Zij van dat eiland

Door een onbekende oorzaak wilde het maar niet vlotten om afgelopen zondag, 27 april, een berichtje te plaatsen. Het hele systeem was traag en elke keer viel de pagina waarop ik schreef,verder terug naar de beginpagina. Enorm irritant, waardoor ik het publiceren van het bericht maar staakte.  Vandaag nog maar eens proberen... We hadden het eerst niet in de gaten, maar zaterdag was het natuurlijk in heel Nederland feest. Toen ik ietsje jonger was (😉) was het op 30 april Koninginnedag. Het was de verjaardag van Koningin Juliana, met op straat spelletjes, een optocht met versierde fietsen en een straatteken-wedstrijd. Niet veel jaren daarna was er de troonswisseling, waarbij dochter Beatrix besloot dat Koninginnedag op dezelfde dag zou blijven, de verjaardag van haar moeder. Eigelijk heel praktisch , want ze was zelf in januari jarig (dan zouden de spelletjes en activiteiten er heel anders hebben uitgezien, denk ik).  En nu is het Koningsdag met Koning Willem Alexander. Hij is 2...

 We laten de tuin met bloemen over het algemeen gewoon zijn gang gaan. Hoe meer wilde bloemen er groeien, hoe beter het is voor de bijen. Bijen zijn een belangrijke schakel in onze voedselproductie  en zijn de leverancier van honing.  Een bevriende imker heeft meer dan 70 bijenvolken waar hij vrijwel dagelijks mee bezig is. De verkoop van honing is een groot gedeelte van zijn inkomen. Hij vertelde dat de bijen het zwaar hebben omdat er in de afgelopen jaren te weinig regen is gevallen. Minder regen betekent minder bloemen, minder nectar voor de bijen en minder honing om te verkopen. We kopen graag de honing bij hem. Het is de heerlijkste honing! Donkerder, dikker en veel smakelijker dan alles wat we ooit proefden.  Dit winterseizoen hadden we veel meer regen, maar de vriend vertelde dat deze regen grotendeels te laat is om dit jaar nog een redelijke honingoogst te kunnen verwachten.  Er is nog wel honing te koop in de supermarkt, maar of dat échte honing is , va...

Onze kleine badkamer van 1 x 3 meter is ruim 40 jaar geleden gebouwd, ingericht en betegeld. Het is een soort pijpenlaatje, met een douche achterin, waarbij er een verdiept gedeelte is gemaakt (dus geen douchebak) gevolgd door het toilet en dan een wastafel vlakbij de deur. Het is klein, maar functioneel. De tegels - ooit hoogglans wit - zijn dof geworden na alle jaren gebruik en de voegen zijn grotendeels verdwenen.  Omdat de oude muren in ons huisje niet waterpas en strak zijn, zijn de badkamertegels dat ook niet. Er is zo hier en daar flink wat lijm en voegmiddel gebruikt om de glooiingen van de muren een beetje te overbruggen. En dat gaat zich na zoveel jaar toch wreken: achter sommige tegels zit lucht, je hoort het als je erop klopt. Vooralsnog zit alles er nog op en hebben we geen lekkage, maar het wordt wel tijd dat we moeten gaan nadenken hoe we het willen veranderen. We maken lijstjes met wensen, maken schetsjes en doen online inspiratie op. En dat brengt me op de zeep-met...

 Het is een koud en nat voorjaar voor de Canarische Eilanden. De toerist die hier tussen oktober en april neerstrijkt om lekker op te warmen en even van de winterzon te genieten, krijgt er gelukkig maar weinig van mee.  Als de zon zich af en toe laat zien, stijgt de temperatuur een beetje en is het prima weer om in de tuin de boel te ordenen. En zo dacht een eigenaar van een lager gelegen terras er ook over. We kennen de eigenaar niet, we weten alleen dat het land van iemand is die hier heel vroeger in de buurt heeft gewoond en het eiland heeft verlaten om overzee zijn geluk te beproeven. Of dat een naburig eiland is geweest of nog verder overzee, naar Cuba of Venezuela ... dat kan geen mens vertellen. Teruggekeerde familie die nu op een naburig eiland woont, kijkt niet om naar het land maar wil het ook niet verkopen, zegt men hier in de buurt.  Er zijn genoeg jonge mensen die hier in de omgeving wonen en op zoek zijn naar een extra stukje land om groenten en fruit te ve...

Vanaf het kleine eiland deel ik elke tweede vrijdag van de maand een tip op mijn blog. Soms om tijd te besparen, of om zuiniger op de natuur te zijn. Meer is minder  - ik gebruik deze uitspraak vaak sinds we hier wonen, en het is op veel van toepassing. Enfin, een tip op de tweede vrijdag van de maand, gewoon omdat het handig is. Wie weet heb je er wat aan 😉 Kopen en koken voor een weeshuis Vanaf het moment dat ik zelf de pollepel zwaaide in de keuken, vond ik een goed gevulde voorraad een must. Nooit misgrijpen, altijd wel wat in huis. Al was de supermarkt om de hoek, en ooit weleens een paar jaar recht onder ons, ik vond het niets om voor elk wissewasje weer de supermarkt in te hollen.  Nu we veel verder van de bewoonde wereld en de daarbij behorende winkels wonen, is een goede voorraadkast essentieel. Want "even" een vergeten boodschapje halen, kost mij een uur...  Ik ben geen "prepper", maar op een eiland waar niet álles altijd meteen weer aangevuld is in de su...

Dinsdagavond hadden we alles rondom het huis nagelopen. E. de heer des huizes, was nog teruggereden naar de winkel om de luifel naar binnen te draaien omdat er ook wind werd verwacht. Better safe than sorry, schreef ik aan het einde van mijn bericht .  Het is de hele nacht rustig gebleven, het motregende af en toe en woensdag scheen zelfs de zon! Was het weeralarm dan een beetje overdreven? Nee. Het hele front van regen en de daarbij behorende waarschuwingen kwam alleen later over de eilanden heen als dat men in eerste instantie dacht....  Dinsdagavond waren we nog in de overtuiging dat het beter was om thuis te blijven als er zoveel regen zou vallen. Woensdagochtend, met een onbewolkte lucht en zon aan de hemel, voelde het belachelijk om thuis te blijven en besloten we om de winkel open te gooien voor zover het weer het toeliet. We houden de weersverwachtingen en de wolken in de gaten en als het gaat dreigen, gaan we naar huis.  Zoals we al verwachtten, was het heel erg ...

Hadden we vorige week de storm Nuria , vanaf afgelopen nacht zetten we ons schrap  wachten we op storm Oliver.  We zijn er best een beetje verbaasd over dat er dit jaar al zoveel stormen en depressies de Canarische eilanden bereiken. Onderstaand bericht werd gisteravond om 22:00 gepubliceerd in de digitale krant .  "Aankondiging van de regering van de Canarische Eilanden  met betrekking tot de komst van 'Olivier'.  Ga  niet de weg op en neem indien nodig extreme voorzorgsmaatregelen. De afdeling voor Noodsituaties van de Canarische Eilanden heeft een verklaring uitgegeven van aanbevelingen die gevolgd moeten worden in het licht van de regenwaarschuwing en waarschuwingen voor overstromingen, stormen en wind voor woensdag. De regionale overheid adviseert mensen in een verklaring om niet te rijden en, indien dit absoluut noodzakelijk is, extreme voorzorgsmaatregelen te nemen. Let vooral op het regenwater op de wegen, beperk uw snelheid en wees voorzichtig als ...

Er kwamen vandaag lieve en bezorgde mailtjes binnen, naar aanleiding van mijn blog over storm Nuria .   E, de heer des huizes, had een ronde om het huis gedaan en de tuinstoelen etc. zó gezet dat de wind er geen vat op kon krijgen. Na een rustige nacht (we hadden de storm aan het begin van nacht verwacht) trok de wind in de vroege ochtend flink aan.  Het dak kraakt af en toe van de valwinden die vanaf de achterkant over de bergkam heen komen. Maar het voelt vertrouwd en veilig in ons huisje van ruim 200 jaar oud met dikke muren. Het heeft in die jaren vast al heel wat stormen doorstaan... Al snel komt de regen bijna horizontaal door de vallei heen. De planten en bloemen buigen zwaar door van zoveel natuurgeweld, maar veren ook weer op als de wind weer even wegvalt.  Gedurende de middag nemen regen en wind af en piept af en toe ze zon door de zware bewolking heen. Ik maak de aquarel af - klaar om morgen in de lijsten - en ga samen met E, de heer des huizes, een kijkje...

Tot voor kort had ik nog nooit van het woord gehoord: Haramaki.  Het woord komt uit het Japans. De hara is het woord voor de romp en maki betekent rol, of wikkelen. Simpel vertaald betekent Haramaki het omwikkelen van het midden van het lichaam .  Het gebruik van de Haramaki gaat terug tot de Shinto-rituelen van het Japanse rijk. Vrouwen uit het dorp maakten een dergelijk kledingstuk als een soldaat uit het dorp ten strijde ging. De vrouwen maakten gezamenlijk de buikband met honderden speciale steekjes. Deze band gaf de soldaat warmte onder het pantser en diende als extra bescherming. Een Haramaki is dus een effectief kledingstuk met een lange geschiedenis.  Je ziet weleens zwangere vrouwen lopen met zo'n kleurige elastische band rond de bollende buik. Ik vind dat altijd erg leuk omdat de band vaak in vrolijke kleuren is. En nu maakt de Haramaki een opmars als een extra kledingstuk wat je op veel manieren kan combineren. Het wordt in het Nederlands weleens een nierband...

 Al een paar dagen zijn er veel berichten over de weersverwachtingen voor deze week. In nieuwsberichten op de radio, in de digitale kranten én op het journaal wordt melding gemaakt dat er een nieuwe storm onderweg is. Was de ene DANA nog maar net verdwenen, doemt de volgende alweer op. Het is deze winter behoorlijk raak met onstuimig weer. Dit keer heet de storm Nuria en zal ook de Canarische eilanden bereiken. Omdat we als een groep (kleine en iets grotere) eilanden midden de oceaan liggen, is het nooit met 100% zekerheid te zeggen hoe een storm zich gaat ontwikkelen richting de diverse eilanden. Door een "afzwaaier" naar links of rechts en de hoge bergen op 5 van de 8 eilanden. kunnen de weersomstandigheden per eiland heel verschillend uitpakken. Juist daarom is de overheid altijd heel voorzichtig en voorkomend als er een storm richting de eilanden komt. Vaak beginnen de berichten een paar dagen tevoren met een ´ prealerta´  voor het hele Canarische gebied. Gedurende de da...

Afgelopen weekend was het weer zover, de klok ging weer een uur vooruit. Lange tijd was het altijd even nadenken voor mij of de klok nou voor- of achteruit ging. Maar met het ezelsbruggetje voorjaar = vooruit werd ddat verleden tijd.  Sommige mensen hebben er last van en moeten dagen wennen aan deze verschuiving van een uur.  Wij hebben daar geen last van, we staan op - zomer of winter - als de zon op komt.  De zon piept als ze opkomt, meteen door het raam de slaapkamer in (héérlijk!) en daarmee zijn we meteen wakker. In de winter is dat wat later dan in de zomer en wij stemmen ons levensritme daarop af. Tijd om op te staan en de dag te beginnen !  Een luxe, dat opstaan als de zon opkomt? Ja. Absoluut. En zo voelen we dat ook. Nee, ik ben geen pensionado, ik werk alle dagen en heb een winkel. Maar ik heb geen baas heb die mij zegt dat ik om 08:00 uur aanwezig moet zijn en om 17:00 uur weer naar huis mag. Ik ben "eigen baas" zoals dat heet. Al werk ik tot middernacht...

Nee, geen kliekjesdag of restjes opmaken uit de voorraadkast of vriezer, dit keer zijn het andere restjes!  Met een heel leven handwerken had ik een grote voorraad in van álles op dat gebied. Dozen vol garen voor allerlei soorten technieken, knopen, bandjes, kantjes.... Noem het maar op. In Nederland had ik genoeg ruimte maar toen onze droom om te verhuizen naar het eiland serieuze vormen kreeg, wist ik dat daar iets in moest veranderen. Want de afspraak was dat alles wat we mee wilden nemen, in een flinke Fiat Doblo moest passen. En dàt was wel even een uitdaging.  Veel gaf ik weg of ging naar de kringloop, alleen de basis zaken gingen uiteindelijk mee. Dat was ruim 10 jaar geleden... Inmiddels heb ik wel weer een voorraadje, omdat ik wel eens iets uit Nederland liet opsturen of omdat ik op een buureiland een leuk winkeltje vond. Het is een kleine voorraad en dat heeft alles te maken met het feit dat we klein wonen. De stelregel "als er iets in komt moet er eerst iets uit"...

In mijn jeugd heb ik weleens bij mijn opa en oma gelogeerd. Het zal winter geweest zijn want het was wel ochtend, maar nog donker. En toch hoorde ik beneden de klanken van zachte muziek. Nieuwsgierig als ik was ging ik op kousevoetjes de trap-met-loper af. Het licht in de huiskamer was aan, ik kon het zien door het halfronde raampje met glas in lood, wat in de muur zat tussen de gang en de kamer. De deur was op een kier en toen ik om de hoek keek wist ik niet wat ik zag... Mijn kleine oma, in een lichtblauwe pyama, stond naast een eetkamerstoel die ze dichtbij de radio had neergezet. Ze stond netjes rechtop, haar altijd tot knot gedraaide vlecht hing los over haar schouder. Met één hand hield ze de rugleuning van de stoel vast en met haar andere arm maakte ze draaiende bewegingen op de maat van de muziek. Nét zo lang tot de mannenstem uit de radio zei dat ze anders moest gaan staan en andere bewegingen moest maken.  Ademloos keek ik toe hoe oma de ene na de andere oefening deed die...

Van huis uit mocht ik het niet. Make-up. Ik groeide op met mijn eigen gezicht, zonder glimmende kleurtjes of donkere streepjes om de ogen. Er werd geen lippenstift, oogschaduw of mascara getolereerd, al had mijn moeder, raar maar waar, wél een lippenstift en een compact-hervulbaar-poederdoosje in haar tas. Ik kan het poeder bijna ruiken en het donsje zowat nog voelen.  Toen ik het huis uit ging was make-up niet iets wat bij mijn dagelijkse routine hoorde maar had ik ook niet de neiging om daar (vrijheid!) nog eens uitgebreid mee te gaan experimenteren. Ik kocht ooit een mascara maar gebruikte deze vaker niet dan wel. En als ik het gebruikte, vergat ik het weer eraf te halen met zwarte ogen in de ochtend als resultaat. Of het jeukte, plakte of voelde vervelend. Na een paar maanden belandde het uitgedroogd in de prullenbak. Make-up is niet bepaald mijn ding! Mijn routine het hele jaar rond bestaat nog steeds uit een korte koude douche in de ochtend, gevolgd door een zonnecrème (Nive...

 Vanaf eind januari is het wisselvallig weer, met regelmatig een regenbui. De temperaturen hangen in de nacht rond 14/15 graden en overdag stijgt het tot een graad of 20. Voor Nederlandse begrippen best lekker voor de winter  (en een nachttemperatuur van 15 graden wordt al bijna tropisch genoemd..) maar voor onze begrippen is het gewoon koud!  Zoals je op de rode pijl kunt zien (foto) wonen wij een stukje landinwaarts in de bergen. De pijl wijst naar het dal  waarin wij wonen op zo'n 500 meter boven zeeniveau. Rondom ons zijn bergpieken van 800 - 1000 meter en het hoogste punt van het eiland (hemelsbreed niet ver achter ons) is ruim 1350 meter. De temperatuur bij ons in het dal komt in de winter écht niet boven de 20 graden uit, helemaal niet op plekken in het dal, waar de (nu nog) laagstaande zon niet kan komen. Aan de kust (slechts 12 kilometer via de weg en hemelsbreed 6 kilometer) is het vaak een paar graden warmer. Maar in alle gevallen geldt dat als de zon weg ...