Mijn werk - een dreumes

Dagelijks komen er mensen in de winkel die rondkijken. Omdat ik achterin de winkel ook mijn werkplek heb, kan de klant een beetje meekijken "in de keuken" en ziet men het werk waar ik op dat moment mee bezig ben. Vaak laat ik dan zien hoe klein ik schrijf en wat ik daarmee kan maken. Harten bijvoorbeeld, voor een huwelijk, maar ook een bijzonder portret , of een dier.

Dit is Zoë. Opa en oma waren spontaan de winkel in gekomen en wilden weten of ik van haar een portret kon maken. Het is een verrassing voor haar papa en mama die samen met kleine Zoë op Hawaii wonen.  

Op mijn vraag of ze nog meer beeldmateriaal hebben, krijg ik een hele reeks foto's van deze vrolijke dreumes te zien. Het is echt een lachebekje! Keuze genoeg, maar niet alle foto's zijn geschikt. Een foto waarbij het gezichtje deels afgewend is, met een muts op, of een guitig hoofdje met haartjes nat in het zwembad... ze vallen allemaal af. 

Ik kies na het bestuderen van het aanbod, de bovenstaande foto om er een portret van te maken. 

Daarna begint mijn werk. Als eerste begin ik met de ogen, ze zijn het eerste waar je naar kijkt. Het is een precies werkje, die ogen. Als dat niet lukt, gaat het papier de prullenbak in. Ik kan niet schetsen zoals bij een potloodtekening en kan ook niets corrigeren zoals ik bij (olie)verf wel kan doen. Het moet dus in één keer goed op papier komen. Lukt dat niet, dan moet ik opnieuw beginnen. Als ik daarna door ga naar de neus en mond geldt precies hetzelfde. Corrigeren is uitgesloten. Want ik kan de inkt niet verwijderen en er overheen schrijven maakt het geheel alleen maar donkerder. 

Opperste concentratie dus, waarbij ik het liefste in mijn atelier aan huis werk om die eerste belangrijke opzet te maken. Staan de oogjes, neus en mond en ben ik daar tevreden over, dan durf ik het wel aan om het werk mee naar de winkel te nemen en daar verder te werken aan het gezicht, de haren en een stukje van een shirt of hemdje. 

De autogordels op de foto laat ik weg en ik vul de ruimte op met het patroon van het shirtje. Het kan allemaal wat vager en onduidelijker, alle aandacht moet immers uitgaan naar de kleine oogappel! 

Tijdens elke opdracht maak ik foto's, waarmee ik de opdrachtgever een update geef. Omdat het portret opgestuurd wordt (en in dit geval zelfs helemaal naar Hawaii..) laat ik altijd door middel van een filmpje het eindresultaat zien. Hieronder het filmpje wat ik uiteindelijk naar de opa en oma heb opgestuurd.