Gewone tijden

 

Eindelijk, na heel veel jaar, gaan we naar gewone openingstijden. We werkten in de eerste jaren (vanaf 2016) alleen in de weekenden op lokale (ambachts) marktjes. Heel vroeg op in de ochtend om over slingerweg en naar de andere kant van het eiland te rijden. 

We reden in het donker weg en als de zon op kwam waren we ongeveer op het hoogste punt van het eiland, ruim 1350 meter. Vaak was de temperatuur daar niet hoger dan een graad op tien. Daarna zakten we weer af naar beneden, naar de kust, waar de temperatuur alweer een stuk aangenamer was. Op sommige markten moest je wachten tot je een plek toegewezen kreeg, op andere wekelijkse markten hadden we een eigen vaste plek. Alles eigenhandig opbouwen, aankleden, aantrekkelijk maken.

Aan het eind van de dag alles weer inruimen en reden we de route in omgekeerde volgorde, maar nog wel bij daglicht. Vertrokken we van de markt, dan was het vaak lekker warm. In de zomers was het op de top van het eiland qua temperatuur ook aangenamer: rond de 20 graden - en soms nog wat meer. Maar in de winter bleef het daar dan ook altijd een stuk frisser, ook al was het aan de kust een graad of 20. 

Die tijden liggen achter ons. In 2020 - in de chaos van de beginnende Covid crisis - hoopten we met het openen van een klein winkeltje, toch iets te verdienen. Want alle markten waren gecanceld voor onbekende tijd. En geen marktjes betekende geen inkomsten. Dus een klein winkeltje moest voor ons de oplossing brengen. We waren alle dagen open, om maar elke verdwaalde toerist te kunnen verwelkomen in het winkeltje van slechts 6 vierkante meter (zonder toilet...). 

 Een online shop zou wellicht ook helpen, want klanten uit alle windstreken  bleven vragen of we werk konden opsturen, of dat ik in opdracht iets kon maken. 

Dus maakte ik een online shop binnen mijn website, die ik jaren later overzette naar een commercieel platform: Etsy. Een prima beslissing want het allemaal zelf ontwikkelen was veel werk (en daarmee tijd). 

Na ruim een jaar werden er op de eilanden weer mondjesmaat marktjes toegestaan - met heel strenge toegangseisen - maar waren wij inmiddels overtuigd dat het winkeltje een betere oplossing voor ons was. Geen lange reistijden meer, geen zorgen over een opstekende wind die alles met één vlaag van je tafel kon blazen of een plotse regenbui waarbij snel handelen cruciaal was. Een vaste locatie voelde veel beter!

Er was echter wel een probleem, we waren een beetje uit de kleine behuizing aan het groeien...

Op 25 mei 2021 kregen we de sleutel van een veel grotere winkel, met wel 45 vierkante meter vloeroppervlak! Best wel een dingetje om dat in korte tijd opnieuw helemaal te vullen maar ook dat lukte...

In het najaar van 2021 kwam het toerisme weer redelijk op gang er stonden er ook weer cruiseschepen ingepland. Alles werd langzaam weer normaal. We besloten om - uitzonderingen daar gelaten - op zondag en maandag de winkel dicht te doen. Op maandag, omdat we dachten dat het dan altijd rustig zou zijn, net als de zondag. En de uitzonderingen: als er grote cruiseschepen ingepland stonden gingen we - willekeurig welke dag - open. Maar in basis zondag en maandag dicht: een soort van "weekend" leek ons na al die hectische jaren ook weleens fijn. 

En nu staan we op een punt waarop we de openingstijden nóg een beetje aanpassen: we zijn tijdens werkdagen geopend en zijn in het "echte" weekend vrij. 

Toeristen houden over het algemeen veel minder rekening met werkdagen of weekend, en wij kunnen wat makkelijker het sociale leven aandacht gaan geven. Dat speelt zich hier meestal op de vrijdagavond en het weekend af. 

Morgen hebben we voor het eerst vrij. Het voelt als heel speciaal!