Zij van dat eiland

Saharastof is slecht voor de luchtwegen   stond vorige week in de krant en ook de NOS heeft een item over saharazand . Dat was voor ons al een poosje bekend. Dat Saharazand in declucht, heet hier Calima. Regelmatig komen er Calima  waarschuwingen voorbij op het journaal en de regionale kranten, waarbij er gewaarschuwd wordt: doe het rustiger aan, ga niet intensief buiten sporten, hou ramen en deuren gesloten.  Inmiddels wonen we hier meer dan tien jaar en in die tijd hebben we gezien dat de Calima steeds vaker voorkomt. Was het vroegâh een of twee keer per jaar, nu is zeven of acht keer per jaar echt geen uitzondering meer.  Het zijn dagen van een geelbruine of oranje hemel in plaats van strakblauw en de concentratie stof wordt steeds intenser hoe langer het duurt. Soms blijft het een week of langer hangen! De smaak van stof in je mond, kortademigheid en een laagje poederachtige stof op alles wat je vastpakt.  Het raam in de slaapkamer, waarvan ik het hout...

Aan het eind van de vorige eeuw - wat klinkt dat ver weg!! - kocht ik bij Albert Heijn een prachtige gietijzeren pan. Een mooi helderblauwe buitenkant en een diepzwarte binnenkant. Een pan voor het leven, zeg maar. Op de deksel was de knop "aangegoten" dus niet een losse knop met een schroef. De deksel was inclusief knop ook helemaal blauw.  Het was een pan waarbij je bonuspunten kon inleveren om de prijs iets aangenamer te maken. Want toen was voor mij 50 gulden uitgeven aan een mooie pan een behoorlijk hoog bedrag. Ik was er op slag verliefd op en hij stond vaak ook leeg, ter decoratie op het fornuis. Zó mooi vond ik hem. De pan was ideaal voor bijna alles. Goulash, stoofschotels, suddervlees of soep... Ik kon er mee lezen en schrijven. En de pan stond ook nog eens leuk op tafel! In de jaren die volgden sleepte ik de pan altijd achter mij aan. Bij verhuizingen was de blauwe pan het eerste stuk in de keuken wat voorzichtig en met aandacht werd ingepakt. Zelfs toen we alleen ...

Sinds mei hebben we na vele jaren werken weer een weekend zoals een groot deel van de bevolking: op zaterdag en zondag.  Zeker hier is het weekend nog heilig: op zaterdagmiddag om 14:00 uur sluiten de winkels en die gaan pas weer maandagochtend open. Een heerlijke rust daalt dan neer in de straten.  Sommige souvenirwinkels en een supermarkt blijven open maar met uitzondering van de restaurants kan je in het weekend nergens terecht. Zelfs het VVV kantoor en de paar kleine museums zijn in het weekend dicht!  Dat laatste vind ik dan wel weer een beetje vreemd op een eiland waar je van het toerisme leeft, maar voor de rest is het eigenlijk een verademing, zo'n weekend waarop alles dicht is. Een beetje zoals de jaren '70 in Nederland. Ben je iets vergeten? Pech. Maandag ben je de eerste.  Zelf genieten we er nu ook van, een heel echt weekend vrij. Helemaal nu de badkamerklus gedaan is. Qua "logistiek" zorg ik op vrijdag, als we naar huis gaan en langs de grote supermark...

Begin mei sjouwden we samen alles nasr boven voor een nieuwe badkamer in een huisje van 200 jaar oud . De start van de renovatie van de badkamer door E, de heer des huizes.  Het duurde in totaal wat langer dan wat we tevoren hadden ingeschat maar op de badkamerdeur na, is het nu echt af.  De badkamerdeur haalde E, de heer des huizes, er aan het begin van de verbouwing uit. Dat scheelde een boel ruimte op de werkvloer! Nu is het het laatste wat er nog ingehangen moet worden.   De deur was diepbruin geschilderd en werd van alle verf ontdaan. Een enorme klus van vele uren schuren en krabben.... Wat er onder vandaan kwam was een mooie houten deur die nog vele jaren mee kan.   De afgelopen dagen zijn er met nauwkeurige precisie een aantal lagen lijnolie op de deur aangebracht. Een mooi natuurproduct wat bescherming bied én de deur mooier en geleefder maakt.  Kijk, zò zag de badkamer eruit voordat de sloophamer er doorheen ging en de helft van het huis een b...

Zwijgzaam zoek ik naar een schroevendraaier. Een passende graag. Ik zie alleen handgrepen en als er dan eentje pak is het een priem of een platte schroevendraaier. Die laatste zijn er in veel maten en uitvoeringen maar daar heb ik helemaal niets aan (zucht..) ik zoek een kruiskopschroevendraaier en ook nog eentje die niet al te groot is.  Dat heb je als er geklust wordt. Overal ligt gereedschap wat in gebruik is. Ik wacht mijn moment af en als E, de heer des huizes, met de douchekraan bezig is pak ik de schroevendraaier. Voor de douchekraan is een Engelse Sleutel nodig en geen kruiskop schroevendraaier. Ik hou de schroevendraaier omhoog - de heer des huizes knikt - en zonder iets te zeggen loop ik naar het bouwpakket van Benotti. Ik pak de doos uit. Eerst een blad met pictogrammen - de taal van plaatjes is internationaal - waarop staat welke volgorde ik moet aanhouden om het kastje goed in elkaar te zetten. Daarna volgen alle onderdelen . Ze zijn netjes genummerd met een stickertje...

Alle materialen, apparaten en machines staan buiten, droog onder de veranda en elke ochtend begint E, de heer des huizes met een nieuwe lijst van werkzaamheden. Terwijl hij zich bezighoudt met de afbraak en daarna opbouw van de badkamer, vertrek ik naar de winkel om te werken. Een prima oplossing.  Zo fijn dat alles redelijk droog buiten kan blijven staan!  Het tweede deel van het huis (de badkamer en aangrenzend mijn atelier) is de bouwplaats, de rest van het huis blijft redelijk netjes. Het heel fijn om na de gedane arbeid aan een schone tafel te eten en op een comfortabele bank neer te ploffen, toch?  Het gaat langzaam. Een oud huis is als een oude dame. Te drastisch renoveren geeft niet het gewenste resultaat. Beter is het om voorzichtig te werk te gaan en voor zover het lukt, het oude te laten zijn voor wat het is. Maar iedereen weet ook dat er bij verbouwingen van een oud huis altijd verrassingen naar boven komen als het een en ander wordt weggebroken. Zo ook nu... ...

Met een badkamer die "in de stijgers" staat, is het even behelpen als het om de persoonlijke verzorging gaat.  Het leek wel of er een ontploft was toen alle tegeltjes van de muur waren... Wat een chaos! Tanden poetsen, wassen of douchen is niet meer mogelijk. Alles is inmiddels weggehaald, alleen de toilet staat nog wiebelig op zijn plaats. Die willen we zo lang mogelijk laten staan... Het is even behelpen en we voelen ons een beetje terug in de tijd: tanden poetsen doen we bij de keukenkraan. De beker met tandenborstels staat gezellig op de plank naast de borden en kopjes.   Douchen doen we buiten met de tuinslang en dat gaat prima met al 20 graden om half acht in de ochtend. Koud douchen deed ik toch al, dus daar veranderd niet zoveel aan. Soms hangt ik de tuinslang met een S-haak aan het wasrek in de nok van de overkapping en heb een heuse buitendouche.  Soms laat ik de tuinslang gewoon op de rol zitten en draai ik de kraan naar gelieve open of dicht. Het voelt da...

Vandaag reden we naar de winkel waar we drie weken geleden een waslijst aan spullen hadden besteld. We gaan namelijk de badkamer compleet vervangen!  Dat mag ook wel, want wat er nu in staat, komt uit de jaren '80 en is echt helemaal "op". De tegels zijn niet meer goed schoon te krijgen, de voegen kruimelen eruit en achter een flink aantal tegels klinkt het hol. Hoog tijd voor een renovatie dus. Het stond ook al drie jaar op ons wensenlijstje.  We hadden een mooie keuze gemaakt uit het kleine aanbod van wand- en vloertegels. Voor de rest wordt hier bijna alles uit de catalogus besteld. Prima als je al goed voor ogen hebt hoe de badkamer er straks uit moet zien.  Op de tegels na werd vandaag alles gebracht op straatniveau , zoals ze dat hier zeggen. Voor de rest moet je zelf zorgen dat je het in huis krijgt.  Zakken cement, tegellijm en voegen spul, een nieuwe toilet (met waterbesparende knop!) een douchewand en een wastafelmeubel. Alles staat onderaan de trap.  ...

Elk voorjaar is het "bal". Dan kruipen er zwarte duizendpoten uit de aarde richting de muren van ons huis. Vorig jaar rond deze tijd schreef ik er ook al over. Het ene voorjaar is het wat meer dan het andere voorjaar, alles is afhankelijk van de hoeveelheid regen, de temperatuur en de hoeveelheid zon. Meer regen, matige kou en veel bewolkte dagen zijn een garantie voor veel Ommatoiulus moreleti,  De Portugese duizendpoot.  Het is een plaag op de Canarische Eilanden, helemaal na een vochtige winter en nat voorjaar. Nou... laten we zo'n seizoen nou net achter de rug hebben!  Het is de natuur, en dat is waar. Maar het beestje heeft hier geen natuurlijke vijanden en dan is het hek van de dam... De eerste weken, zo ergens in februari gaat de plaag "pieken" en komen we ze overal tegen. Ze kruipen vanuit de aarde richting het huis, tegen de muren op richting het dak.  Elke ochtend veeg ik alles van de muren en het terras en schuif alles in een plastic zakje. Knoop eri...

 "Fruit en groenten zijn minder voedzaam dan voorheen" Zo kopt de National Geographic in een artikel uit 2022.   En het is niet het laatste artikel wat hierover gaat. De hoeveelheid voedingsstoffen in verse groenten en fruit is sterk afgenomen in vergelijking met dat was onze grootouders aten..... De reden is het grootschalige telen, het optimaliseren van de opbrengst (hoe meer hoe beter..) en de wijze van oogsten.  An apple a day keeps the dochter away gaat dus niet meer op....  Ik pak mijn krukje en ga maar wat níspero's plukken. Daarvan weet ik 100% zeker dat die nog vol vezels, vitamines en mineralen zitten en nog niet aangetast zijn door de welvaart. Nísperos groeien hier overal, je vindt ze aan de kant van de weg, in het wild en op verlaten stukken land. De boom staat twee terrassen lager dan ons huis en is metershoog. De bloesem was in november van verre al te ruiken en na drie maanden draagt de boom honderden oranje vruchten ter grootte van een pruim. Z...

Gemberthee? Een doodgeslagen pilsje..?  Nee. Na een nacht met heel veel regen ziet ons kraanwater er zo uit... Uit ervaring weten we dat dit twee dagen na de laatste regenbui verdwijnt. Omdat we niet weten wat deze verontreiniging is, gebruiken we het Brita filter op de kraan  niet. Gelukkig hebben we genoeg water in voorraad. Update over afgelopen nacht: De zeer heftige regen, gecombineerd met sterke wind zorgde voor druppels aan de balken van de voormalige "geitenschuur" - nu onze slaapkamer.  We weten dat we in de zomer aan de klus moeten.... Voorlopig blijft het qua weer nog even zo. Kniezen heeft geen zin, ik verdwijn straks lekker in mijn atelier.  Maar het is een rare winter....

 In afwachting van de storm die zou komen, hielden we vandaag de winkel dicht. Over de hele dag vielen er buien met af en toe een windvlaag. Nog niet echt bijzonder. Tijdens de koffie zie ik via een webcam die op de haven gericht staat, dat het daar nog alles behalve stormachtig is. Er schijnt zelfs een zonnetje! En dat op hemelsbreed 6 kilometer afstand. Een kijkje op Windy  verklaart alles: het hele lagedrukgebied verschuift langzamer dan gedacht. Maar het komt wel steeds dichterbij, de wind trekt steeds iets meer aan.  Vandaag, 19 maart, is het in Spanje Vaderdag. Er wordt altijd veel aandacht aan besteed, zowel op school als met allerlei activiteiten in de buitenlucht. Helaas is alles afgelast. Zelfs de begraafplaats - waar men ook graag naar toe gaat op dergelijke dagen om de vaders te herdenken - is dicht. Angélica Padilla, onze burgemeester, is erg attent. Ze heeft om er tóch gepast aandacht aan te besteden, een prachtige krans aan de poort van de begraafplaats lat...

Marlou vroeg of ik een seintje wilde geven als er oranje bloemen verschenen.... Ik had het nog niet zo snel verwacht maar ze zijn er, Marlou! Er zitten wel twee bloemen in de Pyrostegia !  Op de voorgrond zien je de geopende bloem, op de achtergrond een knop van de tweede oranje bloem... 

Wij zijn fans, grote  fans van Rugby. De sport oogt nogal ruig en ruw maar in praktijk is dat minder. Regels worden nageleefd, gevaarlijk spel afgestraft en de spelers hebben absoluut respect voor de beslissingen van de scheidsrechter.  Er is een bekende Engelse uitspraak: Rugby is a hooligan’s sport played by gentleman, football is a gentleman’s sport played by hooligans. (Rugby is een sport voor hooligans, gespeeld door gentleman; voetbal is een sport voor gentlemans, gespeeld door hooligans.) Vandaag is de "aftrap" van het Zeslandentoernooi (The Six Nations) waaraan Frankrijk, Wales, Engeland, Schotland, Ierland en Italië mee doen. Grote jongens, zowel als individu als team in de Rugby wereld.  Ik ben niet zo van aan de televisie gekluisterd zitten, maar dit is een uitzondering. We schuiven zelfs met het avondeten om op tijd klaar te zitten voor die paar weken in het jaar! 

Nee, geen koningshuis met een 24 jarig huwelijksjubileum en ook niet leven het koningshuis nu twee dames zich aangemeld hebben als reservist. Nee joh! Oranje boven voor ons omdat we hem eindelijk in huis hebben ... De Pyrostegia Venusta . In het Nederlands beter bekend als de vlamtrompet. Hij doet zijn naam eer aan met die kleur!  Oorspronkelijk groeit deze oranje vrolijkerd in Brazilië, Argentinië, Paraguay en Bolivia. Hij heeft een (sub)klimaat nodig om uitbundig te groeien en bloeien.  Het is een snelle klimmer die wel 10 meter hoog kan groeien en in de wintermaanden een zee van oranje bloemen geeft. In onze vallei zie je er veel en ze verbergen vaak een lelijk hekje, een afzichtelijke muurtje of een vervallen bouwwerk.  Nou hebben wij niets van dat alles, maar wel een nietszeggend stalen hekje wat ons behoedt om op het aardappelveld wat lager ligt te kukelen, als we langs het huis lopen. Het pad is ruim anderhalve meter breed hoor, maar toch staat daar een hek. Daar z...

We wonen hemelsbreed ongeveer 8 kilometer van de kust. De weg naar ons huisje slingert vanaf de kust langzaam omhoog naar zo'n 450 meter hoog.  Best wel veilig met betrekking tot de stijgende zeespiegel zou je denken. Maar sinds deze week ligt dit onderaan de trap naar ons gehuchtje... Is het een stille waarschuwing voor een enorme zeespiegelstijging? Of voor nog meer hemelwater?    Wat weet men wat wij niet weten......? 

Terwijl storm Francis voor veel zoet water zorgt waar we heel blij mee zijn, wordt het water de kraan met de minuut bruiner.  De buurman van verderop waarschuwde mij gisteren al bij de supermarkt " Het water wordt weer bruin, buurvrouw, sla maar wat water in want het kan wel tot nà het weekend duren! " Zijn winkelwagentje stond vol met grote flessen drinkwater.  Het heeft te maken met de hier en daar gebrekkige waterleidingen en aansluitingen die hier allemaal bovengronds liggen. Er gaat weleens iets stuk, er lekt weleens een leiding of een tussenliggende bassin heeft een gebrekkige aansluiting. En in de bergen is die wirwar van leidingen, bassins en koppelstukken lang niet zo eenvoudig te controleren als in bijvoorbeeld Almere of Wijk bij Duurstede.  We hebben nog een aardige hoeveelheid op voorraad maar slaan toch nog wat flessen in.   Dat wordt weer even sjouwen de 100 traptreden de berg op. We zien het maar als de charme van wonen op een eiland.

Totdat we hier kwamen wonen had ik nog nooit van adventskaarsen gehoord. Wel van de adventstijd, maar ook die term kende ik niet van huis uit. Thuis, in ons streng protestantse gezin, werd er nooit over de adventstijd gesproken, laat staan over de adventskrans of over het gebruik van de gebruikte kleuren en het wekelijks aansteken van een volgende adventskaars.  Het kleine eiland in de Atlantische Oceaan is - net als Spanje - een katholiek land en kent veel kerkelijke rituelen. Mijn eerste gedachte was dat de adventskaarsen ' dus' daar vandaan kwamen, uit het katholieke geloof. Deels klopt het: de traditie van de adventskrans en -kaarsen is een oude katholieke gewoonte die dateert uit de Middeleeuwen, bedoeld als spirituele voorbereiding op Kerstmis. Maar dit gebruik is in de 19e eeuw ook geïntroduceerd in de protestantse kerk, door de Duitse theoloog Wicher. Het was een onderdeel van zijn zendingswerk. Hoewel sommige protestantse kerken het gebruik ervan vermijden, omdat het...

Van één van de weinige foto's van vroeger weet ik dat we met kerst een kerstboom in huis hadden. Ik weet het, omdat ik met mijn handje naar een bal reik. Het was een echte kerstboom met van die grote ouderwetse elektrische lichtjes, 'kralen kettingen' en de klassieke ballen en figuurtjes - alles zilverkleurig. ...het sierlijke vogeltje.... ...het klokje.... De gedeukte bal... Daarna volgde er een periode waarin ik mij niet kan herinneren dat er een kerstboom in huis stond. Was het om de streng religieuze redenen? Of was het gesleep met een boom, de kamer op zijn kop en de naalden die tot nog in maart te vinden waren, gewoon te veel gedoe...?  Wel was er altijd een kerststukje op tafel, met een rode kaars er in. Af en toe ging de kaars aan en bleef het licht in huis uit. Je werd er vanzelf een beetje stil van. Eenmaal uit huis kocht ik wél elk jaar een kerstboom. Eerst een afgezaagde, die je liters water moest geven maar waarvan de naalden tóch uitvielen. Elke dag als het g...