Zij van dat eiland

Vandaag is het Driekoningen. In Nederland lang niet zo bekend en gevierd als in het Spaanse land. Het is een officiële vrije dag en de straten zijn uitgestorven. Want vanmorgen hebben alle kindertjes hun cadeautjes gekregen. In bepaalde opzichten is het te vergelijken met het ons zo bekende Sinterklaas: er is een een intocht en er zijn cadeautjes.  De drie koningen kwamen op 5 januari aan. Traditioneel op kamelen, maar als die niet voorhanden zijn voldoen paarden, een koets of een cabriolet ook. Het is ook een beetje afhankelijk van de weersomstandigheden, want compleet nat van de regen of uit model gewaaid door de wind is natuurlijk koning-onwaardig! Ze maken een rondrit door de straten met een parade voorop en arriveren daarna in een sporthal of feesttent om de kinderen toe te spreken. Veel kinderen geven daar hun verlanglijstje af, of hebben dat al eerder gedaan in de feestelijke en speciale brievenbussen die overal tijdelijk staan. Als de kinderen naar bed zijn, brengen ze cade...

Doerak woont nu twee maanden bij ons en is een watervlug en intelligent hondje. Lange tijd wisten we niets van zijn herkomst, alleen dat hij uit een nestje van vier kwam: hij had nog drie zusjes.  Inmiddels hebben we wat meer informatie over hem.  Doerak is een Lobito Herreño . Vertaald betekend dat kleine wolf van El Hierro.  Het is een inheems ras wat tot voor kort uitsluitend op El Hierro voorkwam en werd gebruikt voor het hoeden van schapen en geiten. Ze hebben een korte dichte vacht met donker dekhaar maar daaronder opvallend lichtgekleurd haar. Zijn staart lijkt zwart maar als je de jaren opzij schuift, zie je een blonde ondervacht.  Ze staan bekend om de werkdrift, de onvermoeibaarheid, de trouw aan het gezin, ze zijn waaks en terughoudendheid naar vreemden. We zien het allemaal terug in Doerak. Hij wil graag nieuwe dingen leren maar heeft (nog) de aandachtsspanne van een doperwt. Snel afgeleid huppelt hij achter een vlinder aan, springt in een bloemperkje om ...

Terwijl storm Francis voor veel zoet water zorgt waar we heel blij mee zijn, wordt het water de kraan met de minuut bruiner.  De buurman van verderop waarschuwde mij gisteren al bij de supermarkt " Het water wordt weer bruin, buurvrouw, sla maar wat water in want het kan wel tot nà het weekend duren! " Zijn winkelwagentje stond vol met grote flessen drinkwater.  Het heeft te maken met de hier en daar gebrekkige waterleidingen en aansluitingen die hier allemaal bovengronds liggen. Er gaat weleens iets stuk, er lekt weleens een leiding of een tussenliggende bassin heeft een gebrekkige aansluiting. En in de bergen is die wirwar van leidingen, bassins en koppelstukken lang niet zo eenvoudig te controleren als in bijvoorbeeld Almere of Wijk bij Duurstede.  We hebben nog een aardige hoeveelheid op voorraad maar slaan toch nog wat flessen in.   Dat wordt weer even sjouwen de 100 traptreden de berg op. We zien het maar als de charme van wonen op een eiland.

Storm Francis hangt boven ons hoofd en brengt vooral heel veel hemelwater. Zoet hemelwater wat zo hard nodig is, ook al brachten storm  Claudia  op 12 november, en  Emilia  al heel wat water. Het is volgens de bewoners nog lang niet genoeg. In vroeger tijden regende het in de bergen vrijwel de hele winter... vertellen ze.  Ook al is het nog niet voldoende, het eerste stuwmeer wat achterin de vallei verstopt ligt tussen de naaldbomen is al vol. Het bergstroompje tegenover ons huis ruischt weer dat het een lieve lust is en brengt het water naar het tweede stuwmeer... ..wat inmiddels vol is en middels over de rand én een zijpad (op de foto hieronder links) overloopt naar het derde stuwmeer! Dat derde stuwmeer loopt hierdoor ook al aardig vol. Nog een meter of 2 tot de top van de stuwwal en dan loopt het water over naar het vierde en laatste stuwmeer van deze vallei.  Deze hoeveelheid zoet water zo vroeg in het jaar is hoopvol! 

Het waren onze eerste dagen samen en we wandelden úren door de sprookjesachtige wereld met die witte deken! De voeten en neuzen waren koud maar onze harten warm. Ik schreef onze namen in de sneeuw die tegen een hek aan was gewaaid....... en daaronder de datum: 02·01·2010 ......

 Zo schattig! Altijd op de eerste dag van het jaar worden de eerstgeboren van de eilanden in de krant vermeld.  Op La Palma kwam het eerste kindje van het jaar ter wereld. Het jongetje zag, 2800 gram zwaar, om 00:07 uur het levenslicht. Op Gran Canaria kwam om 00:29 uur ook een jongetje ter wereld met een gewicht van 3800 gram en op Tenerife werd om 00:46 uur een meisje geboren van 3415 gram.  De overige eilanden hadden geen eerste geboorte deze dag aldus de krant.  Aandoenlijk, toch?

Geloof het of niet, ik schrijf dit allerlaatste blogje van mijn blogmas aan het begin van de oudjaarsavond. Het is dus geen bericht wat ik al tevoren had geschreven en had ingepland om op oudjaarsavond te publiceren.  Vandaag, met op de achtergrond de top 2000 (op radio 2) aan was E, de heer des huizes, oliebollen en appelbeignets aan het bakken. Een decembertraditie die we ook op het eiland in ere houden.  Een voordeel is, dat E, de heer des huizes, niet in een koude bijkeuken of een bedompt schuurtje hoeft te bakken; hij bakt alles heerlijk in het zonnetje op de veranda.  En met een kleine hoeveelheid van 10 oliebollen en iets meer dan 20 beignets is het bakken ook zó gepiept. We bakken wat bollen en beignets voor onszelf én een schaaltje voor de Nederlandse buurman. Bij gebrek aan goudrenetten gebruik ik Pink Lady appels en dat gaat heel goed! Geen zompige appel na het bakken, maar een appel met een 'bite'! De oliebollen heb ik gevulder gemaakt met rozijnen, stukjes ap...

Sommigen weten het ondertussen al. Met oud en nieuw worden hier druiven gegeten. Rode of witte, dat maakt niet uit. Maar je zet niet gewoon een schaaltje op tafel en eten wanneer je zin hebt, nee... Aan het begin de de avond zet je voor iedereen die oud en nieuw thuis viert, een glas met twaalf druiven klaar. Voor de liefhebbers in de koelkast, voor anderen zet je ze afgedekt op het aanrecht.  Vlak voor twaalf uur pakt iedereen zijn glas en wacht voor de televisie tot het aftellen naar middernacht begint. De grote klok komt dan in beeld en dan begint het aftellen met klokslagen. Ze beginnen daarbij niet zoals in Nederland bij 10, 9, 8, 7..... In Spanje begint men bij 12 seconden voor middernacht. Dan slaat de klok en eet je de eerste druif op. En dan slaat de klok weer en  hop, druif nummer 2 naar binnen. Snel kauwen voor de volgende! Dat lijkt makkelijker dan het is, maar bij druif nummer 7 of 8 wordt het echt dooreten om het bij te houden. Om precies middernacht zijn de...

Het is een heel klein werkje om ze te maken, en ze zijn zó schattig, deze kerst-schaatsjes! Ze doen het heel leuk als decoratie aan een kerstcadeautje, in de kerstboom, of opgeplakt op een kerstkaart. Het is niet moeilijk, je maakt zo'n schaatsje heel makkelijk even tussendoor en voor je het weet heb je er genoeg om volgend jaar unieke kerstkaarten sturen!  Wat heb je nodig?  * Kleine paperclips * Een restje dun garen in rood en wit (ik gebruikte durable katoen no. 8)  * Een passende haaknaald * Een stopnaald En een heel klein beetje haak ervaring... Ik wilde er eerst een filmpje van maken maar omdat ik linkshandig ben, haak ik "achterstevoren" en dat maakt het voor velen verwarrend. Daarom volgt hieronder de teltekening en wat aanwijzingen.  Kijk goed hoe de paperclip ligt. Het open uiteinde van de clip ligt aan de bovenkant. Op die bovenkant haak je 10 vasten.  Je verdeeld ze zoals aangegeven, op het middelste gedeelte waar het ijzer van de paperclip "dubbel" ...

Vandaag is het 28 december en in Spanje betekent dat de traditie rond kerst van  El día de los Santos Inocentes. Het is te vergelijken met de Nederlandse versie van 1 april. Er worden grapjes uitgehaald met elkaar en zelfs sommige bedrijven wagen de gok om een grapje te maken met een niet bestaand artikel of met een gek bericht.  Het is de laatste week 's nachts tussen de 8 en 11 graden, afhankelijk van de hoogte waarop je woont. Ik schreef een week geleden dat er sneeuw op de Teide ligt, en die ligt er nog steeds. Een teken dat het in de hogere gedeeltes van de Canarische Eilanden echt een stuk frisser is.   De lokale meteorologische dienst, in samenwerking met de lokale overheid, heeft daar leuk op ingespeeld vandaag. Vanmorgen plaatsten ze foto's dat het in het Nationaal Park (waar wij in wonen) sneeuw was gevallen van ca. 10-15 cm en dat er volop gespeeld en geskied kon worden in de bergen.  En dat in Laguna Grande (met een grote open plek in het oeroude la...

Er gaat geen jaar voorbij of ik sleep in de dagen na kerst met spullen. Als er een kerstboom stond, was het vaak vlak na de kerst dat de kerstboom eruit ging en alles opgeruimd werd wat met kerst te maken had. Daarna de ramen open, de stofzuiger erdoor en alle meubeltjes even aan de kant om alles lekker schoon te maken.  Vaak gingen er in dezelfde schoonmaakwoede een aantal zaken tijdelijk naar zolder of naar de vuilnisbak. Weg ermee! Een nieuw jaar in aantocht, lekker om dan helemaal schoon te beginnen. Of de meubeltjes kregen een nieuwe plek: een compleet andere huiskamer of slaapkamer. Ik draai(de) mijn hand er niet voor om.  Die schoonmaakwoede is een soort ingebouwde klok, ik kan er weinig tegenin brengen. En dan moet je er ook maar gebruik van maken vind ik. Stil in een hoekje zitten en wachten tot de schoonmaakwoede overgewaaid is, is niet bepaald mijn ding.  Ik kan het tegenwoordig wel beter doseren (leeftijd en ervaring..? 😉) waardoor niet het hele huis op zijn ...

Het wordt vaak gevraagd op nieuwjaarsdag: "En, heb je nog goede voornemens?".  Het maken van goede voornemens rondom het nieuwe jaar is niet iets nieuws of een trend. In het oude Rome en het Midden Oosten had men al ver voor de viering van Kerstmis, de gewoonte om het nieuwe jaar te starten met goede voornemens. Het symboliseerde een streep onder het verleden, reflectie en een nieuwe frisse start.  Ik had nooit goede voornemens en vond het een gekke vraag, want elke dag is een nieuw begin om je goede voornemens uit te voeren. Om met sporten te beginnen bijvoorbeeld of om niet meer op je nagels te bijten hoef je niet tot het nieuwe jaar te wachten. Evenmin om meer fruit te eten, minder te somberen of meer te wandelen, toch? Ooit, bij het afscheid op de lagere school kreeg elk kind uit de klas een toepasselijke tekst mee. Voor mij was het " uithuilen en opnieuw beginnen ". En zo zie ik het ook met goede voornemens. Niet één keer in het jaar, maar elke dag is een nieuw...

Spanje viert na Nochebuena maar één kerstdag, gewoon 25 december. Lekker overzichtelijk. Daarna gewoon weer over op het leven van alledag. Dit in tegenstelling tot Nederland waarop 25 en 26 december officiële kerstdagen zijn en alles gesloten is. Die tweede kerstdag is iets vreemds, want niet alle landen hebben dit. Dan is internet (op de juiste manier gebruikt) een grote bron van informatie. De tweede kerstdag blijkt van oorsprong de dag van de Heilige Stefanus, de eerste christelijke martelaar. Dus niet gelinkt aan enige vorm van kerst.  Werd deze Stefanus eerst nog wel herdacht, heel langzaam veranderde dit en groeide dit - tot groot genoegen van de kerkvaders - uit tot een tweede (religieus getinte) kerstdag. Men kon het nog eens dunnetjes overdoen met zijn eigen invulling in de vorm een extra kerkdienst, een zangdienst of een kinder-kerstdienst.  Thuis moesten wij op eerste kerstdag twee keer naar de kerk, en op tweede kerstdag nóg een keer. Geen speciale kinderdiensten...

Dag 24 van mijn blogmas die ik pas op de 25e publiceer. Het heeft alles te maken met de feestelijkheden die we hadden op de avond van de 24e....  In Nederland zijn vooral de kerstdagen zelf  belangrijk, terwijl kerst hier veel meer draait om kerstavond, de avond van de 24e - Nochebuena. Veel winkels zijn vandaag (de 24e) alleen maar in de ochtend open of zelfs vandaag al helemaal dicht. We gaan daarom al vroeg op pad. E, de heer des huizes, is met een buiten project bezig en wil nog schroefjes halen. We combineren het met een koffie samen op een terrasje, want we hebben immers een paar dagen vrij! Dus schoenen aan en een shawl om want het is maar 14 graden ... Eenmaal buiten, op de trappen de berg af, ziet het eruit als in een tekenfilm. Het is windstil en tussen de bomen kringelt op verschillende plekken een klein pluimje rook omhoog. Er worden vuurtjes gestookt. Het zijn de voorbereidingen voor vanavond. We maken een rondje langs de winkels. Het zoemt in de straten, iedereen...

Vroeger was ik gék op de grote musketkransen, gevuld met fondant. Bij opa en oma hing in de kerstboom voor ieder kleinkind een musketkrans die we op nieuwjaarsdag kregen. Ze waren in mijn herinnering wel 7 of 8 centimeter doorsnee en echt dik.  Het lijkt erop, maar op bovenstaande foto zijn de musketkransen een stuk dunner en lang niet zo mooi gevormd als die in de boom uit mijn herinnering.  Zo'n eerste hap, met al die kleine "kraaltjes" in je mond en daarna het zoet smeltende fondant, heerlijk!  Later kocht ik ze ook, de grote om met een rood lint op te hangen in de kerstboom, en veel kleine kransjes in rood, groen en wit voor in een glazen schaal op tafel. Ik bleef er van eten, ze haalden hooguit eerste kerstdag...  Tegenwoordig eten we ze nauwelijks. Soms komt er als verrassing een pakketje lekkers uit Nederland. We merken dat onze smaak veranderd na zoveel jaar in het buitenland, want  het smaakt anders.  Anders dan in onze zoete herinnering.... Heb j...