De club van 120

Bij Elizabeth las ik er over en ook in de reacties op haar blog: een hoofd vol creatieve ideeën maar nergens aan kunnen of willen beginnen. Soms is een nieuw project nogal groot en heb je moeite om ermee te starten. Want even zo op een halve middag ergens aan beginnen, werkt dan niet. Je hebt wat meer tijd nodig voor de voorbereidingen en daarna ermee aan de slag te gaan. Soms zitten er teveel ideeën in je hoofd of teveel "aanbod" in de kast waaruit je kan kiezen. Keuzestress, en uiteindelijk kom je tot niets....

Ik ben gezegend dat ik elke dag op het creatieve vlak bezig mag zijn, al is het qua werk beperkt tot papier, pen en verf. Zomaar een idee wat in je hoofd 'plopt' kan ik naar eigen believen wel of niet uitvoeren. Maar een hele dag in het atelier betekent niet automatisch dat het altijd "lukt" of dat ik doe wat ik eigenlijk eerst van plan was. Er moet ook "zin" zijn. Vooral als ik net een project het afgerond, voel ik een vacuüm. 

Genoeg ideeën strijden om voorrang in mijn hoofd, maar de mindset is er nog niet. Het is dan moeilijk om uit die hele wirwar van creativiteit op zoek te gaan naar een klein los draadje. Een klein los draadje van "iets". Een beginnetje wat ik los kan peuteren en waarmee ik van daaruit naar één van de ideeën kan werken. Met papier, pen of verf.

Als ontspanning of hobby is creativiteit ook heerlijk, ik zou geen dag zonder kunnen, net zoals vele lezers van het blog van Elizabeth. De reacties zijn herkenbaar: Er zijn lezers die digitale mapjes maken op hun computer (of in Pinterest) en daar alle creatieve inspiratie in opslaan. Anderen hebben stapels hobby-tijdschriften die als ideeën bron dienen. Of knippen er allerlei dingen uit en bewaren dat in (een) multomap(pen) met plastic hoesjes. 

Ik verzamel ook, en op alle bovenstaande manieren. Met een zwak voor de multomappen met knipsels uit al die handwerkbladen van de vorige eeuw. De laatste jaren verzamel ik vooral digitaal, omdat het op die manier heel veel ruimte bespaart -want mijn atelier groeit niet mee en dat is maar goed ook 😉

Het voordeel van digitaal is dat, als ik in in een overijverige opruim-bui teveel weggooi, het bijna altijd weer ergens online terug te vinden is. 

Waar ik een zwak voor heb zijn de bijzondere handwerktechnieken. Spinnen, Roemeens borduurwerk, de Mola techniek uit Panama, Frivolité, Kantklossen, Hardanger borduurwerk, of het tegenwoordig zo populaire Sashiko borduren, Aran of Fair Isle breien, Engels borduurwerk, Richelieu. Schaduwborduren, Ruitveranderen (of Chicken Scratch) en antieke merklappen. Patchwork en ouderwetse breirollen. Het is allemaal zo aantrekkelijk en als ik meer tijd had.....

Het zijn vooral de oude technieken die mij zo aanspreken. Waar komt het vandaan en waar werd het voor gebruikt. Soms zijn ze (bijna) niet meer van deze tijd - want waar gebruik je zo'n frivolité randje nou eigenlijk voor- maar ik vind het zó onweerstaanbaar!

Foto: internet

Niet de digitale versie, maar wat zou ik graag de complete serie Handwerken Zonder Grenzen uit de jaren ´80 in mijn kast willen hebben staan. Maar dan wél met alle patronen en materialen die meegeleverd werden, om die ook allemaal een keertje te proberen! 

Of die drie rode linnen mappen van Het Komplete Handwerken (met een ´K´) uit 1975. Of zijn die mappen te gedateerd...? En wat dacht je van de verschillende uitvoeringen van Ariadne Borduren om nieuwe technieken te leren of bijzondere gordijntjes te maken. En sowieso de Ariadne's uit de beginjaren ´80, die zijn toch om te smullen? 

Maar ik moet minstens 120 worden om alles nog te willen doen en te proberen. En zo zijn er velen, als ik dat zo bij Elisabeth lees. Allemaal hebben ze veel te veel ideeen (en soms ook al materialen) om dat in een mensenleven te kunnen doen. 

Wie weet moeten we maar een club oprichten met al die enthousiaste lezers-met-te-weinig tijd. De Club van 120. Eens kijken of we een creatieve oplossing kunnen bedenken voor al die creatieve plannen en te weinig tijd.....