Verse piepertjes

Regelmatig schrijf ik over het zelf planten en oogsten van groenten en fruit. Bij een moestuin denk ik inmiddels niet meer aan rechte stukken grond zoals je ze vaak in Nederland ziet. In eerste instantie werkte ik ook zo, op een lager liggend terras, met de kolen, bonen en worteltjes op nette rijtjes. 

Inmiddels heb ik dat losgelaten en werk ik volgens een andere methode, mijn eigen rommelige methode. Een mix van permacultuur en polycultuur (voor als je de officiële termen wilt weten) en heel simpel: ik kweekt de groenten en het fruit tussen de rest van de planten in de tuin. En voor alles geldt: als het niet lukt is het helemaal niet erg. 

De bruine zaaddozen van de papaver heb ik leeggeschud en samen met de zaden van de witte en zachtroze Cosmea over de tuin en rond de rozemarijn gestrooid. 

wat hebben ze toch een mooie stempeltjes, 

die zaaddozen van de klaproos! 

De rozemarijn kreeg ik vier jaar geleden als een iel takje met wat worteltjes en is inmiddels uitgegroeid tot een struik van 1.20 hoog en bijna een meter doorsnede. 

Het zijn kleine kunststukjes, de bloemetjes van de rozemarijn.

De bijen zijn er dol op!

Nieuwe afgelegde uitlopers van de aardbeien zitten in verschillende bakken en potten. Zou ik ze in de open grond zetten worden alle (bijna) rijpe aardbeien al opgepeuzeld door de talloze salamanders die in onze tuin wonen. 

In een paar emmers met aardbeien heb ik knoflook geplant. Hoe raar het ook klinkt, knoflook en aardbeien gaan heel goed samen. In een oude baúl (dekenkist) die echt niet meer te repareren valt staan (mooi op werkhoogte) aardappelen. Onderin de kist kwam de eerste lading zelfgemaakte compost. De verse piepertjes in wording zijn er heel tevreden mee! 

Op open stukjes in de tuin zet ik naar eigen inzicht tomatenplanten, courgette en bloemkool. De wortels van de pepermunt die heel snel groeit, knip ik hier en daar weg om het jonge grut te laten groeien. 

Tussen de jonge sinaasappelboom en de paarse Cosmea heb ik een dag of 10 geleden nog snel een handvol uitgelopen aardappelen gepoot. Gewoon, van die aardappelen die in de aardappelmand al een eigen leven gingen leiden met van die lange uitlopers eraan. Niet weggooien in de vuilnisbak of op de composthoop maar gewoon húp de grond in. Ga daar maar verder groeien!  

Het was qua maanstand nog goed maar voor deze regio is het echt het laatste moment om aardappelen te poten. De warme droge zomer komt eraan. Maar ik ga de uitdaging aan, als het niet lukt is er echt geen man overboord. 

Bij de volgende maanstand poot ik langs de grapefruit, Pitanga (Surinaamse kers) en de citroen nog wat zoete aardappelen. 

Beneden op een lager gelegen terras heeft de buurman mais gezaaid. Hij maakt schuine 'voren' en laat de geultjes een beetje aflopen. Om de paar dagen draait hij de hoofdkraan van het agua de agricultura open waardoor een brede stroom water zijn landje voorziet van water. Het is echter niet zo dat het water zomaar over zijn akkertje loopt. 

Nee, het loopt eerst naar het verste punt op zijn akker en loopt daarna geul voor geul naar de rest van zijn landje. 

Een ingenieus systeem waar ik het fijne nog niet van weet. Hij werpt kleine dammetjes op of haalt ze weg.... Het water loopt gewoon langzaam door zijn hele terras heen. Knap toch? 

Hij staat er bij en ziet dat het goed gaat .....