Zij van dat eiland

Na een heerlijke siësta, waarbij Doerak halverwege even buiten heeft staan blaffen, maak ik koffie en loop naar buiten. De deur staat als we thuis zijn altijd tot laat op de avond open, alleen met flinke wind of regen gaat de deur dicht. Dat Doerak in- en uitloopt is alleen maar fijn. Hoort hij wat, of dénkt hij wat te horen, dan kan hij vrij heen- en weer lopen en aan iedereen laten weten dat hij de waakhond is. In tegenstelling tot Nederland, zijn blaffende honden hier heel gewoon. Veel honden lopen los rond het omheinde huis of worden in hokken gehouden voor de jacht. Loopt er iemand langs, dan wordt er luid geblaft. Horen ze iets wat ze niet kennen, dan wordt er lang geblaft. Dénken ze dat er iemand langs loopt, of dénken ze iets te horen , ook dan wordt er geblaft. Welkom e n el campo -  welkom op het platteland van Spanje.  Geblaf hoort hier bij de geluiden van de natuur, van buiten. Net zoals het geblaat en gemekker van de geiten en schapen die ongeveer 100 meter ...

 ...Alleen heeft hij het zelf niet in de gaten. Veel te druk met het nog steeds springen naar vlinders, het volgen van de dikke hommels en het eindeloos terugbrengen van zijn speeltjes. Of ze juist allemaal weer een nieuw plekje geven. Doerak  was gisteren jarig en precies negen maanden bij ons.  Met 53 cm hoog en 13 kilo is het een schrielhaantje. Er zit geen grammetje vet aan en is één bonk spieren. Daardoor is hij ook heel wendbaar en een vliegensvlug ventje: als je naar binnen loopt, loopt hij netjes met je mee. Maar als je de deur sluit, is hij met dezelfde draai naast je, ook weer naar buiten gelopen.  Het gebeurt maar al te vaak dat wij hem na de laatste wandeling binnen zoeken (ligt hij onder de bank..?) maar dat hij nog even een snuffel-rondje doet in het stukje tuin voor de veranda.  Zijn bench is zijn eigen gekozen hol: soms slaapt hij er nog in, soms liggen alleen zijn speeltjes er. Hij vind àlles leuk, als wij er maar bij zijn.  Een Lobo Hereño...

In de zomer vind ik een ijsje heerlijk. Vanille, citroen of straciatella zijn klassiekers maar altijd goed. Hier is het voor Nederlandse begrippen altijd,zomer, maar als het ook op de kalender zomer is, smaakt een ijsje het allerlekkerst! De heladeria  vlakbij onze winkel heeft veel smaken zelfgemaakt ijs. Amarena - met dieppaarse kersen, Menthe, met mint en stukjes chocolade of met Gofio: gemalen geroosterde granen waar hier normaal gesproken ontbijtpap van wordt maakt. En niet zo lang geleden liet hij ons romig ijs proeven waarin Bastognekoekjes zaten...!  We kopen af en toe een ijsje bij hem. Even lekker genieten, een kleine verwennerij. Ondanks dat de smaken geweldig zijn, maak ik nog liever thuis een ijskoude smoothie met fruit wat ik zelf schoongemaakt en in porties ingevroren heb. Wat zelfgemaakte yoghurt of sojamelk erbij en de staafmixer erop. IJsblokjes als topping, en klaar is het! Minder vet en ik weet precies wat erin zit.  Gaven we Bas nooit zoiets, Doerak ...

Slechts 5 minuten van ons huis beginnen de uitlopers van het Parque Nacional Garajonay . Een lastige naam? Nee hoor, spreek de G uit als een zachte 'k' en maak van de j een 'g' en je hebt zomaar de Spaans woord te pakken.  Sinds 1986 staat dit natuurgebied op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Het natuurgebied is een van Europa's grootste en best bewaarde laurierbossen. Miljoenen jaren geleden bestonden veel delen van de aarde uit een dergelijk regenwoud. Tijdens ijstijden is dat grotendeels verdwenen, maar hier op la Gomera is nog een deel te vinden. Een groot deel van het gebied bestaat uit laurierbomen die wel 40 meter hoog kunnen worden. Wij wonen aan de rand en wandelen eigenlijk zó het gebied in wat heel uitgestrekt is. Op sommige plekken wijkt het bos een beetje en heb je prachtige doorkijkjes die je meteen heel nietig doen voelen. Het bos is zó uniek en maakt zoveel indruk, daar word je vanzelf een beetje stil van. Soms steken we een smalle waterstroom over. ...

Doerak groeit. ..6 maanden: op het smalle pad in de bergen. Hij is nu 8 maanden en is het liefst om ons heen. Als E, de heer des huizes, in de tuin aan het werk is en ik ben in het atelier, is hij druk met controleren of het bij ons allebei nog goed gaat. Hij dribbelt van de één naar de ander en drukt zijn neus zo af en toe tegen mijn been. Steelt het liefst de lap waarmee ik mijn aquarel kwasten schoonmaak en de tuin sleept hij met de afgesnoeide takken en springt achter bijen en vlinders aan.  Hij groeit een beetje uit zijn puppy-lijf, krijgt van die lange slungelige poten en is af en toe ook nog wel onzeker. Volgens Doerak leven we in een heel gevaarlijk gebied en moeten we voor veel gewaarschuwd worden. Want een sloffende buurman, een wapperende handdoek bij het raam of een omwaaiende gieter zijn echt levensbedreigende zaken.  Hij vindt vreemden niet leuk en heeft tijd nodig om aan andere mensen te wennen. Een prima kwaliteit, want het hoeft geen allemansvriend te wo...

 In afwachting van de storm die zou komen, hielden we vandaag de winkel dicht. Over de hele dag vielen er buien met af en toe een windvlaag. Nog niet echt bijzonder. Tijdens de koffie zie ik via een webcam die op de haven gericht staat, dat het daar nog alles behalve stormachtig is. Er schijnt zelfs een zonnetje! En dat op hemelsbreed 6 kilometer afstand. Een kijkje op Windy  verklaart alles: het hele lagedrukgebied verschuift langzamer dan gedacht. Maar het komt wel steeds dichterbij, de wind trekt steeds iets meer aan.  Vandaag, 19 maart, is het in Spanje Vaderdag. Er wordt altijd veel aandacht aan besteed, zowel op school als met allerlei activiteiten in de buitenlucht. Helaas is alles afgelast. Zelfs de begraafplaats - waar men ook graag naar toe gaat op dergelijke dagen om de vaders te herdenken - is dicht. Angélica Padilla, onze burgemeester, is erg attent. Ze heeft om er tóch gepast aandacht aan te besteden, een prachtige krans aan de poort van de begraafplaats lat...

.. Het zijn vragen die constant in het koppie van Doerak aanwezig zijn. Je kan de vraagtekens bijna in cirkeltjes boven zijn hoofd zien zweven. Hij houdt zijn koppie scheef en knippert naar ons met zijn hazelnoot bruine ogen.  Wat  gaan we doen?? Gaan we naar buiten? Wat heb je in je hand? Is dat voor mij? Wat zit er in je jaszak? Is dat voor mij? Kan ik dat eten? Wat bedoel je nou eigenlijk? Ja, gisteren snapte ik heus wel je commando "zit". Maar vandaag weet ik even niet wat je bedoeld. Die ritselende blaadjes zijn veel interessanter!  Waarom mag ik niet in de planten liggen/gaten in de sokken maken/achter de poes aan rennen, aan mijn riem kauwen of een poosje voor me uit zitten blaffen? Of het baasje dagelijks helpen bij het rekken en strekken op de yogamat? Het ziet er niet uit, ze kan beter een voorbeeld aan mij nemen!  En waarom mag ik niet brommen naar dat hondje in de spiegeling van het raam? Er staat toch heus een ander hondje mij na te doen.... En nog eens ...

Doerak woont nu twee maanden bij ons en is een watervlug en intelligent hondje. Lange tijd wisten we niets van zijn herkomst, alleen dat hij uit een nestje van vier kwam: hij had nog drie zusjes.  Inmiddels hebben we wat meer informatie over hem.  Doerak is een Lobito Herreño . Vertaald betekend dat kleine wolf van El Hierro.  Het is een inheems ras wat tot voor kort uitsluitend op El Hierro voorkwam en werd gebruikt voor het hoeden van schapen en geiten. Ze hebben een korte dichte vacht met donker dekhaar maar daaronder opvallend lichtgekleurd haar. Zijn staart lijkt zwart maar als je de jaren opzij schuift, zie je een blonde ondervacht.  Ze staan bekend om de werkdrift, de onvermoeibaarheid, de trouw aan het gezin, ze zijn waaks en terughoudendheid naar vreemden. We zien het allemaal terug in Doerak. Hij wil graag nieuwe dingen leren maar heeft (nog) de aandachtsspanne van een doperwt. Snel afgeleid huppelt hij achter een vlinder aan, springt in een bloemperkje om ...

Lange tijd 'liep ik achter' als het ging om programma's op televisie en series die populair waren in mijn jeugd. Omdat wij om religieuze redenen geen televisie in huis hadden (het was een bron van kwaad en een afgod..) had ik geen idee wat ik bij  Hamelen of Q en Q  moest voorstellen. Mijn beste vriendinnetje op school vertelde er weleens enthousiast over maar ik had er geen beeld van. Swiebertje, Ren je Rot en Oebele gingen compleet langs mij heen.  Pas veel later had ik zelf een televisie in huis en keek ik weleens wat, maar het ding stond maar weinig aan. Gewoon, omdat ik het veel leuker vond om creatief bezig te zijn. Tot het moment dat in november 1989 de Walt Disney tekenfilm de kleine Zeemeermin  op video uitkwamen. De aankoop werd de start van een traditie. Belle en het Beest, Alladin, Sneeuwwitje, Lady en de Vagebond, Peter Pan.... elk jaar zo rond november werd er een nieuwe Walt Disney tekenfilm uitgebracht en keken we met kerst naar de nieuwste film. A...

Het is deze weken lastig om tijd te vinden. Tijd om een leuk patroon uit te zoeken voor de Kremke Soul Wool die al zo lang ligt te wachten om verwerkt te worden. Of om mijn ukelele weer te pakken en verder te oefenen met Ukulaliens . Tijd om mijn eeuwigdurende patchwork deken af te maken of om te beginnen met mijn lessen kunstgeschiedenis die inmiddels online klaar staan. En dan ook nog de kleine Doerak die groeit als kool!  Het is niet erg, omdat ik weet  waarom  ik geen tijd heb: het is hoogseizoen, we staan volop op extra markten (tot eind maart in ieder geval elke week minimaal eentje...) en aankomend weekend is volgepropt met een driedaagse kerstmarkt.  De stilte en rust voordat een markt begint is altijd heel fijn..... Even ademhalen voordat er een dag begint waarin ik afwisselend minimaal drie,maar veel vaker vier talen spreek.  Sinds vorig jaar hebben we onze producten ook in twee andere winkels staan. Een museumwinkel in het noorden van het eiland, e...

Die vraag kreeg ik de afgelopen week veel te horen. Een update volgt hieronder!  Een week geleden haalden we Doerak op en wat was afgelopen week enerverend, druk, maar vooral leuk! Ik werkte de hele week thuis aan opdrachten en vrij werk, om hem zo snel mogelijk zindelijk te krijgen. Pas dan kan hij mee naar de winkel.  Thuis is zijn ruimte beperkt tot de huiskamer en de keuken. De rest van het huis is voorlopig verboden terrein en gebarricadeerd. Wij moeten hoog over een plank heen stappen om naar de toilet te kunnen bijvoorbeeld, maar dat is van tijdelijke aard. In de huiskamer staat zijn bench, dat is zijn plek waar hij zal slapen en waar hij is als er niet met hem gespeeld wordt. Puppies zijn nieuwsgierig en kruipen overal op en onder, zien overal iets te spelen in en hebben - totdat ze gewisseld hebben - een ongelofelijke kauw-honger.  Alleen als we 100% aandacht kunnen geven en in de kamer zijn, mag Doerak uit zijn bench. Het is de plek waar hij 's nachts in slaapt,...

Dan gaan we Doerak ophalen!  In de afgelopen weken zijn we regelmatig even naar hem toe geweest, hem even laten wennen aan onze stemmen en geur. In de praktijk betekent dat op de arm nemen en hem dicht tegen je aan houden. Lekker laten snuffelen aan je huid en haren.  Het groepje puppies wat we de eerste keer zagen in de opvang, is inmiddels al aardig geslonken. Eerst liepen er een stuk of acht, afgelopen week waren er nog maar drie puppies. Alle ukkies hebben een nieuw huis. Dat het stiller wordt en de hondjes wat meer "alleen" zijn, gaat op deze manier heel geleidelijk.  Sinds tien dagen draag ik 's nachts een oud t-shirt, een tweede shirt ligt onder mijn kussen. Ze worden niet gewassen en het wordt al aardig smoezelig, precies wat de bedoeling is. Het shirt gebruiken we om hem vanaf de eerste dag al even alleen te laten in zijn bench. Onze geur aan het shirt zal hem een beetje helpen om zich niet helemaal alleen te laten voelen.  Eigenlijk konden we hem afgelopen ...