Waar het allemaal begon

Afgelopen weekend bladerde ik door allerlei foto's, digitaal geordend in mapjes per jaar. Ik zocht niets speciaal, gewoon een beetje bladeren. Mijn oog valt op een niet echt fotogeniek plaatje. Niets in scene gezet of opgeruimd maar gewoon een klein moment van "hoe het ooit was". 

2016. Een foto uit het eerste jaar dat ik met kleine ingelijste tafereeltjes - gemaakt met strandvondsten - op marktjes stond. We woonden in een echt Spaans appartementen complex: veel gezinnen in kleine woningen en dunne muren. Aan de buitenkant van het complex waren de duurdere huizen, met ramen die uitzicht hadden op de straat. 

De minder duren appartementen, zoals de onze, vormden de binnenkant van gebouw met ramen waarbij je ongeveer bij de buren op tafel kon kijken. Het deerde ons niet, we waren zielsgelukkig en voelden ons al echt Spaans. 

Het was er (overdag) stil en knus. Vrijwel elke dag maakte ik nieuwe tafereeltjes met gepolijst glas, wat ik vond op het strand. E, de heer des huizes, had in een hoekje van de slaapkamer een werkblad gemaakt, waar ik de zaken in wording kon laten liggen, en niet aldoor opzij hoefde te schuiven omdat we gingen eten. De foto is een kijkje in mijn allereerste, kleine werkplek. Gemaakt terwijl ik op de hoek van ons bed stond, want zo groot was de kamer niet. 

We sliepen overigens het grootste gedeelte van de tijd buiten, op het kleine dakterras. 

Overdag was het een L-vormige bank met matrassen en veel kussens. 's Avonds reden we de lage tafel in de hoek van de L, draaiden de matrassen een kwartslag en hadden een perfect bed. Het sliep heerlijk onder de sterrenhemel! Alleen bij regen (af en toe een bui tussen november en april) sliepen we binnen.

Je hebt geen enorme studio nodig om iets moois te creëren. Alleen een tafel, daglicht, een hart vol passie en in mijn geval potten vol schatten uit de oceaan die ik verzamelde op het strand. In dit hoekje werd elk ruw stukje zeeglas en elk klein kiezelsteentje zorgvuldig gesorteerd en verwerkt in een kleine afbeelding. 

Elke kunstenaar begint ergens, en ik ben zo dankbaar voor dit bescheiden hoekje waar ik ben begonnen en waar ik de kans had om te groeien!