Zij van dat eiland

Toen we hier net woonden liep ik elke ochtend met de hond over het strand. In tegenstelling tot nu was dat nog niet verboden. Ik liep vroeg, op een tijdstip waarop vrijwel alle toeristen nog aan het ontbijt zaten, zo ergens rond negen uur.  Al lopend over het strand viel mijn oog op kleine glinsterende "steentjes". Bij het oprapen zag ik dat het glas was en stopte het in mijn broekzak. Het werd een gewoonte om dat te doen en elke keer kwam ik thuis met wat stukjes, vooral als de zee onrustig was (geweest) spoelde er veel aan. Soms sorteerde ik alles op kleur, gewoon voor de lol. Ik had geen idee wat ik er mee moest maar laten liggen kon ik ook niet. Overal waar de mens is geweest of heeft gewoond, is zeeglas te vinden. Het is niet anders dan aangespoeld glas wat eerst door de mens in de zee is gekwakt. Een fles wijn werd vroeger nadat ie leeg was gewoon in zee gegooid en brak in stukken op de rotsen.  Al die scherven worden gepolijst door de branding, de beweging van het wate...

Afgelopen weekend bladerde ik door allerlei foto's, digitaal geordend in mapjes per jaar. Ik zocht niets speciaal, gewoon een beetje bladeren. Mijn oog valt op een niet echt fotogeniek plaatje. Niets in scene gezet of opgeruimd maar gewoon een klein moment van "hoe het ooit was".  2016. Een foto uit het eerste jaar dat ik met kleine ingelijste tafereeltjes - gemaakt met strandvondsten - op marktjes stond. We woonden in een echt Spaans appartementen complex: veel gezinnen in kleine woningen en dunne muren. Aan de buitenkant van het complex waren de duurdere huizen, met ramen die uitzicht hadden op de straat.  De minder duren appartementen, zoals de onze, vormden de binnenkant van gebouw met ramen waarbij je ongeveer bij de buren op tafel kon kijken. Het deerde ons niet, we waren zielsgelukkig en voelden ons al echt Spaans.  Het was er (overdag) stil en knus. Vrijwel elke dag maakte ik nieuwe tafereeltjes met gepolijst glas, wat ik vond op het strand. E, de heer des huizes,...

Het is zó leuk om te maken en het kost bijna niets. Een vis gemaakt van drijfhout, die je kan ophangen voor het raam, in de tuin of om een saai hoekje wat gezelliger te maken.  De vis is gemaakt van drijfhout, wat het hele jaar aanspoelt op het strand. Ik verzamelde er veel van en spaarde het op in een kratje buiten. Op die manier kan het lekker drogen en eventueel aanwezige beestjes hebben dan nog de kans om te verdwijnen.  Dan begint het uitzoeken: ik zoek stukken uit die geleidelijk van klein (bij de staart) naar groot (midden van het lijf) en weer terug naar klein gaan (richting de kop). Kijk naar de foto... Ben ik tevreden, dan leg ik het lijf op deze volgorde apart. Niet meer aankomen! Daarna zaag ik uit een stukje resthout (in dit geval een plank van een pallet) de kop van de vis: Ik teken de vorm van een hartje en zaag het uit. Het is niet erg als het niet helemaal "strak" is.  Dan gaat het kleine muis-schuurmachientje in het stopcontact en schuur ik alle randjes ...

In de tour de France is het vandaag een rustdag. We zijn geen fanatieke wielren-fans, hoor! We kijken tijdens de siësta om de mooie beelden van Frankrijk en Spanje te zien. De omgeving uit de lucht, de kastelen, dorpjes, huisjes en kleuren en de ludieke dingen eromheen.  Soms is het spannend en worden we zelfs een beetje enthousiast over het werk wat de renners verzetten en juichen we even mee met de winnaar.  Tijdens de tour doe ik mijn eigen tour: tour de Fleece. De Tour de Fleece is in 2006 ontstaan toen een groepje spinners (met een spinnewiel, niet op een sportapparaat!) besloot de wielerronde van Frankrijk te koppelen aan een eigen 'race'. Een leuk idee: terwijl de wielrenners trappen, trappen de spinnen mee met het spinnewiel.  Voorraad zat om weg te spinnen maar ik koos ervoor om mijn eigen draai aan de tour de fleece te geven: tijdens het kijken naar de fietsende mannen, brei ik aan een zomer-trui-zonder-mouwen.  Met een draadje in een verlopend kleurtje is ...

Een bekende uitdrukking uit de reclamecampagne uit 1996 voor de margarine van Zeeuws Meisje. Maar daar gaat dit blog niet over. Wij zijn op een andere manier zuunig . Als je al even mee leest, weet je dat we in de bergen wonen. Niet echt afgelegen, maar in een klein gehuchtje op ongeveer 450 meter boven zeeniveau.  De "bewoonde wereld" is aan de kust waar alle faciliteiten zijn zoals een ruim gezondheidscentrum, een modern ziekenhuis, supermarkten en ook onze winkel.  Hemelsbreed is het 6 kilometer, over de weg is dat het dubbele:   12 kilometer. Het is een lange slingerende weg naar beneden van huis uit gezien.  De heenweg, naar de bewoonde wereld, rijden we geheel in zijn"vrij", want we rijden naar beneden. Regelmatig remmen we bij, om ons aan de veilige snelheid te houden maar in feite rijden we zonder benzineverbruik naar beneden.  ...al 204,4 kilometer gereden en volgens de teller kunnen we nog 620 kilometer vooruit.... We verbruiken daardoor aanienlijk min...

Begin mei sjouwden we samen alles nasr boven voor een nieuwe badkamer in een huisje van 200 jaar oud . De start van de renovatie van de badkamer door E, de heer des huizes.  Het duurde in totaal wat langer dan wat we tevoren hadden ingeschat maar op de badkamerdeur na, is het nu echt af.  De badkamerdeur haalde E, de heer des huizes, er aan het begin van de verbouwing uit. Dat scheelde een boel ruimte op de werkvloer! Nu is het het laatste wat er nog ingehangen moet worden.   De deur was diepbruin geschilderd en werd van alle verf ontdaan. Een enorme klus van vele uren schuren en krabben.... Wat er onder vandaan kwam was een mooie houten deur die nog vele jaren mee kan.   De afgelopen dagen zijn er met nauwkeurige precisie een aantal lagen lijnolie op de deur aangebracht. Een mooi natuurproduct wat bescherming bied én de deur mooier en geleefder maakt.  Kijk, zò zag de badkamer eruit voordat de sloophamer er doorheen ging en de helft van het huis een b...

Dit mannetje op Schiphol is altijd bezig met de tijd. In de klok is een acteur in een blauwe overall te zien die de tijd elke minuut tekent, en weer uitwist.   De maker en bedenker van deze geweldige klok is Maarten Baas . Hij heeft oog voor detail: aan de achterkant van de klok is een klein deurtje en een trap te zien, zodat de man ook daadwerkelijk ‘bij zijn werkplek kan komen. De klok verwijst naar de harde werkers op de luchthaven. Ik heb ademloos zitten kijken naar het filmpje hieronder. Wat een creatief idee! Ben je ooit op Schiphol , ga dan eens kijken! De klok hangt in Lounge 2 na de controle en hangt als een grote, transparante box aan het plafond. Je zal niet de enige zijn die met open mond naar dit bijzondere kunstwerk staat te kijken! 

 In afwachting van de storm die zou komen, hielden we vandaag de winkel dicht. Over de hele dag vielen er buien met af en toe een windvlaag. Nog niet echt bijzonder. Tijdens de koffie zie ik via een webcam die op de haven gericht staat, dat het daar nog alles behalve stormachtig is. Er schijnt zelfs een zonnetje! En dat op hemelsbreed 6 kilometer afstand. Een kijkje op Windy  verklaart alles: het hele lagedrukgebied verschuift langzamer dan gedacht. Maar het komt wel steeds dichterbij, de wind trekt steeds iets meer aan.  Vandaag, 19 maart, is het in Spanje Vaderdag. Er wordt altijd veel aandacht aan besteed, zowel op school als met allerlei activiteiten in de buitenlucht. Helaas is alles afgelast. Zelfs de begraafplaats - waar men ook graag naar toe gaat op dergelijke dagen om de vaders te herdenken - is dicht. Angélica Padilla, onze burgemeester, is erg attent. Ze heeft om er tóch gepast aandacht aan te besteden, een prachtige krans aan de poort van de begraafplaats lat...

Het leek mij leuk om af en toe een inkijkje te geven in mijn werk, het atelier en de winkel. Hieronder zie je een kort filmpje van onze winkel hoe deze er de afgelopen vijf(!) jaar uit zag.  We zijn de afgelopen maanden op papier bezig geweest om de winkel een klein beetje anders in te richten. E, de heer des huizes, heeft losse kasten en de werktafels op schaalgrootte gemaakt en daarmee zijn we creatief gaan schuiven. Eerst werd het heel spectaculair, maar na een paar dagen nadenken en kauwen werd het een iets minder ingrijpende herinrichting. En daarna veranderde er nog wel wat, maar dat waren details.  We wilden in ieder geval meer ruimte achterin de winkel waar we werken, koffie drinken, een broodje eten en waar sinds enkele maanden Doerak ook verblijft. Met twee werkplekken, een bench en vier stellingkasten met materialen is het al snel krap. Helemaal als er een leverancier is geweest! Een paar extra vierkante meters bewegingsruimte was dus zeer gewenst. Na april wordt he...

Bij Elizabeth las ik er over en ook in de reacties op haar blog: een hoofd vol creatieve ideeën maar nergens aan kunnen of willen beginnen. Soms is een nieuw project nogal groot en heb je moeite om ermee te starten. Want even zo op een halve middag ergens aan beginnen, werkt dan niet. Je hebt wat meer tijd nodig voor de voorbereidingen en daarna ermee aan de slag te gaan. Soms zitten er teveel ideeën in je hoofd of teveel "aanbod" in de kast waaruit je kan kiezen. Keuzestress, en uiteindelijk kom je tot niets.... Ik ben gezegend dat ik elke dag op het creatieve vlak bezig mag zijn, al is het qua werk beperkt tot papier, pen en verf. Zomaar een idee wat in je hoofd 'plopt' kan ik naar eigen believen wel of niet uitvoeren. Maar een hele dag in het atelier betekent niet automatisch dat het altijd "lukt" of dat ik doe wat ik eigenlijk eerst van plan was. Er moet ook "zin" zijn. Vooral als ik net een project het afgerond, voel ik een vacuüm.  Genoeg...

Veters strikken. Kinderen leren het al in groep 1 of 2 en krijgen er een heus diploma voor.  Het is een handigheidje wat je daarna in de rest van je leven vaak zonder nadenken doet. Je verleert het nooit meer. En dat is soms heel handig... Ik hoop dat de eigenaar van deze veters niet struikelt over zijn -nu- losse schoenen....

Ik zag het langskomen op internet. Zó handig om op tafel te zetten als je zo'n leuke kaart wilt maken of met de (klein) kinderen gaat knutselen. Stiften, pennen en potloden overzichtelijk bij elkaar. Handig om alles in één keer op tafel te zetten en nét zo snel weer opgeborgen!  ...Mag ik 'em dan in een doorsnede van 1.20 cm 😉 

Naast de winkel loopt een smal straatje. Aan de overkant daarvan zit een kleine maar gezellige pizzeria - de buren.  Ze hebben er een gezellig tentje van gemaakt met allerlei curiosa aan de wand. Buiten staan tafeltjes en stoeltjes en tussen twee ramen staat een hoge tafel met twee krukken. Erg gezellig, alle ruimte wordt benut.  Iedere avond halen ze de tafeltjes en stoeltjes weer binnen, en in de ochtend zetten ze alles weer neer. En elke keer als de hoge tafel is neergezet, zie ik Kuifje achter zijn hondje aan rennen..... Zie jij het ook?

Het is een heel klein werkje om ze te maken, en ze zijn zó schattig, deze kerst-schaatsjes! Ze doen het heel leuk als decoratie aan een kerstcadeautje, in de kerstboom, of opgeplakt op een kerstkaart. Het is niet moeilijk, je maakt zo'n schaatsje heel makkelijk even tussendoor en voor je het weet heb je er genoeg om volgend jaar unieke kerstkaarten sturen!  Wat heb je nodig?  * Kleine paperclips * Een restje dun garen in rood en wit (ik gebruikte durable katoen no. 8)  * Een passende haaknaald * Een stopnaald En een heel klein beetje haak ervaring... Ik wilde er eerst een filmpje van maken maar omdat ik linkshandig ben, haak ik "achterstevoren" en dat maakt het voor velen verwarrend. Daarom volgt hieronder de teltekening en wat aanwijzingen.  Kijk goed hoe de paperclip ligt. Het open uiteinde van de clip ligt aan de bovenkant. Op die bovenkant haak je 10 vasten.  Je verdeeld ze zoals aangegeven, op het middelste gedeelte waar het ijzer van de paperclip "dubbel" ...

Dag 14 van mijn Blogmas! Bij een  Blogmas  is het de bedoeling om elke dag in december een blog te schrijven, gerelateerd aan kerstmis.  Nou, dat gaat deze keer wel lukken met een knutsel berichtje, namelijk het maken van een schattig kerstmutsje.  Je kan ze gebruiken om een kerstcadeautje mee te versieren, je kan ze in de kerstboom hangen of een paar op een rijtje in de vensterbank zetten. Ze zijn niet al te ingewikkeld om te maken dus ook geschikt als knutselwerkje voor (klein) kinderen. Je hebt maar een paar dingen nodig:  Een leeg wc rolletje, een schaar, stopnaald met een groot oog en een bolletje garen.  Op de foto liggen drie kleuren garen, allemaal in een verschillende dikte dikte maakt niet zo heel erg uit. Ze liggen er ter decoratie, ik gebruikte het (heel goedkope)'bolletje witte synthetische garen. 1. Knip van het bolletje garen ongeveer 40-50 draadjes garen van ca. 30 cm lang. (op de foto zie je ze al liggen - rechts.) 2. Knip van het toiletrol...

Het is deze weken lastig om tijd te vinden. Tijd om een leuk patroon uit te zoeken voor de Kremke Soul Wool die al zo lang ligt te wachten om verwerkt te worden. Of om mijn ukelele weer te pakken en verder te oefenen met Ukulaliens . Tijd om mijn eeuwigdurende patchwork deken af te maken of om te beginnen met mijn lessen kunstgeschiedenis die inmiddels online klaar staan. En dan ook nog de kleine Doerak die groeit als kool!  Het is niet erg, omdat ik weet  waarom  ik geen tijd heb: het is hoogseizoen, we staan volop op extra markten (tot eind maart in ieder geval elke week minimaal eentje...) en aankomend weekend is volgepropt met een driedaagse kerstmarkt.  De stilte en rust voordat een markt begint is altijd heel fijn..... Even ademhalen voordat er een dag begint waarin ik afwisselend minimaal drie,maar veel vaker vier talen spreek.  Sinds vorig jaar hebben we onze producten ook in twee andere winkels staan. Een museumwinkel in het noorden van het eiland, e...