Zij van dat eiland

Na drie dagen op de Fuussekaul hebben we het wel weer gezien. Alles is keurig aangeharkt, de camping tiptop in orde en schoon. En het grappige is, dat we daar na drie dagen genoeg van hebben. De camping ligt tussen groene heuvels en we hebben er met Bas heerlijk gewandeld. Nu willen we weer wat anders zien. We gaan richting de Vogezen. Luxemburg, voordelig tanken! Het loopt tegen twaalven als we Luxemburg uit rijden. Omdat de brandstof hier een stuk voordeliger is, gooien we vlak voor de grens met Frankrijk, de Land Rover nog maar eens vol. Bij het tankstation staat een langere rij. Doet slechts één van de vier pompen het? Is een er limiet gesteld waar wij niets vanaf weten? Nee. De lange rij wordt door iets heel anders veroorzaakt.... Het is bijna lunchtijd en het pompstation verkoopt blijkbaar zeer smakelijke broodjes en baguettes. Er staat maar één medewerker. Er staan klanten die brandstof willen afrekenen, maar ook binnenlopende klanten (van het naastgelegen industrieterrein) ...

Wildkamperen in Europa is op een paar plekken na, bijna niet meer mogelijk. Jammer, want het leek ons tevoren zo leuk om te doen. Ergens in een bos of aan de rand van een veld... Eenmaal onderweg zagen we het ook, borden waarop het verbod duidelijk staat aangegeven of slagbomen op cruciale hoogte waardoor een busje of camper er niet onderdoor kan. Soms zij er plekken waarvan je de toestemming moet hebben van de landeigenaar. Even langs gaan of een berichtje sturen en wachten op toestemming, dan kan wildkamperen nog. Neem je toch het risico om ergens op een landweggetje te gaan staan en de eigenaar en/of politie komt vragen stellen, dan heb je heel wat uit te leggen. Er zijn in de loop van jaren heel veel campers bij gekomen, die allemaal fijn in het wild willen kamperen en 'puur natuur' willen staan. Hierdoor is er al heel wat verpest doordat er rommel blijft liggen. Er wordt illegaal sanitair-water geloosd of de natuur wordt kapotgereden. Geen wonder dat gemeenten, regio's...

  Ook in Nederland is het inmiddels een heerlijke zomer. Wij hebben er in ieder geval optimaal van genoten. Met temperaturen van 27 graden of hoger, voelden we ons er helemaal thuis. We hebben in Nederland met de Land Rover in Wapse aan een pad gestaan en we liepen gemiddeld 5 kilometer per dag door de natuur. Het was Nederland op zijn mooist! Na het opnieuw zien van familie en vrienden zakken we langzaamaan weer naar het zuiden. We gaan richting België en Luxemburg. Bij Maastricht is heel wat veranderd, we rijden nu onder de stad door in plaats van een heel eind door de stad. Het scheelt veel tijd! Ook in België is het hartje zomer. Als we de overnachtingsplaats opdraaien, geeft de thermometer nog boven de 30 graden aan. Het is een ruime plek bij de voormalige Blegny mijnen . Het is èèn van vier mijnen in Europa waar het ondergrondse zo goed als intact is gebleven en voor bezoekers toegankelijk is. Nee, we gaan er niet in. De informatie bovengronds laat genoeg zien hoe benauwd en...

De zon liet zich na twee regendagen toch weer zien. Dus stonden we op een mooie zomerdag naast de auto een ontbijtje te maken onder de luifel. Gezellig! Terwijl ik aan de achterkant van de Land Rover de nodige zaken bij elkaar zocht, hoorde ik een vreemd sissend geluid. E, de man des huizes, had het ook in de gaten en ging – gewapend met brandblusser – meteen op onderzoek uit. Het kwam onder de motorkap vandaan. Het sissende geluid nam in volume toe en voordat we het wisten, werd het alarm van de auto spontaan geactiveerd! De alarmlampen knipperden, de toeter liet van zich horen en ook een nog zwaardere sirene klonk in de vroege ochtend…. Wát een lawaai!!! Met een duik onder de bestuurdersstoel weet E, de heer des huizes, de accu los te koppelen waardoor het lawaai net zo snel weer verstomd als dat het begon. WAT IS DIT?? We kijken elkaar aan. E, de heer des huizes, doet de motorkap open. Ik sta op gepaste afstand want ben geen held in dit soort zaken. Daar komt geen rook of geur van ...

  Na een heerlijke tijd op het plekje aan de Weser zijn we inmiddels terug in het hoge Noorden van Nederland aangekomen. Hier rijden voelt ook wel weer een beetje als bekend terrein. We zoeken via internet een kampeerwinkel op om de kromme staanders van de luifel te vervangen want zo'n geplakte punt is niet echt een sterk punt. Ook schaffen we een zgn. voerton aan waarin ik de vuile was kwijt kan. Handig opgeslagen, er slingert geen wasgoed overal rond en de ton is makkelijk onder de Land Rover te plaatsen. Maar, de voerton doet ook dienst als wasmachine! Voerton als wasmachine De voerton vul ik voor 2/3 wasgoed, daarna vul ik de ton met heet water uit de kraan totdat al het wasgoed onder staat. Ik zorg ervoor dat er altijd ongeveer 15 - 20 cm onder de deksel ruimte (leeg) blijft. Ik gooi er een schepje Biotex bij, draai de deksel er goed op en zet de voerton een paar keer op zijn kop en weer terug rechtop. Daarna zet ik koffie en ga ik lekker zitten. Ik plaats de ton tussen onze s...

Regelmatig maak ik gebruik van verschillende apps om een plekje te zoeken. Caramaps is er zo eentje, maar ook Park4night  en Campercontact  raadpleeg ik geregeld. Qua prijzen zijn ze niet allemaal even up-to-date maar het is ideaal om een plekje in een streek te vinden en dan door te kunnen klikken naar de website. Daar staan dan vaak wel de actuele prijzen. Op basis van deze drie apps kiezen we een plek uit. We rijden gemiddeld 250 - 300 kilometer binnendoor. Dat is echt voor ons een maximum, maar smaken verschillen natuurlijk. Met de nodige pauzes komen we dan rond een uur of vier aan op de plek waar we willen zijn. Het voordeel is dat je de overnachtingsplek nog goed bij daglicht kan bekijken. Valt het tegen of blijkt er geen plek te zijn, dan kan je altijd nog uitwijken naar een andere locatie. Vandaag kwamen we bij het schippersdorpje Gieselwerder aan. Gieselwerder ligt aan de Weser en bestond als klein gehucht al in 1093. Oud dus, met veel bewaarde oude huizen. Het lag ...

We hebben slechts twee dagen aan het water op camping Muehlenteich gestaan waar we na de oversteek over de Elbe waren neergestreken. Het uitzicht was geweldig aan het meertje en er waren nog niet veel campinggasten. Maar het constante geluid van de A-61 waar we nog geen 2 kilometer vanaf bleken te staan, overheerste zowel overdag als 's nachts. Het was een continue geruis. Wat heerlijk om dan zonder probleem zomaar alles in te kunnen pakken en ergens anders te gaan kijken! We gaan gewoon op zoek naar een ander plekje. Terwijl we rijden, maaien we met één arm regelmatig even naar het plekje achter de bijrijdersstoel. Bas heeft daar zijn eigen vaste plaatsje en als we rijden, ligt hij aan één stuk door te snurken. Het is zo'n lieverd en hij is zó zoet, dan moet 'ie af en toe een aai krijgen! Ik heb van een vierkant stuk matras een soort kader gemaakt: een rechthoek uit het binnenste gesneden waardoor alleen de randen blijven staan. Daar een oud stuk dekbed onder vastgezet en ...

Het was dus niet zo'n heel rustige nacht. Grappig dat als ik de vogels hoor en het eerste ochtendlicht er is, ik heerlijk in slaap val... Al met al komen we niet eens erg moe ons bed uit. Het is wel fris en met een fleece trui aan maken we ontbijt. E, de heer des huizes, zet de route van vandaag uit en om even na negenen rijden we de parkeerplaats in de buurt van Hohenlockstedt af. Eén keer rechts en dan meteen links.. en voor we het weten zitten we op een soort karrenspoor tussen bomenrijen. Wat mooi, hier houden we wel van! Tussen de bomenrijen door, zien we glooiende landerijen met graan. Opeens schiet er een paar meter voor de Land Rover een ree over het pad heen en als we zijn pad kruisen, zien we aan de linkerkant een tweede ree staan. Wat een mooi begin van de dag! Over de Elbe We rijden richting de rivier de Elbe. Een rivier die ontspring in het Reuzengebergte in Tsjechië en ruim 1160 kilometer lang is. 'Boven' Hamburg heeft de Elbe geen bruggen, je kan alleen op so...

A lleen "rijden en overnachten" is niets voor ons. Als we ergens staan, staan we er liever wat dagen achter elkaar om de omgeving te leren kennen. De camperplekken die gratis zijn en vaak door de gemeenten beschikbaar worden gesteld, worden goed gebruikt, er staan bijna altijd meerdere campers of busjes. Het geeft een soort saamhorigheid als je de nacht in gaat. Terwijl je elkaar alleen maar even hebt gegroet als je aankomt. Na ons bezoek aan het eiland Fur zijn we via kleine weggetjes, weer naar het pontje gereden. We hadden even oponthoud door wandelend verkeer op één van de weggetjes... Hij had geen haast en vond waarschijnlijk dat 'ie meer recht op het weggebruik had dan wij. Nog even gestopt om een Fur-paspoort als souvenir te kopen en een paar Toms Skildpadde, een lekkere lokale chocoladelekkernij. ... de schildpad smaakte heerlijk! Daarna zijn we het Limfjord terug naar het vasteland van Denemarken overgestoken. De grijze hemel en donkere wolken beloofden niet veel...