkten in de eerste jaren (vanaf 2016) alleen in de weekenden op lokale (ambachts) marktjes. Heel vroeg op in de ochtend om over slingerweg en naar de andere kant van het eiland te rijden.  We reden in het donker weg en als de zon op kwam waren we ongeveer op het hoogste punt van het eiland, ruim 1350 meter. Vaak was de temperatuur daar niet hoger dan een graad op tien. Daarna zakten we weer af naar beneden, naar de kust, waar de temperatuur alweer een stuk aangenamer was. Op sommige markten moest je wachten tot je een plek toegewezen kreeg, op andere wekelijkse markten hadden we een eigen vaste plek. Alles eigenhandig opbouwen, aankleden, aantrekkelijk maken. Aan het eind van de dag alles weer inruimen en reden we de route in omgekeerde volgorde, maar nog wel bij daglicht. Vertrokken we van de markt, dan was het vaak lekker warm. In de zomers was het op de top van het eiland qua temperatuur ook aangenamer...

Het is 1 mei. Dag van de arbeid, een dag die hier nog "groots" gevierd wordt. Overheidsgebouwen zijn dicht en supermarkten en kledingwinkels sluiten zich daar bij aan. Wat rest zijn de restaurantjes en koffie barretjes. Die doen al vroeg goede zaken met zoveel mensen die een dag vrij hebben.  Tel daarbij op dat het een puente is, een dag die aansluit op het weekend waardoor er een lang weekend ontstaat. Hierdoor gaan veel mensen op pad naar familie, vrienden of zoeken ontspanning aan het water of in de bergen.  Er is dus geen hond op straat. En ook geen kip. Alle reden om de winkel op tijd dicht te doen en ook te genieten van deze dag van de arbeid. Beentjes omhoog en toet in de zon! 

Vandaag was het de laatste dag van ruim zes maanden veel wandelaars, dagjesmensen, eilandhoppers en opvarenden van cruiseschepen. Iets meer dan zes maanden meerden er grote en kleine cruiseschepen aan met vakantiegangers die - afhankelijk van het vaarschema - een paar uur of een hele dag de tijd hadden om een glimp van het eiland te zien.  Vandaag lag er voor dit seizoen voor de laatste keer een groot cruiseschip in de haven. De winkeltjes zijn aangeveegd, de plantjes buiten een extra scheutje water en bij de cafeterias zijn de tafeltjes proper en de stoeltjes aangeschoven. Alles wordt voor een laatste keer uit de kast getrokken. Nog één dagje "knallen" voordat de (betrekkelijke) rust over de eilanden daalt.  foto: Gomera Noticias De economie van de Canarische Eilanden draait voor het grootste gedeelte om het toerisme, dat goed is voor maar liefst 80 procent van het bruto-inkomen van de archipel. Dankzij een van de mooiste klimaten ter wereld trekken de Canarische Eilanden j...

Het leek mij leuk om af en toe een inkijkje te geven in mijn werk, het atelier en de winkel. Hieronder zie je een kort filmpje van onze winkel hoe deze er de afgelopen vijf(!) jaar uit zag.  We zijn de afgelopen maanden op papier bezig geweest om de winkel een klein beetje anders in te richten. E, de heer des huizes, heeft losse kasten en de werktafels op schaalgrootte gemaakt en daarmee zijn we creatief gaan schuiven. Eerst werd het heel spectaculair, maar na een paar dagen nadenken en kauwen werd het een iets minder ingrijpende herinrichting. En daarna veranderde er nog wel wat, maar dat waren details.  We wilden in ieder geval meer ruimte achterin de winkel waar we werken, koffie drinken, een broodje eten en waar sinds enkele maanden Doerak ook verblijft. Met twee werkplekken, een bench en vier stellingkasten met materialen is het al snel krap. Helemaal als er een leverancier is geweest! Een paar extra vierkante meters bewegingsruimte was dus zeer gewenst. Na april wordt he...

 .... want de teller van bezoekers op mijn weblog staat bijna op de 100.000 - wie weet als jij dit bericht leest, ben je misschien wel nummer 100.000! En dat vind ik een kleine mijlpaal! In werkelijkheid is het veel meer, maar mijn blogs van vóór 2016 heb ik niet meer online staan. In de beginjaren was ik weleens aan het pionieren op het bloggers-vlak, en veranderde ik twee keer van hosting/provider. Daardoor is veel online verdwenen. De reizen naar de vluchtelingenkampen in Oeganda en Zuid Sudan bijvoorbeeld, en de belevenissen in en rondom het vestingstadje Muiden.  Die laatsten werden toentertijd zelfs gepubliceerd op de kabelkrant.... Ik heb nog wel de teksten als document maar het is heel veel werk om dat met terugwerkende kracht, inclusief foto's en linkjes weer online te zetten. Tijdrovend, dus blijft het liggen. Ik blog in ieder geval gewoon dóór.  Een gebruiksvriendelijke blog vind ik erg belangrijk, maar ook dat het geheel er mooi uit ziet voor de lezer - het is...

Google is bij iedereen bekend. Even iets 'googelen' (iets op internet opzoeken) is een werkwoord geworden en niemand vindt het gek als je dat zegt. De dominantie van Google is echter groot. Het marktaandeel in Europa schommelt nu rond de 90%. Dus Google heeft daarmee heel veel gebruikers in Europa.  Maar Google verzamelt zonder dat je het in de gaten hebt, daardoor veel informatie over jou en kan deze mogelijk delen met de Amerikaanse overheid, of verkopen. Dat idee staat mij niet aan.  In mijn tocht om zoveel mogelijk mijn digitale zaken los te koppelen van het land waar de oranje dwaas onzin uitkraamt, kwam ik op de website ioplus uit. Hierop worden verschillende (Europese) alternatieven uitgelegd. Nadat ik mijn mail al had verhuisd naar Proton, wilde ik nu weleens weten of er ook een goed alternatief is voor een zoekmachine. Nou, die is er.  Er is een Franse zoekmachine met de naam  Qwant , die privacy van de gebruiker belangrijk vindt, die geen persoonlijke gege...

Onze winkel met 45 vierkante meter staat vol met zelfgemaakte spullen. Allemaal met liefde gemaakt en naar eigen idee. Items met zeeglas, drijfhout en steentjes, of afbeeldingen gemaakt met handgeschreven woorden, boekenleggers met een kleine handgeschilderde decoratie of kaarten met een aquarel erop.  De twee openslaande deuren aan de voorkant staan altijd helemaal open, uitnodigend om een kijkje te komen nemen. Wij zitten achterin de winkel en werken daar aan nieuwe items. Het leek ons leuk om de bezoeker een kijkje in de keuken te geven en de maker aan het werk te zien.  Als er mensen binnenkomen, begroeten we ze, maar stuiven niet meteen op ze af. We vinden het zelf ook niet fijn om in een winkel meteen belaagd te worden. Als er interesse is, is het vroeg genoeg om actie te ondernemen en een praatje aan te knopen. We zijn trots op ons werk, vertellen dan graag over welke materialen we gebruiken en hoe het gemaakt wordt. We pakken de aankoop (hoe klein ook) transport-waardi...

Voor hen die mij vroegen welke keuze ik heb gemaakt met het overstappen naar een Europese provider en hosting : mijn voorkeur ging uit naar Proton .  Proton is een Zwitsers bedrijf en heeft verschillende abonnementen. Je kan je mail heel simpel overzetten in een gratis account, met vrijwel alle functies die Gmail en Hotmail ook hebben. Dat  overzetten is een fluitje van een cent, en je berichten door laten sturen vanuit je oude naar je nieuwe mailadres is ook niet al te ingewikkeld.  Ik heb besloten om mijn oude mailaccount (nu) nog een paar weken ernaast te houden, puur om zeker te weten of alles loopt zoals het moet lopen. Iets met wachtwoorden, control-freak en een gevoel.  Zakelijk (een betaald account) is ook alles over naar Proton. De mappenstructuur op Google Drive is precies hetzelfde in Proton, het heeft alleen een ander kleurtje 😉 Afgelopen weekend heb ik mij bezig gehouden met emailadressen veranderen bij bedrijven waar ik inlog om te bestellen. Ook even ...

Het hing voor ons al een poosje in de lucht. maar afgelopen week namen we écht de  beslissing. We stappen over van hosting en provider.  De beslissing werd versneld omdat de oranje baviaan aan de overkant van de grote oceaan steeds gekkere dingen ging doen en zeggen. En al zal niet alles wat hij uitkraamt bewaarheid worden, er zit een risico in dat we op een dag niet meer bij onze data kunnen. Althans, dat denken wij.  Even de knop omdraaien omdat hem de houding van Europa niet aanstaat en de toegang tot Hotmail, Microsoft en Google is niet meer mogelijk. En al zou dat tijdelijk zijn (en waarschijnlijk weer teruggedraaid worden) daar zit ik niet op te wachten. De digitale afhankelijkheid van Amerika is te groot. Dus ging ik op zoek naar een Europese leverancier. En die zijn er genoeg. Voor Europese mail programma's kan je hier kiezen naar wat jou aanspreekt. En zo kan je ook kiezen welke Europese aanbieder je wilt voor je foto opslag of Cloud.  Daarna is het een kw...

Een paar weken geleden kreeg ik een vraag of ik een olifantje kon maken op basis van de illustratie op een geboortekaartje.  Bij een opdracht moet ik altijd inschatten of het maken van een calligram (heel) gecompliceerd, of redelijk eenvoudig is. Hoe gecompliceerder de foto (of het voorbeeld) hoe meer tijd ik nodig heb om het te maken, en hoe langer de klant tijd/geduld moet hebben.   Het is voor mij geen probleem om de hele dag woorden, een naam of een tekst te schrijven, maar om de hele dag slechts één woord of een naam te schrijven is nogal geestdodend.  Ik wissel daarom mijn werk (en dus de opdrachten) graag af op een dag. Vaak begin ik met een gecompliceerde afbeelding en na een uur leg ik dat weg en werk aan iets eenvoudigs zoals twee harten voor een huwelijk .  Terug naar het olifantje op het geboortekaartje. Ik schatte het in als niet te gecompliceerd, maar wel bewerkelijk omdat er wat nuances in licht en donker in zitten.  Het verzoek was om geen ...

Om mijn werk een beetje te organiseren (wat heb ik gemaakt, met hoeveel woorden en op welke afmeting) heb ik een speciaal boekje.  Elke Calligram  die klaar is - vrij werk of een opdracht - wordt opgeschreven in mijn boekje. Het krijgt een uniek nummer, daarna volgt het onderwerp, het gebruikte woord en het totaal aantal geschreven woorden.  Diezelfde informatie staat ook achterop het gemaakte werk. Als het ingelijst is,ciscsat onzichtbaar voor de koper of de opdrachtgever. Daarom schrijf ik diezelfde informatie ook op een apart kaartje wat op de achterkant van de lijst zit, zichtbaar voor de lezer.  Het is een beetje meer werk, maar op die manier is mijn werk enigszins geregistreerd. Het is zowiezo leuk om per jaar te zien hoeveel werk ik heb gemaakt. In 2023 was dat een totaal van 280 stuks, in 2025 maar liefst 340!!

Ik zag het langskomen op internet. Zó handig om op tafel te zetten als je zo'n leuke kaart wilt maken of met de (klein) kinderen gaat knutselen. Stiften, pennen en potloden overzichtelijk bij elkaar. Handig om alles in één keer op tafel te zetten en nét zo snel weer opgeborgen!  ...Mag ik 'em dan in een doorsnede van 1.20 cm 😉 

Dagelijks komen er mensen in de winkel die rondkijken. Omdat ik achterin de winkel ook mijn werkplek heb, kan de klant een beetje meekijken "in de keuken" en ziet men het werk waar ik op dat moment mee bezig ben. Vaak laat ik dan zien hoe klein ik schrijf en wat ik daarmee kan maken . Harten bijvoorbeeld, voor een huwelijk, maar ook een bijzonder portret  , of een dier. Dit is Zoë. Opa en oma waren spontaan de winkel in gekomen en wilden weten of ik van haar een portret kon maken. Het is een verrassing voor haar papa en mama die samen met kleine Zoë op Hawaii wonen.   Op mijn vraag of ze nog meer beeldmateriaal hebben, krijg ik een hele reeks foto's van deze vrolijke dreumes te zien. Het is echt een lachebekje! Keuze genoeg, maar niet alle foto's zijn geschikt. Een foto waarbij het gezichtje deels afgewend is, met een muts op, of een guitig hoofdje met haartjes nat in het zwembad... ze vallen allemaal af.  Ik kies na het bestuderen van het aanbod, de bovenstaande fot...

Het is deze weken lastig om tijd te vinden. Tijd om een leuk patroon uit te zoeken voor de Kremke Soul Wool die al zo lang ligt te wachten om verwerkt te worden. Of om mijn ukelele weer te pakken en verder te oefenen met Ukulaliens . Tijd om mijn eeuwigdurende patchwork deken af te maken of om te beginnen met mijn lessen kunstgeschiedenis die inmiddels online klaar staan. En dan ook nog de kleine Doerak die groeit als kool!  Het is niet erg, omdat ik weet  waarom  ik geen tijd heb: het is hoogseizoen, we staan volop op extra markten (tot eind maart in ieder geval elke week minimaal eentje...) en aankomend weekend is volgepropt met een driedaagse kerstmarkt.  De stilte en rust voordat een markt begint is altijd heel fijn..... Even ademhalen voordat er een dag begint waarin ik afwisselend minimaal drie,maar veel vaker vier talen spreek.  Sinds vorig jaar hebben we onze producten ook in twee andere winkels staan. Een museumwinkel in het noorden van het eiland, e...

Vandaag begint de driedaagse Artis Manus Fair. Het grote plein wat vrijwel grenst aan het strand en de kleine jachthaven, staat vol met met tenten voor de Artesano/Artesana (m/v).  Een groot gedeelte van de ruim 70 deelnemende Artesanos komen van het eiland zelf, een kleiner gedeelte komt van andere eilanden. Iedereen moet officiëel solliciteren om deel te mogen nemen. Je moet aan gestelde voorwaarden en eisen voldoen en zoals het een goede Spaanse gewoonte betaamt, veel documenten en foto's aanleveren.  Woon je op het organiserende eiland, is de kans heel groot dat je deel mag nemen aan deze jaarlijkse Feria. Solliciteer je vanuit een ander eiland en is je sollicitatie helemaal compleet en goedgekeurd, dan kom je op de grote stapel en wordt er afgewogen welke artesano mag deelnemen, want men wil een grote diversiteit aan artesanos op de Feria. De deelnemers van andere eilanden druppelen op donderdagmiddag al binnen en het is met velen een warm weerzien. Er zoemt een positieve...

 Het is 07:00 als de wekker gaat. Een unicum. We gebruiken de wekker zelden en worden eigenlijk altijd wakker als de zon boven de horizon uit komt. En dat is op dit moment pas rond 08:00 uur..... Met enige tegenzin - want donker - stap ik uit bed.  Vandaag komt om 08:00 uur het eerste cruiseschip van het seizoen aan en wordt er van 10:00 - 15:00 uur een artesano markt georganiseerd in het centrum. Het is niet ver van onze winkel, dus we hebben besloten ons te splitsen vandaag. E, de heer des huizes staat in de winkel en ik sta op het marktje.  Na de thee - ontbijten doen we als een kleine tractatie straks op een terrasje - rijden we in de schemer naar de winkel. De tenten zijn deels al opgezet als we aankomen en het schip ligt al in de haven. Op de foto kan je aan het eind van de rij kraampjes een puntje van het cruiseschip zien. Eerst maar naar de winkel. We hebben zaterdag al veel klaargezet zodat we het makkelijk mee kunnen nemen en kunnen aankleden. Het is slechts een...