Overstappen van energieleverancier

 ...dat leek mij nog een heel gedoe, overstappen van energieleverancier hier in Spanje. Waar ik tegenop zag, was toch nog een beetje de taal.

Elke taal heeft zijn eigenaardigheden en de Canarische eilanden zijn daar geen uitzondering op. Sterker nog, het Spaans wat hier gesproken wordt, is niet echt het klassieke Spaans te noemen wat je op school of in een cursus leert. Het is een dialect wat doorspekt is met woorden en verbasteringen uit Cuba, Venezuela en Zuid Amerika. 

Een bus van bujvoorberld het openbaar vervoer heet geen autobús maar guagua, aardappelen zijn geen patatas maar papas, cholas zijn teenslippers en niet chanclas en de levering van electriciteit in huis noemen ze hier luz, licht - en niet electricidad. 

Enfin, terug naar de overstap van de ene naar de andere electeiciteitsleverancier. Het leek mij best een horde om te nemen in een land waar het er regelmatig erg bureaucratisch aan toe gaat. Met veel documenten, papieren, stempels en handtekeningen. En veel ingewikkelde taal....

Mijn Spaans is heel redelijk, mits men niet gaat "ratelen". Men heeft er een handje van om in alle enthousiasme steeds sneller en luider te gaan praten. Dan hou ik het niet meer bij. Tel daarbij de lokale- en niet-onderwerpgerelateerde termen, en ik ben het spoor bijster. 

Gesprekken zijn voor mij rustiger als ik de persoon kan zien bij een loket of in een winkel. Dan spreekt mijn gezicht (bij een hoge snelheid van het gesprek) boekdelen, of ik kijk als een konijn in de koplampen van een auto. Dat snappen ze gelukkig wel en gaan ze langzamer praten. Als het écht lastig wordt is het zelfs nog met handen en voeten uit te leggen. Helaas is er geen kantoor waar ik terecht kan. 

Het overstappen naar een totaal groene leverancier van luz gaat hier compleet digitaal. Geen papieren podt of contracten meer, maar ook geen kantoor op ons kleine eiland waar ik even binnen kan lopen en in hoge nood via mijn mobieltje Translate kan gebruiken. Is dat makkelijker? Ik had het gevoel van niet. Nu moest ik alles zelf uitdokteren en dus schoof ik de overstap even een weekje voor mij uit.

Gisteren zette ik mij achter de computer want het gaat over een jaarverschil wat wel op kan lopen tot meer dan € 250,00. Serieus geld, dus hup met de geit! 

Het ging allemaal redelijk voorspoedig, totdat het systeem de postcode niet herkende. Nadat ik dat omzeilt had, ging het mis met mijn aansluitingsnummer. Na een half uur prutsen en niet vooruit komen, plopte op het scherm de vraag omhoog of iemand met mij mocht bellen om de aansluiting te realiseren. 

Ik klikte op 'Si' en dacht dat het de volgende dag wel zou zijn voordat er gebeld zou worden.... Maar nee, nog geen 10 minuten later ging mijn mobieltje: de nieuwe leverancier, een aardige mevrouw van de help desk die alles rustig met mij doornam. Het was even lastig om mijn naam, achternaam en emailadres goed op alle formulieren te krijgen want een José, Maria of Carmen zijn namen die bekend in de oren klinken. Maar een Mirjam (met een 'j' erin en een Hollandse achternaam) is andere koek. Dat werd dus alles letter voor letter spellen (de A van Andalucía, de T van Toledo...) kostte eigenlijk nog de meeste tijd. 

Nog geen half uur later was alles geregeld en zijn we overgestapt naar Iberdrola, een groene leverancier van stroom. 

Hoera! 

Best een beetje trots ga ik koffie zetten, het is steeds makkelijker om in het Spaans dingen te regelen. De koffie smaakt heerlijk. Hoe kan het anders, het is gezet met groene stroom!

💕

Superleuk dat je mijn blog leest! 

Heb je genoten van dit artikel? Ik deel mijn verhalen en tips met ontzettend veel liefde en plezier met je. Met een klein, virtueel kopje koffie steun je deze blog enorm. Zo help je mij om gratis fijne inspiratie te blijven maken. Klik op de knop hieronder en drink eentje met me mee!