Er is er eentje jarig...!

 ...Alleen heeft hij het zelf niet in de gaten. Veel te druk met het nog steeds springen naar vlinders, het volgen van de dikke hommels en het eindeloos terugbrengen van zijn speeltjes. Of ze juist allemaal weer een nieuw plekje geven.

Doerak was gisteren jarig en precies negen maanden bij ons. 

Met 53 cm hoog en 13 kilo is het een schrielhaantje. Er zit geen grammetje vet aan en is één bonk spieren. Daardoor is hij ook heel wendbaar en een vliegensvlug ventje: als je naar binnen loopt, loopt hij netjes met je mee. Maar als je de deur sluit, is hij met dezelfde draai naast je, ook weer naar buiten gelopen. 

Het gebeurt maar al te vaak dat wij hem na de laatste wandeling binnen zoeken (ligt hij onder de bank..?) maar dat hij nog even een snuffel-rondje doet in het stukje tuin voor de veranda. 

Zijn bench is zijn eigen gekozen hol: soms slaapt hij er nog in, soms liggen alleen zijn speeltjes er. Hij vind àlles leuk, als wij er maar bij zijn. 

Een Lobo Hereño bekend om zijn gereserveerdheid naar anderen en zijn intense  loyaliteit naar zijn gezin. En dat merken we elk moment van de dag: Doerak komt maar al te graag vertellen hoe gezellig hij alles vindt en wil altijd spelen. 

Onder de eettafel buiten hebben we - bij gebrek aan een zwembad 😉 - een grote plastic bak staan, gevuld met water. Heerlijk voor de voetjes op een warme zomerdag. Doerak vindt dat heel interessant. 

We gooien regelmatig zijn speeltjes in de vak. Het was voor hem eerst een hele opgave om die weer uit het water te halen. Want sommige speeltjes blijven drijven en andere zakken naar de bodem. En als je dat speeltje wil pakken, moet hij met zijn koppie diep in het water... En brokjes die ik er als spelletje in gooi, en waar hij verzot op is, drijven steeds weg als hij dichterbij komt... 

Grote vraagtekens boven zijn hoofd, want het is van oorsprong geen waterhond zoals een retriever of labrador. Maar uitejndelijk wint zijn nieuwsgierigheid het. Na een paar keer spelen is het weer voorbij. Elke dag doen we het spelletje opnieuw, we doen vanalles om van hem een dapper hondje te maken. 

Als we na het waterspelletje zelf weer zitten te lezen en Doerak om ons heen scharrelt horen we opeens een vreemd geluid onder de tafel..... 

Hij heeft ontdekt dat hij bellen kan blazen, die hij daarna wil pakken.... 🥰