Zij van dat eiland

 Vandaag is het  Wereld Bijendag. Een internationale dag om de rol van bijen en andere bestuivers voor het ecosysteem te vieren.  Wees een beetje lief voor ze en zaai nog wat wilde bloemen of laat een hoekje onkruid staan. Filmpje waarop je ziet hoe ik door woorden te schrijven, de afbeelding van een bij maak.  Calligram 

 Bij Jeanet  weet ik dat ze jaarlijks verrassing-abonnementen maakt, voor brei-fanaten. Vooral de sokken-brei-fanaten 😉.  Ergens in de eerste twee maanden van het jaar schrijft ze er over en elke keer overweeg ik om ook deel te nemen. Zo'n abonnement lijkt me namelijk geweldig: elke keer iets moois bij de post, waarmee je de prachtigste sokken kan breien (of iets anders..). Op deze manier heb je steeds ander garen in handen andere structuur en verrassende kleuren - maar altijd  perfect voor heerlijke sokken.  Ook dit jaar sla ik (na een poosje twijfelen) over. Ik creëer eigenlijk het jaarrond mijn eigen sokken-verrassings-pakket: op reis koop ik regelmatig garen. De sokken krijgen als ze af zijn, de naam van de locatie waar ik het garen kocht 😉. Ik noem er een paar: El Hierro, Farum, Malaga, Durgerdam, Nieuwpoort, Gran Canaria.... In mijn sokkenla ontstaat een wereldkaart van sokken! 

 Als we op het buureiland aankomen, rijden we via de snelweg aan de oostkant naar het noorden. Op ongeveer de helft van de route stoppen we bij wegrestaurant Los Roques om wat te eten. Het is een favoriete plek voor de lokale bevolking om op de zondagmiddag te vertoeven. Het is gebouwd op een hoge rand boven zee, met daardoor een prachtig uitzicht!  De zonwering is wat "aangetast" door wind en weer,  maar dat doet niets af aan het uitzicht! Zo tegen 16:00 uur komen we aan op de plaats van bestemming - San Cristóbal de La Laguna - de voormalige hoofdstad van het buureiland. Het is een prachtige stad - de enige stad op de Canarische Eilanden die uitgeroepen is tot werelderfgoed door de UNESCO.  Een mooie sfeerfoto van La Laguna - het lijkt wel Italiaans! foto: El Dia La Laguna heeft een koloniale architectuur die goed bewaard is gebleven . Het heeft nog de oude lay-out van straten die al stammen uit de vijftiende eeuw, met statige hoge gebouwen, die prachtig gerestaure...

 Als we op reis gaan, zorg ik altijd dat ik iets op de breipennen heb staan. Ik vertelde al eens over mijn liefde voor wol en garen, maar ook over sokken breien en "Zen" zijn . Dus had ik tijdens onze laatste reis naar Nederland mijn kleine breipennetjes weer bij me en had ik (door wat vertraging) al een groot gedeelte van de eerste sok af. Ik zie de Hollandse wateren in al zijn blauwtinten, witte flarden van de wolken en het frisse lentegroen in deze sokken. En jij?

 Nogal wat jaren geleden toen we op El Hierro waren , had ik een stel sokken op de pennen staan. Sokken breien op reis vind ik leuk omdat ik op die manier altijd een soort herinnering aan mijn voeten heb. Zo heb ik nog Kerst-sokken uit Muiden (2010) in de la en crèmekleurige sokken (onhandig, want ze worden veel te snel vuil ;-) ) gemaakt in Andalusië. De El Hierro-sokken-in-de-maak zaten in mijn handbagage en gingen zonder probleem het vliegtuig in. De breipennetjes waren van bamboe en niet zoals vroeger van metaal, waarschijnlijk ging het daarom probleemloos? Een paar uur alleen maar zitten (in het vliegtuig) is niets voor mij, met een beetje breien gaat de tijd lekker snel en het blijkt (echt, ik wist het al véél langer) ;-)  dat breien meditatief is  - in ieder geval voor mij. Dus tijdens het reizen was ( en ben ) ik met een breiwerkje helemaal Zen! Het resultaat mocht er zijn: een zwarte ondergrond met een verlopend garen in blauw/groen/lila.  Helaas hadden de...