Kleine Doerak

Doerak groeit.

..6 maanden: op het smalle pad in de bergen.

Hij is nu 8 maanden en is het liefst om ons heen. Als E, de heer des huizes, in de tuin aan het werk is en ik ben in het atelier, is hij druk met controleren of het bij ons allebei nog goed gaat. Hij dribbelt van de één naar de ander en drukt zijn neus zo af en toe tegen mijn been. Steelt het liefst de lap waarmee ik mijn aquarel kwasten schoonmaak en de tuin sleept hij met de afgesnoeide takken en springt achter bijen en vlinders aan. 

Hij groeit een beetje uit zijn puppy-lijf, krijgt van die lange slungelige poten en is af en toe ook nog wel onzeker. Volgens Doerak leven we in een heel gevaarlijk gebied en moeten we voor veel gewaarschuwd worden. Want een sloffende buurman, een wapperende handdoek bij het raam of een omwaaiende gieter zijn echt levensbedreigende zaken. 

Hij vindt vreemden niet leuk en heeft tijd nodig om aan andere mensen te wennen. Een prima kwaliteit, want het hoeft geen allemansvriend te worden. Het is ook een eigenschap van het ras, wat nog heel authentiek is. 

Maar met Snip wil hij vriendjes worden. De foto is niet echt supergoed, maar als je kat én hond op schoot hebt, is een foto maken niet echt makkelijk. 

Snip vindt het maar "zozo" en gedoogd dat drukke gedoe van Doerak. Je ziet haar hoofdje soms fronsen en denken " waarom moest die hond die zo onbeholpen aan komt rennen en soms zo ongecontroleerd kan bewegen hier komen wonen..." 

Maar ze is er inmiddels al aardig aan gewend en zoekt toch ook wel toenadering. Maar dan op een veel beschaafder manier natuurlijk...😉

Het is een vrolijk en actief gabbertje die snel en graag leert: "zit" en "af" zit er goed in en als hij eten krijgt moet hij op afstand zitten en wachten. Als ik zijn brokken neerzet, mag hij er niet naar toe, maar pas als ik heb gezegd dat het mag. Hij houdt het wachten al ruim 20 tellen vol! Meer dan voldoende. Op die manier heeft hij het commando "wacht" geleerd. 

Tegenwoordig krijg hij niet zo vaak meer zijn eten op die manier. Hij moet nu echt "werken" voor zijn eten. En dat vindt hij toch leuk!!!

Ik leg wat brokken in het midden van zijn lap (oud afgeknipt t-shirt) en maak er een dikke knoop in. Er gaan brokken in zijn "kong" en ik pruts brokken in andere speeltjes en leg ze op verstopplekjes. Aan hem de taak om zijn neus te gebruiken (je hoort hem werken!!) en de brokken te vinden. Hij is er al snel een kwartiertje zoet mee, veel langer dan als ik hem zo zijn brokken in zijn bak geef. 

Hij houdt van kauwen op zijn speciale speelgoed en verschillende kluiven. Vooral tijdens het wisselen van zijn gebit verslond hij heel wat van. De dierenarts noemde hem gekscherend Piraña (de piranha) omdat hij in zijn wissel-periode heel veel kauwmateriaal verslond.

Geen enkel moment heeft hij op schoenen of meubels gekauwd of iets anders gesloopt. En daar zijn we heus wel blij mee.... 

Vanmiddag kreeg hij voor het eerst een echt bot. En echt een bot zoals je in tekenfilms ziet. 😉 Rauw, want harder en daarmee veiliger. Met stukjes vlees eraan waaraan je veel en lang moet peuzelen om het eraf te krijgen. 

Na een half uurtje is hij er moe van en haal ik het bij hem weg. Genoeg voor vandaag.