We graven ons in

De stuwmeren op het eiland worden deze winter goed gevuld door de regen. In de vallei waar wij wonen liggen vier stuwmeren en alle vier zijn ze tot aan de rand gevuld. Andere stuwmeren op het eiland vullen zich op dezelfde manier. Sommigen door de ligging wat langzamer dan anderen. 

Al telt het eiland maar 30 kilometer in doorsnede, het bestaat uit verschillende microklimaten. Je kunt op één dag rijden van een bewolkt, koel nevelwoud in het centrum naar een zonnig, warm strand in het zuiden. 

De Zuid- en Westkust van het eiland zijn het warmst, droogst en zonnigst. Daar heerst echt een subtropische klimaat. Aan de noordkust en de hoger gelegen delen zoals het Nationaal Park Garajonay waait vrijwel altijd de passaatwind die bewolking brengt. Het oerbos, de laurierbomen kammen als het ware het vocht uit de wolken. Het is daardoor in die gebieden aanzienlijk vochtiger en koeler. 

In diverse reisgidsen wordt vermeld: Over het algemeen heeft La Gomera een warm subtropisch klimaat met het hele jaar door milde temperaturen, variërend tussen 16°C en 28°C, waardoor het een geliefde bestemming is.

Nou, deze winter is de temperatuur slechts enkele dagen bóven de 20 graden uit geweest en hebben we meer bewolking gezien en kou gevoeld dan de afgelopen tien jaar bij elkaar. Zelfs de oorspronkelijke eilandbewoners spreken er dagelijks over, het is een uitzonderlijk koude winter. Het is een komen en gaan van lagedrukgebieden met onrustig en koud weer. 

Na verschillende stormen met de letters van het alfabet zijn we inmiddels aangekomen bij de letter T van Therese. En deze dame wordt gevreesd. De afgelopen dagen werden de weerkaarten nauwlettend in de gaten gehouden en sinds gisteren is er geen ontkomen meer aan. Storm Therese zal over de Canarische eilanden trekken en men verwacht heel veel regen en wind. In mijn blog over Alerta Maxima schijf ik over de veel sterkere effecten die een storm of hevige regenval kan hebben, het is niet te vergelijken met Nederland. 

Men neemt daarom geen risico's. Nogmaals, lees mijn blog Alerta Maxima en je weet waarom. En al helemaal niet op een eiland wat het moet hebben van het toerisme. Die vaak geen idee hebben hoe snel het weer om kan slaan of hoe snel er gevaarlijke situaties kunnen ontstaan. 

Dusss......

Haalden we in afwachting van de weer-waarschuwingen die ongetwijfeld zullen komen, de afgelopen dagen al wat extra boodschappen en vulden onze watervoorraad aan. We zitten nu op 60 liter. Genoeg om het even uit te zingen.

Als het geregend heeft kleurt namelijk het water in ons bergdorp bruin. Het is geen zand of modder, want na 24 uur is het nog steeds bruin zonder bezinksel. Het wordt door bewoners afgeraden om het te drinken (er wordt onderzoek naar gedaan maar ambtelijke molens draaien langzaam). Dus een beetje voorraad is niet verkeerd.  

De lucht vanmorgen was al grijs met laaghangende bewolking.

En na yoga en Qigong in de serene rust op de veranda, begon het zachtjes te regenen. Nog geen spoor van wind of storm. Ik hing nog een was op, in de hoop dat die zou drogen...

De digitale krant kopte halverwege de ochtend: El Ayuntamiento de San Sebastián de La Gomera activa el Plan de Emergencias Municipal por fenómenos meteorológicos adversos. 

In het Nederlands: "De gemeenteraad van San Sebastián de La Gomera activeert het gemeentelijk noodplan vanwege ongunstige weersverschijnselen." Dergelijke ingrijpende berichten worden op alle kanalen van Social Media gepubliceerd, om zoveel mogelijk mensen te bereiken, waaronder de vele toeristen die nu op het eiland verblijven.  

De parken en recreatie gebieden worden afgesloten, alle evenementen worden afgelast en ook de feestelijkheden die rondom Vaderdag (vrijdag) zijn georganiseerd gaan niet door. Het strand wordt met rood-wit lint afgebakend. Er worden golven van 4-5 meter hoog verwacht. Spectaculair en onweerstaanbaar voor toeristen om toch in te gaan zwemmen of pootjebaden, maar het is levensgevaarlijk. Alle wandelpaden en trails zijn verboden gebied. De scholen zijn donderdagen vrijdag gesloten en de ferry's tussen de eilanden varen donderdag maar zeer beperkt. Met negen meter hoge golven wil je daar ook niet op zitten... 

Het noodplan zou om 15:00 uur ingaan. Na de lunch besloten we de winkel te sluiten en op huis aan de gaan. De luifel werd ingedraaid en de bloembakken tegen de gevel geschoven. Even zwaaien naar de buren van de pizzeria en dan naar de auto; de wind steekt op. Gemeentemannen zijn nog druk in de weer om putten leeg te zuigen. 

Thuisgekomen maakt E, de heer des huizes, zijn laatste rondje om het huis: controleert of de keien nog op de oude dakpannen liggen, schuift de stoelen onder de veranda tegen de muur aan en legt wat stenen in lege potten en schalen. Alles was los zit wordt vastgezet. Ik haal de was van het rek, het is zo goed als droog. Fijn! De luiken van het raam aan de voorkant worden gesloten. We graven ons in en wachten de storm af. 

Wie had dat gedacht..... hutspot eten op de Canarische eilanden. 

Maar het past prima bij dit weer!