Best wel spannend

Wij kijken niet zoveel televisie. Regelmatig proberen we het Spaanse journaal om half negen te volgen, wat met beeld en geluid (en soms zelfs tekst er onder) best goed te doen is. Het tempo van spreken is hier altijd snel en het Spaans hier op de eilanden heeft een duidelijk dialect. 

Verder hebben we Netflix - vooral voor de winter - en E, de heer des huizes, heeft vaak podcasts aan staan. Heerlijk, die gesprekken, meningen of achtergrondinformatie bij gebeurtenissen uit het heden of het verleden, of gewoon humor en vermaak met een knipoog. Ondertussen kan je koken, strijken of de was opvouwen 😉

Jammergenoeg gaan er regelmatig podcasts achter de betaalmuur. Je kan ze dan alleen nog maar beluisteren als je er per maand of per jaar voor betaald. 

En ik begrijp het. Die mensen zijn een deel van de week bezig met informatie verzamelen, opnames maken en de boel aan het nabewerken. Al die uren moeten toch ook op een bepaalde manier betaald worden. Al is het voor sommige podcast makers geen professioneel werk, het is ook geen liefdewerk oud papier meer. Dus betalen wij voor een aantal podcasts en blijven we luisteren. 

Maar niet iedereen is het daarmee eens en de meningen over wel of niet betalen zijn dan ook flink verdeeld. Argumenten als " het is maar een hobby", "het programma heeft helemaal geen inhoud, moet ik daar voor gaan betalen?" of "ze willen overal maar geld aan verdienen" zijn dan ook niet van de lucht. Terwijl je vroeger ook gewoon betaalde voor je abonnement op de krant. En je trok ook je portemonnee als je bij de kiosk een aantal roddelbladen of ander lichtvoetig drukwerk meenam voor de vakantie.... 

Er zijn hierin dus twee kampen. En datzelfde zie je ook in het land der bloggers. Niet een betaalmuur, maar een donatieknop of een "Buy me a coffee" button is de reden voor hoog oplaaiende discussies en verontwaardigde reacties.

"Ze verdient toch al genoeg? Ik ga haar meteen ontvolgen..", "waarom moet ze daar ook nog geld voor vragen" en "je schrijft toch voor je lol?!" zijn veel gehoorde reacties. En dat is jammer. 

Want in tegenstelling tot een betaalmuur hoef je een donatieknop niet te gebruiken om de content nog steeds te kunnen lezen. Het is geheel vrijwillig. 

Een donatieknop of een buy-me-a-coffee button is een blijk van waardering. Een klein gebaar waarmee je de ander laat weten dat je zijn of haar werk waardeert. Een klein bedankje waarmee je zegt:"Leuk dat je mij hebt vermaakt met je gezellige blog, je mooie foto's, je kijkje in de keuken en het lekkere recept, of je heldere uitleg over een patroon - hier, neem een koffie van me".

 Zoiets dus.

Ook ik heb vanaf nu zo'n knop onder mijn berichten. 

En dát wereldkundig maken vind ik gek genoeg best een beetje spannend....

💕Elke keer als ik een blog schrijf over het wel en wee op het eiland in de Atlantische Oceaan, bedenk ik me dat jij er voor bent gaan zitten om het te lezen, eventueel met een kopje koffie of thee erbij. Ik probeer er steeds een gezellig bericht van te maken en met foto's die ik meestal speciaal daarvoor maak. Ik doe het graag maar het kost mij ook tijd. Vind je mijn berichten leuk en wil je laten weten dat je mijn blog waardeert? Trakteer me dan op een digitaal kopje koffie. 

Thanks, ik zal ervan genieten!