Zij van dat eiland

 Niets is zo lekker om iets uit eigen tuin te eten, toch? Al hebben wij een niet zó grote moestuin, ik probeer zo efficiënt mogelijk de ruimte te benutten. Als er een groentebed bijna klaar is om te oogsten, moet eigenlijk het volgende plantje al klaar liggen om gezaaid, gepoot of geplant te worden. Ik werk volgens de wisselteelt methode, waardoor elk moestuin-bed steeds met iets anders gevuld wordt. Door deze afwisseling worden de grondstoffen optimaal gebruikt of aangevuld, waardoor de aarde in balans blijft. Toch merk ik dat sommige groenten het niet goed doen, ook niet nadat ik gezocht heb in Diana's mooie moestuin . Ze krijgen voldoende water van E, de heer des huizes, en ik wied regelmatig rondom de planten met mijn Nederlandse schoffel. ]  Het onderste (ijzeren) deel van de schoffel bestelde ik in Nederland.  Een stuk tuingereedschap zoals dit, kent men hier niet. Sperziebonen doen het goed, wortelen en uien zijn een stuk minder enthousiast. Het zal ongetwijfe...

 Helaas, de zaag moest erin. Toen we het huisje kochten stond er aan de zijkant een mooie dikke palmboom. In gesprekken met buren konden wij terugrekenen dat dit een palmboom moest zijn van ongeveer 40 jaar oud. De stam van de palm was nog niet zo hoog, ongeveer 2 meter en 70 cm in doorsnee. Daar bovenop zat een volle kruin met mooie groene bladeren die prachtig doorbogen en veel schaduw gaven.  Een palmboom op slechts anderhalve meter van je huis en moet zo´n mooie kruin, dat is toch heel tropisch? Hierboven zie je de palmboom in volle glorie in 2022. Hij was daar een paar weken tevoren door E, de heer deze huizes, ontdaan van de oude dorre bladeren. Die dorre bladeren hangen steeds verder door naar beneden en drogen in. Dus hup, de zaag erin! De palm groeit vanuit zijn kroon, met rechtopstaande bladeren, die langzaam naar buiten buigen. Hoe ouder de bladeren hoe meer ze ombuigen. Elk jaar worden de onderste bladeren gesnoeid (lees: afgezaagd) en blijven de bruine beginstukke...

 Af en toe las ik een dagje thuiswerken in het atelier in. Hoe raar ook, het blijft altijd hinken op twee gedachten: naar de winkel gaan (want daar is óók een werkplaats/atelier) of in alle rust thuis werken. Ik hou van de reuring van de omringende winkels, passanten en mensen die wat komen kopen... Een dilemma waarbij ik toch vaker de gezelligheid en aanloop in de winkel kies. Maar bij grotere projecten is thuiswerken in het atelier eigenlijk de enige - verstandige - optie. Vandaag was het dus een dag dat ik thuis werkte. Ik wilde graag een schilderij afmaken, de laatste in een kleurrijke serie van vijf. Met een grote pot thee met munt (uit de tuin!), gember en citroen, oordopjes in en mijn favoriete playlist aan kan ik mij helemaal afsluiten. Het zijn dagen dat ik ánders werk. Intenser. En er ontstaat een soort eenzaamheid waar ik van hou. Tijdelijke eenzaamheid dan, hé! Met af en toe wat druppels regen en een grijze lucht is het nóg fijner om helemaal in mijn werk te duiken! Af ...

 Als je een tuin hebt, heb je geen sportschool nodig... Er is altijd wat te doen. Helemaal als de tuin in een beschutte kom tussen de bergen ligt. Hierdoor is het in vergelijking met de kust gemiddeld 5 graden koeler, iets wat in de winter gewoon een stuk kouder voelt maar dat natuurlijk niet is. 's Nachts is het niet kouder dan 15 graden en overdag zonnig en rond de 21 graden. Ook is de kans op regen wat groter dan aan de kust of in het zuiden. Tel daarbij op dat het zeer vruchtbare vulkanische grond is, dan snap je dat alles hier erg goed groeit en bloeit. Groeizaam weer dus en eerste ronde wisselteelt zit er daardoor al op. Wat ik in november zaaide is inmiddels geoogst en alle groenten schuiven dan een plaatsje op in de moestuin. Zo blijft de grond gezond.   De composthoop... althans, die ligt hieronder.     De hele composthoop is aan het gezicht onttrokken door de Oost-Indische kers. Hier heet 'ie Capuchina. De bloemen zijn eetbaar. Een rondje door de moestuin g...

 To-do lijstjes maken of een berichtje schrijven voor jezelf om niet te vergeten... iedereen maakt dat weleens, toch? Een kleine vijftien jaar geleden richtten Dave, Mark en Fabian een bedrijf op en maakten daarvoor passende website. Daar hoorde ook een "About us" pagina bij. En in plaats van het eenvoudig en enigszins saai oplepelen van de de medewerkers en hun missie, schreven ze een bijzondere tekst. Het werd een bericht voor henzelf, als reminder om vooral niet te vergeten waarom ze gestart waren en wat ze wilden nastreven of bereiken. Het Holstee Manifest was geboren. Op het moment dat de website in de lucht ging, konden ze niet bedenken dat die "About Us" tekst zó populair zou worden en miljoenen keren zou worden gepubliceerd, gedrukt en gelezen.  Bij het raam in mijn atelier hangt dit Manifest voor mij als een stil bericht voor mijzelf. Mijn oog valt erop als ik aan het werk ben of zomaar even binnen loop. Het is een bericht voor mezelf. Als het kleine stemme...

 "Wanneer ga je weer een blog schrijven?" Na het vorige bericht, van 9 november 2023 werd het stil...héél stil.... En-daar-kwamen-vragen-over........ 😉 De wintermaanden zijn drukke maanden, hoogseizoen op het eiland. Eigenlijk het oude liedje.... Een webshop bijhouden voorraad maken, opdrachten versturen en de winkel bemannen. Dan is er soms geen tijd, geen puf of geen zin om ook nog een blogje te schrijven of een foto te plaatsen. Op dit moment raast er een flinke storm over de eilanden. Er worden hoge golven verwacht, rukwinden in de bergen en cruiseschepen hebben zich verschanst in veilige havens, waar ze een dag langer zullen blijven om te storm door te komen. Tel daarbij op dat aan de andere kant van het eiland een Carnavalsweekend voor de deur staat.... Een perfecte reden om de winkel deze zaterdag gesloten te houden - want geen kip op straat -  en te genieten van een lang weekend! Wellicht hét moment om wat updates te schrijven?  

  We hebben drukke weken achter de rug. Weken met voorbereidingen in de vorm van officieel aanmelden bij de overheid, formulieren invullen, deze controleren (Spaans... dus extra opletten) inleveren en foto's bijvoegen en extra voorraad maken.... Alles om deel te kunnen nemen aan de ambachtsbeurs 'Artis Manus' op het eiland. Een beurs die jaarlijks in het najaar wordt georganiseerd door de eiland-overheid.   Officieel heet deze beurs: Feria Insular de Artesania 'Artis Manus' . Het is een heuse beurs van 3 dagen, waar uitsluitend handwerk wordt getoond en verkocht. Ook vakmensen van andere eilanden konden zich hiervoor inschrijven en zijn aanwezig en maken het geheel maakt een heel diverse beurs. In totaal waren het nét iets meer dan 60 stands, met heel verschillende ambachten. Mandenmakers die werkten met palmblad of met wilgentenen, lokale kaasmakers en wijn of bier, gemaakt op het eiland. Maar ook de "moderne" ambachtsman met koperen sierraden, prachtig p...

 Dit jaar hebben we weer een lustrum op het eiland. En wel in deze maand, oktober. Dan wordt het beeld van Guadalupe, de patroonheilige van het eiland, uit haar kleine kapelletje gedragen en naar de kerk gebracht. Hieronder een filmpje. Het is bijna 3 minuten maar geeft een goed beeld hoe gepassioneerd men is over deze patroonheilige. Zie de folkloristische kleding, hoor de muziek en zie de passie als ze in de baai aankomt. Elk jaar zijn er festiviteiten in oktober voor de patroonheilige, maar elk lustrum wordt er groots uitgepakt. Wéken tevoren zijn er al extra activiteiten. Er worden bogen geplaatst over de wegen en ook in het wandelgedeelte, zelfs eentje vlak naast de winkel. Overal worden vaandels opgehangen, aan lantaarnpalen en op overheidsgebouwen. Men is dágen bezig om versiering in de hoofdstraten op te hangen, zoals kerstversiering. In plaats van afbeeldingen van klokken, sterren en kerstbomen zijn het nu vooral dansende figuren en gitaren. De geplaatste bogen worde...

 De kerstdagen lijken nog ver weg. Toch ben ik in de winkel en thuis in mijn atelier al regelmatig bezig om kerstkaarten te maken die de kaarten carrousel in de winkel gaan vullen. Als je in juni begint en er elke dag een paar maakt, ben je een heel eind als het zover is, toch? Voor elke kerstkaart decoreer ik ook een bijzonder vormgegeven enveloppe. Het geheel moet een bijzonder cadeautje zijn is mijn mening. Anders komt het niet in de winkel. Deze kerstkaarten komen in ieder geval dit jaar nog niet  in de online winkel die moet ik tussen neus- en lippen door ook nog een beetje aanvullen. Als ik in mijn agenda van vorig jaar kijk, zie ik tot mijn schrik dat ik in september al kerstkaarten verkocht. Ze waren bij wijze van spreken nog niet eens droog en werden al verkocht. Kerst lijkt ver weg...? Toch maar een beetje haast maken dus.  

 * Dit bericht heb ik aangepast, nadat we bijna een jaar geen vlees hadden gegeten * We hebben een goede balans gevonden en eten gemiddeld 2x per week vlees. Er zijn zoveel leuke en lekkere alternatieven te bedenken en te vinden op internet. Het staat vol met allerlei heerlijke variaties. In tegenstelling tot wat ik altijd dacht, is vegetarisch koken niet meer werk of erg ingewikkeld.  Je eigen mayonaise maken blijkt een karweitje van nog geen 5 minuten. Probeer het zelf maar eens: 1 cup zonnebloemolie 1/2 cup goede sojamelk (goed schudden voor gebruik) 1 theelepel Dijonmosterd 1/2 theelepel zout 2 theelepels azijn Doe alles in een hoge beker en zet de staafmixer erin. Mix ongeveer 30 seconden terwijl je de staafmixer langzaam naar boven beweegt. Door langer te mixen (of door iets meer olie toe te voegen) wordt de mayonaise dikker. De smaak is heerlijk romig en bevat niets meer dan bovengenoemde 5 ingrediënten. Varieer naar eigen smaak met mosterd, azijn en zout, want smaken...

 Het was heerlijk hoor, buiten slapen in je eigen bed onder een prachtige sterrenhemel. Met een licht briesje bij een temperatuur die niet onder de 24 graden komt in de nacht. Wakker worden van de zon die over de bergkam heen piept. Gezonde berglucht. Hoe mooi kan het zijn? Het schijnt echt heel gezond te zijn. En toch staat alles nu alweer even binnen. De reden was een grote bosbrand op Tenerife, die maar slecht onder controle te krijgen was.  Het kleine gehuchtje waarin we wonen heeft een heuse buurt-app. Er wordt van alles in besproken. Natuurlijk ook de brand op het buureiland en hoe snel zoiets kan ontstaan. Het vuur blééf maar om zich heen grijpen omdat er veel naaldbomen groeiden in een gebied wat nauwelijks toegankelijk was door de steile berghellingen. Er was in eerste instantie alleen veel natuurschade maar in de loop van de dagen groeide het vuur naar ongekend formaat en bedreigde het ook de bewoonde wereld. Huizen en dorpjes werden ontruimd, dieren werden naar de o...

 En ja hoor, na 48 uur hebben we weer stroom. Overal zien we langs de weg grote aggregaten staan die het eiland voorlopig moeten gaan voorzien van stroom. De oorzaak is achterstallig onderhoud en daardoor brand, in de energiecentrale. Onderdelen die al 10 jaar (!!) geleden vervangen hadden moeten worden. Gelukkig hebben naburige eilanden hulp geboden en komt het gewone leven weer op gang. Sommige gehuchtjes moeten nog even geduld hebben maar kregen aan het eind van de week ook weer stroom. In ieder geval van de aggregaten, Wanneer de energiecentrale het weer doet, weten we niet.  In de winkel valt een enkele keer de stroom nog uit maar verder hebben we geen problemen meer. De overheid meldt via krant en media dat iedereen een schadeformulier kan downloaden en insturen. Als ik zo hier en daar erover vraag, halen velen hun schouders op. Ach...daar komt niets van terecht is de tendens. Enfin, ik heb toch maar een formulier ingevuld en opgestuurd. Als extra bijlage heb ik een fot...

 De stroomstoring duurt al even en het wordt een beetje knijpen als het om de vriezers gaat. De teller staat op 30 uur. Gelukkig hebben we geen meer in de vriezer, maar toch besluit ik vanmiddag om alle vrieslades eruit te halen en zoveel mogelijk te verwerken. Ik kan wel tegen beter weten wachten tot er weer elektriciteit is, maar de spullen zijn inmiddels toch wel aardig ontdooid en zacht. Dus sta ik op maandagmiddag uren in de keuken, kook ik flessen en potten uit tot ze steriel zijn en maak ik sap van al het ingevroren fruit. Avocado's (ik had wel 40 halve avocado's in de vriezer..) kan ik niet meer verwerken nu ze allemaal ontdooid en zacht zijn. Dus weg ermee. De buitentemperatuur werkt ook lekker mee: overdag temperaturen van over de 30 graden en ´s nachts wordt het niet koeler dan 24 graden. Het is een beetje knijpen maar we moeten het er maar mee doen! De ruim 5 kilo sperziebonen maak ik in, net zoals de doperwten. Ik kook een grote pan groentesoep en maak een pastasau...

 Door een stroomstoring werd ik vanmorgen al vroeg wakker: het was stiller in huis dan gebruikelijk. Geen zacht gezoem van vriezer en koelkast. Ook de weinige straatverlichting die wij zien, was uit. Nou ja... stroomstoring dus. Terug in bed want het was nog vroeg. In de loop van de ochtend is er nog niets veranderd. Het enige wat onrustig maakt, is dat we ook geen internet of mobiel bereik hebben. Dat is een heel vreemde gewaarwording! Opeens merken we hoe we aan een mobieltje vast zitten. Even het nieuws lezen, berichtje sturen, het kan allemaal niet. Gelukkig hebben we gas in de keuken dus kan ik gewoon een ontbijtje maken met thee. De tijd verstrijkt en we zitten inmiddels al 10 uur zonder stroom. Angstvallig hou ik de deuren van de vriezers dicht en alleen als ik zéker weet wat ik uit de koelkast moet pakken, gaat 'ie snel open en dicht. De buurman is naar de stad gereden en komt terug met een bizar verhaal: er is brand geweest in de enige elektriciteitscentrale die het e...

 Tja... een grote verandering, dat kan je het wel noemen! Op vrije dagen in de zomer zitten we eigenlijk altijd tussen 14:00 en 17:00 uur binnen. Het is dan gewoon te warm om iets te doen. Zelfs alleen maar zitten in de schaduw is dan al teveel. We hebben er een mooie oplossing voor: we kijken films en documentaires. Deuren en ramen dicht en lekker onderuit. Zowel Netflix als YouTube zijn een onuitputtelijke bron van grappige, leuke en onderhoudende films of documentaires. Het is een heerlijk tijdverdrijf, je kan je oogjes lekker dicht doen als het minder leuk is, want het is immers ook siësta! Maar één documentaire (we bekeken deze in mei jl.) zorgde bij ons voor een grote verandering. Zie hieronder de trailer. Het lijkt te gaan over grote (vecht)sporters (de eerste 10 minuten..) maar het blijkt veel méér te gaan over de goede voeding die daarvoor nodig is. En dat er een grote verandering gaande is in diezelfde sportwereld. De trailer laat een klein stukje zien, het is echt de mo...