Zij van dat eiland

 Ik schreef het in mijn vorige blog hoe fijn het is om af en toe (op een vrije zondagmiddag..) iets uit de voorraadkast op te duikelen en lekker te genieten: thee met een stroopwafeltje, een boterham met boter en hagelslag, of een andijviestamppot met echte rookworst.  Onlangs kwam mijn oudste schoolvriendin hier op bezoek en nam een schat aan lekkers mee, onder andere échte rookworst. Want ook al komt hier aan zee de temperatuur vrijwel nooit onder de 18 graden, ik maak bijna elke winter een echte pan erwtensoep, mét worst!  De geur of smaak van een gerecht brengt je dan op zulke momenten terug in de tijd. Iedereen heeft herinneringen aan eten van thuis. Altijd macaroni of tomatensoep op zaterdag, frietjes of pannenkoeken als je jarig was... vul maar in! En wat dacht je van muziek? Zoek iets op waar je vroeger idolaat van was en luister er naar. Voor je het weet ben je járen terug in de tijd en als je weer bij zinnen komt, zijn er úren verstreken. Nee, ik hang niet he...

 Als je uit Nederland weg gaat weet je het nog niet... maar zodra "het nieuwe" er vanaf is, kan je zomaar dingen gaan missen. Een kaasschaaf bijvoorbeeld, is in het Spaanse land vrij onbekend. Soms vind je wel een dunschiller, bijvoorbeeld bij de "Chino" ( de Chinees ) waar bijna álles te koop is.  Het zijn vaak grote winkels, wat niet altijd aan de buitenkant zichtbaar is. Maar eenmaal binnen kijk je je ogen uit. Van gereedschap tot kinderknuffels, van tafelzeil tot fotolijstjes en van kitscherige armbandjes tot telefoonhoesjes en een groot assortiment plastic bakjes, al dan niet met dekseltje. Chino´s vind je overal in Spanje, dus ook bij ons op het eiland en wel drie op loopafstand van elkaar. Ik vermoed dat het een familiebedrijf is. Vooral in het begin was ik er veel te vinden om afsluitbare bakjes te kopen. Grote bakken om pasta en rijst in op te bergen en heel veel kleine bakjes van heel veel verschillende afmetingen om de zoetigheid veilig in te bewaren en...

 Nogal wat jaren geleden toen we op El Hierro waren , had ik een stel sokken op de pennen staan. Sokken breien op reis vind ik leuk omdat ik op die manier altijd een soort herinnering aan mijn voeten heb. Zo heb ik nog Kerst-sokken uit Muiden (2010) in de la en crèmekleurige sokken (onhandig, want ze worden veel te snel vuil ;-) ) gemaakt in Andalusië. De El Hierro-sokken-in-de-maak zaten in mijn handbagage en gingen zonder probleem het vliegtuig in. De breipennetjes waren van bamboe en niet zoals vroeger van metaal, waarschijnlijk ging het daarom probleemloos? Een paar uur alleen maar zitten (in het vliegtuig) is niets voor mij, met een beetje breien gaat de tijd lekker snel en het blijkt (echt, ik wist het al véél langer) ;-)  dat breien meditatief is  - in ieder geval voor mij. Dus tijdens het reizen was ( en ben ) ik met een breiwerkje helemaal Zen! Het resultaat mocht er zijn: een zwarte ondergrond met een verlopend garen in blauw/groen/lila.  Helaas hadden de...

 We strijken neer in Tamaduste. Het mooie van internet is, dat je al heel veel kunt bekijken en lezen over je reisbestemming(en). Tamaduste was één van die plekjes die ik graag in het echt wilde zien. Het dorpje zelf stelt niet zoveel voor en ligt aan een kleine baai. Kijk zelf even..... Ja.... ook wij stonden met open mond te kijken! Tropisch plekje, toch? Heerlijk beschut zwemmen, poedelen en luieren. Hier houden we het wel even uit. En zo geschiedde. De laatste dagen van ons verblijf zetten we de Land Rover in een zijstraatje - de plek om in te slapen en voor de rest genieten we van de rust en het water. We lezen wat, kijken wat voor ons uit en slenteren om beurt naar het lokale supermarktje (wel 30 meter verderop... ufff) voor een broodje of richting de pizzeria waar je voor 6 euro een rijkgevulde pizza kunt bestellen, die we natuurlijk aan de waterkant opeten. We ontdekken een café waar we voor € 1,00 meeneem-koffie kunt bestellen. 's Avonds lopen we er nog eens naar toe...

 Zo´n bord (4x4 only..) is gewoon niet te weerstaan als je in een Land Rover rijdt.... Dus hóp met de geit, linksaf het zandpad op! Het lijkt nog een heel redelijk pad, tot halverwege. Dan wordt het duidelijk dat een gewone auto op dit pad echt in de problemen komt! Er zaten diepe kuilen in die niet parallel aan elkaar liepen, waardoor de Land Rover mét inhoud goed door elkaar schudde. Het pad leidt - zoals je kunt lezen op de foto, naar de nulmeridiaan. Deze meridiaan op El Hierro is door de Grieks-Romeinse geleerde (astroloog) Ptolemaeus als nulmeridiaan geïntroduceerd. Zij bevindt zich op 17° 39' 46" westerlengte (WL) ten opzichte van de huidige Greenwich nulmeridiaan.  Rond1850 werd de ligging van de nulmeridiaan door de Engelsen door middel van nauwkeurige metingen naar het oosten verlegd. Greenwich lag en ligt als nulpunt der meridianen. Vele landen namen deze standaard over en de toen zo belangrijke zeevaart stemde zijn navigatie en cartografie af op deze nieuwe l...

 Al vroeg staan we in de startblokken. Een banaan (bananen van de Canarische Eilanden zijn het lekkerste van de héle wereld) achter de kiezen en de wandelschoenen aan! We willen een pad volgen over de ruwe lavakusten voor Frontera.  De zon komt pas rond 10.00 uur over de bergkam. Om niet in de volle zon en warmte te lopen, gaan we dus bijtijds op pad. In 2011, toen we ook op El Hierro waren, was dit pad er nog niet. We hebben toen wel in de nadagen van een flinke storm, spectaculaire foto´s gemaakt van de woeste oceaan die tegen de rotsen slaat... Het pad Sendero Las Puntas - La Maceta is een vrij makkelijk pad om te lopen en misschien wel daardoor erg mooi. Je ontdekt kleine plantjes op de meest onmogelijke plekken, er zijn onverwacht doorkijkjes, waant je op een andere planeet met zoveel ruw gesteente om je heen en hoort vrijwel de gehele wandeling de zee op de kust beuken. Het pad heeft weinig hoogteverschil maar je moet wel opletten waar je je voeten zet in verband me...

 Tijdens het ontbijt besluiten we om naar La Peña te rijden en onderweg boodschappen in te slaan. Mirador de la Peña ligt op een bergkam met een hoogte van bijna 1000 meter. Het uitkijkpunt, buitenterras en het restaurant binnen met glazen wand, hebben zicht op Frontera, het vlakke deel van El Hierro.¡ Impressionante! zoals ze het in goed Spaans zeggen... De boodschappen. We kunnen even vooruit... De entree. En oh, wat zou ik graag zo´n grillige stronk (rechts) willen vinden voor in de tuin..... Van hieruit kan je een groot deel van de westkust van El Hierro zien. Nog geen half uur later was het zicht volledig ontnomen door laaghangende bewolking op deze hoogte. Je moet dus een klein beetje geluk hebben!  Hier een kopje koffie drinken is echt heel bijzonder!

 Als we de volgende ochtend wakker worden zijn we toch een beetje gebroken. De weg waaraan we stonden was tot een uur of twee behoorlijk druk. Veel verkeer, taxi's met lallende vakantievierders en rond 00.00 uur veel restaurants die gingen sluiten en de rommel naar een verzamelplek brachten, niet ver van onze parkeerplek vandaan. Combineer dat met de temperatuur die 's nachts rond 28 graden blijft hangen, Bas die heel veel rommelt in zijn mand en de geluiden die we ontwend zijn. Het is als inslingeren op een boot, we moeten wennen aan alles.  Rond half zeven is het nog donker maar E, de heer des huizes, maakt even een klein rondje met Bas en ontdekt ca. 150 meter verder, nét van de drukke weg af, een parkeerplaats op een pleintje vlak achter het strand. De verhuizing is eenvoudig. Hij start de Land Rover en rijdt terwijl ik nog in het bed lig, naar de andere plek. Aldaar ronken we nog dik twee uur door, daarna is het tijd voor een ontbijtje en het boarden voor de volgende fe...

 Het kriebelt weer. Ik heb de digitale pen weer opgepakt en schrijf weer blogs! Na een lange stilte, met een indrukwekkende pandemie, en (midden in die pandemie!) het openen en beginnen van een winkeltje, is er weer zin om te schrijven. Maar het kiebelt nog meer.... We gaan weer op pad!! Een paar weken geleden speelden we met het idee om naar El Hierro te gaan. Zowel La Gomera, El Hierro en La Palma hebben al een aantal weken code groen als het om Covid-19 gaat. Die eilanden zijn inmiddels voor bijna 80% gevaccineerd en de besmettingen zijn op één hand te tellen. De Spaanse overheid vindt dat voldoende veilig om deze eilanden onderling weer te verbinden met meer dan alleen het noodzakelijke verkeer. De kleurcodes (groen, oranje, rood en bruin) zijn ruim een jaar geleden in het leven geroepen op de Canarische eilanden en worden wekelijks aangepast, afhankelijk van besmettingen. In het kort: bij code groen zijn er geen beperkingen en bij code rood mag je vrijwel niets. Alle tusse...

En dan is het stil. Dagenlang... terwijl we heerlijk op La Palma zitten en ons vergapen aan de vulkanengroep van het eiland. De groep vulkanen strekt zich uit over 18 kilometer en er zijn meer dan 100 vulkanen. Op grote hoogte bewonderen we de imposante vulkaan De Deseada.  We rijden rond in het Parque Natural deCumbre Vieja en slapen tussen de naaldbomen, gaan naar het uiterste puntje in het zuiden en wandelen rond tussen de zoutpannen en kopen heel mooi fijn zout, Fleur de Sel. Op het hoogste punt van La Palma ligt het Observatorium Roque de los Muchachos. We boeken een rondleiding en vergapen ons aan de grootte van het heelal en de nietigheid van onszelf. We zwemmen in de ochtend in zee-bassins waar nog niemand is.... ..maar er is geen puf om er over te schrijven. Zij van dat eiland heeft een schrijversblock....

  Afgelopen week hebben we al het e.e.a. ingepakt en uitgezocht voor onze trip naar het buureiland La Palma. We gaan met de nachtboot, dus we hebben alle tijd om de spullen van de zondagmarkt uit te laden en de laatste zaken in te pakken. Bas heeft zijn eigen mand voor het reizen, hij past precies op de plaats van de bijrijdersstoel, E, de heer des huizes, heeft een handige constructie gemaakt waardoor Bas zijn eigen vaste plek heeft in de nacht. Na een klein hapje en drankje bij de kiosk in de buurt, rijden we naar de haven. Het is 5 minuten rijden, we hebben alle tijd. De Nachtboot Het blijkt dat de ferry voor ons op de gewone tijd vertrekt, maar eerst naar Tenerife vaart en pas daarna naar La Palma. Dit houdt in dat we langer onderweg zijn, de reistijd wordt hierdoor bijna vier uur. Een echte nachtboot dus. Als compensatie is de koffie en thee gratis aan boord. We zoeken een stoel en gaan onderuit. Bas blijft in de auto, onderin de ferry is het koel en de auto is voor hem vertro...

Er hangt al een week een vreemde sfeer in huis... Er liggen overal boeken en van een bepaald soort. Soms zijn er spullen kwijt en wordt er gemopperd, maar de spullen opbergen, ho maar! Maar de spullen die overal in huis liggen, verdwijnen stuk voor stuk in de Land Rover. Dat kan maar één ding betekenen... We gaan weer op pad! Natuurlijk hebben die tweebeners het dan druk met spullen pakken. Wandelschoenen, kleren en ik weet niet wat al meer. Wat een gedoe! Als ze mijn voerbak en riem mee nemen zijn we toch klaar? Leve de lol, met zijn drieën in de auto en de paden op de lanen in, toch? Nee, er moeten extra papieren worden geprint, - want anders doen ze bij het boarden weer moeilijk - boeken uitgezocht en er worden lijstjes gemaakt met de plattegrond er naast. Zelfs de motorkap van de Land Rover gaat omhoog - de baas kijkt ernstig, vast een serieuze zaak - en reservoirs worden aangevuld. De Land Rover werd gewassen (beláchelijk..) en de tassen gepakt. We gaan niet lang en ook niet ver....

De Paasweek ligt achter ons en in tegenstelling tot het vasteland van Spanje (met veel regen en wind) hebben wij hier heerlijk weer. Afgelopen winter was goed: we hadden hier, ter plekke een aantal flinke regenbuien. Dit komt in dit deel aan de kust niet zo vaak voor, meestal valt de regen meer landinwaarts. Vandaar dat ik schrijf dat de winter 'goed' was. Tot de tweede helft van april is het weer hier nog veranderlijk, vaak koud en veel wind vertelde de buurman. Hij had het van zijn vader en die had het nog nooit verkeerd gehad... April doet wat hij wil! De zee als wasmachine Zoals ik al schreef, de lucht is strakblauw en een briesje uit het zuiden. Echt een dag om de SUP plank op de auto te leggen en beneden in de baai wat te spelevaren. We besluiten om één plank mee te nemen: als de één zwemt, kan de ander Suppen. Het zal toch wel weer even wennen zijn na de winterstop. In de winter is de wind bijna altijd te hard (windkracht 4/5 of meer..) om te kunnen Suppen. Het eiland h...

In tegenstelling tot in Nederland, is Pasen in Spanje een feest van veel activiteiten en vertoon. De hele week voorafgaande aan Paaszondag heet Semana Santa en in die week zijn alle scholen dicht en bedrijven hebben vaak aangepaste openingstijden. Hier op de eilanden minder, maar op het vasteland worden die week veel processies gehouden, waarbij taferelen worden meegedragen op de schouders: beelden van het Bijbelse lijdensverhaal. Dit zijn geen eenvoudige plateaus met een beeld erop. Soms zijn de processies eenvoudig, waarbij maar een paar mannen nodig zijn om de baar te dragen waarop het beeld staat, vaker zijn er veel meer mannen nodig. Zie onderstaande foto, een processie in Malaga in de week voorafgaande aan Pasen. Hombres del Trono Deze dragers worden 'Hombres del trono' genoemd en drager zijn, is een erezaak. Je moet een goede conditie hebben om hiervoor in aanmerking te komen. Het plateau met beelden en aanverwante zaken is een enorm gevaarte en wordt door tientallen ma...

  Na bijna 60 kunstmarkten het afgelopen winterseizoen (2018/2019) is de rek er wel een beetje uit en als ik kijk naar het materiaal, lijkt alles een beetje sleets te worden. Tafels die nagekeken moeten worden, bevestigingen die hier en daar los zitten en zaken die langzaamaan wel eens een likje verf of een sopje kunnen gebruiken. Zelf begin ik er ook last van te krijgen: het opstaan in alle vroegte kost meer moeite. Einde van het hoogseizoen Het is duidelijk, het hoogseizoen zit erop. Nog een laatste cruiseschip en dan is het over, rest alleen nog de wekelijkse markt op zondag. Ook daar zal het na Pasen aanzienlijk rustiger worden. Als in Europa het voor- en hoogseizoen (de zomer) begint, breekt bij ons het (toeristische) laagseizoen aan. Raar maar waar... Het fijne van het toeristisch laagseizoen is, dat het qua weer (voor onze begrippen) de goede kant op gaat. In de winterperiode - het toeristische hoogseizoen - is het hier overdag 20 - 23 graden en 's nachts ca. 17 graden. Hee...