Zij van dat eiland

Pinksteren is in de Spaanse cultuur volkomen onbelangrijk. Dit weekend wordt er wel in veel Rooms Katholieke kerken de eerste Communie gedaan, iets wat met familie en veel eten en drinken omlijst wordt. Het weer lijkt een omslag te hebben gemaakt dus voor deze familie aangelegenheid is het heel fijn om dat buiten, met klapstoeltjes, muziek partytent en de barbecue te vieren.  Voor ons niets van dat al. Ik stort mij op de grote (voorjaars)schoonmaak nadat we zaterdagochtend Snip voor de laatste keer meenamen naar de dierenarts.  Het ging niet meer. Er was geen verbetering te zien na alle injecties met antibiotica en pijnstilling. Vrijdagavond kon hij nog maar nauwelijks op zijn pootjes staan en begon het holle miauwen, iets wat Droppie in de laatste dagen ook deed. Al had hij zijn oogjes nog open, hij was er niet meer bij en met twee kleine prikjes werd hij uit zijn lijden verlost.  Arme knurft, geboren in het wild, na een jaar gevangen, gecastreerd en tijdens die ingreep ...

 Snip heeft Feline Chronische Gingivostomatitis, een zeer pijnlijke aandoening waarbij het tandvlees en mondslijmvlies hevig ontstoken zijn. Zo erg, dat het niet meer mogelijk is om te eten en waarbij drinken heel veel moeite kost.  De ziekte komt met vlagen weer op en we merken het vaak als eerste aan de nare geur die om hem heen hangt en zijn "mottige" vacht: zichzelf wassen en poetsen lukt dan niet.  Vlak voor het weekend zag ik dat het eten bleef staan en hij liever opgerold in een hoekje in de bank zat in plaats van lekker snorren op het muurtje buiten.  Gelukkig had ik nog pijnstiller en antibiotica liggen van de vorige keren dus ben ik daar op eigen beweging vrijdagmiddag mee begonnen.  Maar in de loop van het weekend werd de medicatie geven steeds moeilijk. Wat wil je als je mond ontstoken is... Dan is een vloeibare pijnstiller voor een mens nog wel te begrijpen en om even "doorheen te bijten", maar een kat snapt daar niets van. Het is veel te pijnlijk o...