Zij van dat eiland

We voelen ons op het eiland altijd veraf van alles, ver van de grote boze wereld. Ver van allerlei leuke of nuttige winkels en ver van alle Europese onrust. E, de heer des huizes, leest online diverse kranten en luistert naar verschillende podcasts om op die manier zich een beeld te vormen van wat er zich afspeelt in de wereld. Ik luister parttime mee. We houden soms ons hart vast voor wat er allemaal gebeurt en zijn blij dat we hier wonen.  Door de afstand blijft het nieuws een beetje op afstand. We zitten niet te wachten op de grote boze wereld.  Ondanks dat we allebei in de Randstad zijn opgegroeid zijn we na zoveel jaar op een heel rustig eiland (bijna) niets meer gewend als het gaat om grote steden, veel mensen, fastfood, winkelcentra, snelwegen en drukte. Grote winkelketens zoals de Aldi, Lidl, El Corte Ingles, Leroy Merlin en Mac Donalds zijn hier niet. Daarvoor moet je aan de overkant zijn, op één van de grotere eilanden zoals Tenerife of Gran Canaria. Ook dat noemen w...

Spanjaarden vinden een traditionele rij om te wachten - tien mensen die onnodig achter elkaar staan ​​en naar iemands achterhoofd staren - dom en niet sociaal. Ze hebben een heel andere manier om op hun beurt te wachten.  Ik moest er aan wennen... Ooit stond ik in een winkel en wilde bij de vleesafdeling iets uit de vitrine. Er stonden twee mensen te wachten. Oh fijn, dan kan het nooit lang duren! Maar toen verscheen er vanaf de zijkant een vrouw met toetjes in haar hand. En een man komt uit een andere hoek met tomaten. En voor ik het wist had ik vier mensen voor me. WAT GEBEURT ER? Dat is de onzichtbare Spaanse wachtrij . En er is een simpele systeem : Je komt aan en roept: " ¿Quién es el último?” (wie is de laatste?). I emand steekt zijn hand op. " Yo.” Dat is alles. Die persoon is nu het persoon die je in de gaten moet houden. Je on thoudt het gezicht, het shirt of de jurk. Heb je het goed onthouden? Perfect. Want vanaf dat moment ben je "VRIJ". Vrij om even te ...

Van de zeven vachtjes zijn er nu drie gekaard. Ik dacht het met 1x kaarden wel te redden maar om makkelijk te kunnen spinnen blijkt 2-3 keer kaarden wel heel fijn. Meer werk, maar de wolvezels liggen daaarna mooi evenwijdig, en bijna alle kleine strootjes en vuiltjes zijn er dan uit. Wat overblijft is een mooie wollige luchtige batch, klaar om te spinnen.  Ook met deze handeling verdwijnt er weer wol in de vuilnisbak: kort geknipte stukjes, de zogenaamde dubbele sneden of "short cuts".  Short cuts: Wanneer een wolscheerder met het scheerapparaat over de huid van het schaap gaat, wordt de wol in het mooiste geval en bij een ervaren scheerder, in één vloeiende beweging strak op de huid afgeschoren. Als de scheerder echter een stukje overslaat of de tondeuse niet dicht genoeg op de huid houdt, ontstaat er een oneffenheid. Gaat de scheerder er vervolgens nóg een keer overheen met zijn tondeuze om het glad te maken, dan vallen er kleine afgeknipte stukjes wol in de afgeschoren vac...

Spanje staat erom bekend dat ze laat eten en ook veel vaker dan de gebruikelijke drie maaltijden zoals in Nederland. Na ruim tien jaar kan ik wel zeggen dat het een beetje genuanceerder ligt. In verband met de warmte is het eetpatroon in Spanje anders en ook de werkdagen zijn anders ingedeeld. Hierdoor eet je op andere momenten. Het ontbijt (desayuno) is normaal gesproken tussen 06:30 en 08:30 uur. Het is een lichte start van de dag met een kop koffie en toast met (aardbeien) jam of met olijfolie en dunne plakjes tomaat met peper en zout. Kinderen krijgen vaak een schaaltje melk met cereals, vruchtenyoghurt of (vroeger meer dan nu) een beker warme melk met wat mariabiscuitjes om te dopen.  De volgende "maaltijd" is eigenlijk een tussendoortje om de tijd tussen ontbijt en het late middageten te overbruggen: Almuerzo. Tussen 10:00 en 11:30 uur gaat vrijwel iedereen die werkt even het kantoor uit. Je neemt pauze en drinkt koffie buiten kantoor koffie drinken bij je bureau is nie...

De maaltijden in je kindertijd hebben een grote en blijvende invloed op je keuze van voeding én gezondheid op latere leeftijd. Wetenschappelijk onderzoek laat zien dat de smaken en producten waarmee je als kind opgroeit, de blauwdruk vormen voor het eetgedrag de rest van je leven.  Voor mij heel herkenbaar. De warme maaltijden vroeger waren een weinig creatieve afwisseling van aardappelen, groenten en vlees. Op vrijdag vaak macaroni, die zaterdag opgebakken werd en op zondag aten we soep, die werd zaterdags al gemaakt. De ene week tomatensoep, de andere week groentensoep.  Met een rigide moeder die een afkeer had van vrijwel alle soorten vlees, kwam er eigenlijk alleen een nogal zoute gehaktbal uit de keuken. Of een gehaktgerelateerde variatie zoals een slavink. Heel soms een speklapje of een dikke plak gebakken boterhamworst.  Andersoortig vlees zoals stooflapjes, kipfilet, draadjesvlees of hamlappen kwamen niet op tafel, evenals gevogelte of vis. Het kerstsfeer verhoge...

Mensen zijn gewoontedieren en de fabrikanten spelen daar slim op in. Een herkenbare verpakking is daarin een grote speler. Van oudsher zat zuivel in flessen en had elke soort een eigen kleur dop van dun aluminium. Gortepap, vanillevla en chocoladevla waren nog wel te herkennen maar al die flessen met "iets wits" erin waren door die gekleurde doppen toch wel heel handig. Later werden het kartonnen pakken en zat volle melk in donkerblauwe pakken, of pakken met veel donkerblauwe accenten. Lichtblauw was voor halfvolle melk, groen voor yoghurt en rood voor karnemelk. Zo weet je zonder veel nadenken welke soort zuivel je hebt.  Niet hier. Hier heeft het ene merk de volle melk de rode accenten, bij een ander merk heeft juist de halfvolle melk de rode kleur e  is de magere melk zelfs roze accenten. Je moet dus goed opletten welke melk je in je karretje stopt! Twee foto's met twee merken melk naast elkaar. Waar de één donkerblauw voor volle melk gebruikt, heeft de ander daar de l...

De eilanden hebben steile wanden van vulkanisch gesteente. Een weg aanleggen is niet altijd even makkelijk. Helemaal niet als er nog geen gereedschap voor is ontwikkeld... Deze foto is ongeveer een eeuw geleden gemaakt. Een foto van de aanleg van de weg Agaete - La Aldea op Gran Canaria.  Hangend aan touwen aan kliffen, met de zee in hun rug, hakten de mannen stukjes rots weg, boorden gaten voor dynamiet en explosieven, zonder veiligheidssystemen die bij het geringste falen een einde van hun leven zou betekenen. Wegen aanleggen was toen nog noest handwerk... 💕 Superleuk dat je mijn blog leest!  Heb je genoten van dit artikel? Ik deel mijn verhalen en tips met ontzettend veel liefde en plezier met je. Met een klein, virtueel kopje koffie steun je deze blog enorm. Zo help je mij om gratis fijne inspiratie te blijven maken. Klik op de knop hieronder en drink eentje met me mee!  

Eind maart begon ik met de hoorcolleges kunstgeschiedenis  om de grijze bovenkamer actief te houden en te voorzien van nieuwe input en dat is heerlijk. I k merk dat mijn interesse voor een groot deel ligt bij textiel en kleding, oude technieken en verwerkingsvormen. En dat kan je niet (altijd) los zien van de brede kunstgeschiedenis.  Er zijn onderwerpen of stijlperiodes die ik minder interessant vind en andere kunnen mij niet lang genoeg duren.  Soms is hetgeen ik hoor en zie zó overweldigend en is E, de heer des huizes, de pineut als ik na de les de koptelefoon afzet. Dan moet ik het even kwijt. Bijvoorbeeld over het tapijt van Bayeux. Ik zou het graag een keer in het echt willen zien! Het tapijt van Bayeux is eigenlijk geen echt tapijt. Het is een beroemd historisch borduurwerk van maar liefst 70 meter bij 50 centimeter en  wordt ook wel het wandkleed van Bayeux genoemd. Het is rond 1068 gemaakt maar waar  het precies is gemaakt is niet bekend, men...

Afgelopen weekend bladerde ik door allerlei foto's, digitaal geordend in mapjes per jaar. Ik zocht niets speciaal, gewoon een beetje bladeren. Mijn oog valt op een niet echt fotogeniek plaatje. Niets in scene gezet of opgeruimd maar gewoon een klein moment van "hoe het ooit was".  2016. Een foto uit het eerste jaar dat ik met kleine ingelijste tafereeltjes - gemaakt met strandvondsten - op marktjes stond. We woonden in een echt Spaans appartementen complex: veel gezinnen in kleine woningen en dunne muren. Aan de buitenkant van het complex waren de duurdere huizen, met ramen die uitzicht hadden op de straat.  De minder duren appartementen, zoals de onze, vormden de binnenkant van gebouw met ramen waarbij je ongeveer bij de buren op tafel kon kijken. Het deerde ons niet, we waren zielsgelukkig en voelden ons al echt Spaans.  Het was er (overdag) stil en knus. Vrijwel elke dag maakte ik nieuwe tafereeltjes met gepolijst glas, wat ik vond op het strand. E, de heer des huizes,...

Begin mei sjouwden we samen alles nasr boven voor een nieuwe badkamer in een huisje van 200 jaar oud . De start van de renovatie van de badkamer door E, de heer des huizes.  Het duurde in totaal wat langer dan wat we tevoren hadden ingeschat maar op de badkamerdeur na, is het nu echt af.  De badkamerdeur haalde E, de heer des huizes, er aan het begin van de verbouwing uit. Dat scheelde een boel ruimte op de werkvloer! Nu is het het laatste wat er nog ingehangen moet worden.   De deur was diepbruin geschilderd en werd van alle verf ontdaan. Een enorme klus van vele uren schuren en krabben.... Wat er onder vandaan kwam was een mooie houten deur die nog vele jaren mee kan.   De afgelopen dagen zijn er met nauwkeurige precisie een aantal lagen lijnolie op de deur aangebracht. Een mooi natuurproduct wat bescherming bied én de deur mooier en geleefder maakt.  Kijk, zò zag de badkamer eruit voordat de sloophamer er doorheen ging en de helft van het huis een b...

Deze afbeelding heb ik ooit eens opgeslagen. Vaak genoeg moet ik er aan denken als ik iets lees of hoor zeggen wat totaal niet klopt. Voor alle duidelijkheid: Ik weet ook niet alles! En ook ik roep weleens iets wat ik bij nader inzien moet bijstellen omdat het genuanceerder ligt dan ik eerst dacht.  Maar wat ik wel weet is dat er veel te makkelijk vanuit wordt gegaan dat, als iets op internet gepubliceerd wordt, het de waarheid zou zijn. En dat is lang niet altijd zo. Het vak als journalist is langzaamaan uitgehold. Onder druk van snel scoren ,  kijkcijfers en pageviews is er geen tijd (meer) voor een gedegen feitenonderzoek, hoor en wederhoor en nog minder aan waarheidsvinding.  Soms lijkt het gewoon een kwestie van 'knippen en plakken' van het ene nieuwsplatform naar het andere.  Het nieuws van tegenwoordig moet vooral snel en het liefst een beetje spectaculair zijn, anders is de lezer alweer afgehaakt. Schreeuwerige koppen en hijgerige tekst. Veel tijd om goed o...

Je kent ze vast wel, de Haagse Hopjes. Het verhaal gaat dat Baron Hendrik Hop zijn koffie met room en suiker te lang op de kachel had laten staan, waardoor het een soort ingekookte gekarameliseerde massa was geworden. In stukjes gehakt, als een soort snoepje, bleek het alsnog heel smakelijk. Het hopje was geboren. Ik vond ze altijd erg lekker, vooral onderweg in de auto, vlak na aanvang van de reis, hoe klein of groot ook, een Haags Hopje.  Lange tijd was Rademaker de bekendste producent en kon je de hopjes in zo'n schattig rood blikje kopen.  Helaas het de producent begin 2025 besloten de productie van de hopjes te beëindigen, wegens economische redenen (?) en teruglopende vraag....  En dat laatste geloof ik niet. Volgens mij waren de Haagse Hopjes niet meer "hip" en misschien wel een beetje ouderwets. Konden niet meer mee in de moderne tijd.... Zo jammer! Want nu moeten we op zoek naar een alternatief. En de hopjes-die-op-hopjes lijken, smaken lang niet zo lekker als di...

Het waren onze eerste dagen samen en we wandelden úren door de sprookjesachtige wereld met die witte deken! De voeten en neuzen waren koud maar onze harten warm. Ik schreef onze namen in de sneeuw die tegen een hek aan was gewaaid....... en daaronder de datum: 02·01·2010 ......

Spanje viert na Nochebuena maar één kerstdag, gewoon 25 december. Lekker overzichtelijk. Daarna gewoon weer over op het leven van alledag. Dit in tegenstelling tot Nederland waarop 25 en 26 december officiële kerstdagen zijn en alles gesloten is. Die tweede kerstdag is iets vreemds, want niet alle landen hebben dit. Dan is internet (op de juiste manier gebruikt) een grote bron van informatie. De tweede kerstdag blijkt van oorsprong de dag van de Heilige Stefanus, de eerste christelijke martelaar. Dus niet gelinkt aan enige vorm van kerst.  Werd deze Stefanus eerst nog wel herdacht, heel langzaam veranderde dit en groeide dit - tot groot genoegen van de kerkvaders - uit tot een tweede (religieus getinte) kerstdag. Men kon het nog eens dunnetjes overdoen met zijn eigen invulling in de vorm een extra kerkdienst, een zangdienst of een kinder-kerstdienst.  Thuis moesten wij op eerste kerstdag twee keer naar de kerk, en op tweede kerstdag nóg een keer. Geen speciale kinderdiensten...

Vroeger was ik gék op de grote musketkransen, gevuld met fondant. Bij opa en oma hing in de kerstboom voor ieder kleinkind een musketkrans die we op nieuwjaarsdag kregen. Ze waren in mijn herinnering wel 7 of 8 centimeter doorsnee en echt dik.  Het lijkt erop, maar op bovenstaande foto zijn de musketkransen een stuk dunner en lang niet zo mooi gevormd als die in de boom uit mijn herinnering.  Zo'n eerste hap, met al die kleine "kraaltjes" in je mond en daarna het zoet smeltende fondant, heerlijk!  Later kocht ik ze ook, de grote om met een rood lint op te hangen in de kerstboom, en veel kleine kransjes in rood, groen en wit voor in een glazen schaal op tafel. Ik bleef er van eten, ze haalden hooguit eerste kerstdag...  Tegenwoordig eten we ze nauwelijks. Soms komt er als verrassing een pakketje lekkers uit Nederland. We merken dat onze smaak veranderd na zoveel jaar in het buitenland, want  het smaakt anders.  Anders dan in onze zoete herinnering.... Heb j...

 Wat is een blogmas over kerst niet mag ontbreken is.... Kerstvakantie! Ik heb er geen bijzondere herinneringen aan. Vrij van school, dat dan weer wel, maar over het algemeen was het in de vakanties helpen in de huishouding. Strijken, plinten stoffen, stofzuigen, boodschappen doen, of de was vouwen.  In de ochtend lag er een geschreven briefje op tafel met taken die gedaan moesten worden. Daar zal in de kerstvakantie niet vanaf geweken zijn. Pas daarna mocht ik naar vriendinnetjes of iets anders doen. De huishoudelijke taak ging voor.  De afgelopen jaren met de winkel, het hoogseizoen in de winter en de daarbij behorende stapel opdrachten, was een kerstvakantie ondenkbaar. Vaak kwamen er rondom de kerstdagen cruiseschepen aan met toeristen die juist voor kerst nog iets bijzonders wilden kopen.  Dit jaar is de kalender ons goed gezind. In de dagen tussen afgelopen weekend en 25 december staan geen cruiseschepen gepland. Een perfect moment voor een minivakantie! Onze ...

 Bij kerst hoort al sinds 1223 de kerststal, toen Franciscus van Assisi in Italië een levende kerststal organiseerde om het kerstverhaal meer beeldend te maken voor zijn gelovigen. In de daarop volgende jaren vond dit veel navolging in de kerken in de vorm van uit hout gesneden kerststalletjes.  Waren het in eerste instantie alleen een paar figuurtjes, al snel werd de stal uitgebreid met verschillende dieren en later ook de kamelen en de drie Wijzen uit het Oosten. Vanuit de kerk werd het gebruik van de kerststal in het gezin aangemoedigd: zo kreeg het hele kerstverhaal veel meer beeld. In de loop der jaren kwamen er steeds meer figuurtjes bij. In Spanje is men er dol op, een kerststal hoort erbij! En dan heb ik het niet over een eenvoudig klein stalletje met wat poppetjes, maar over een uitgebreide stal waarbij elke jaar wel een nieuw figuurtje wordt gekocht om het nog mooier en uitgebreider te maken. Doorgaans zijn de figuurtjes niet veel groter dan 10 - 20 cm.  Ook eta...